De dingen des levens !

In een hoekje van de living zit nonkel Juul. Hij is bezig met zijnen tweeloop op te poetsen terwijl hij Bieke in het oog houdt. Ook met hem slaan de bezoekers een praatje. Voor hij het goed en wel beseft ligt zijnen tweeloop in een hoek van de keuken en heeft hij Stoovebuuzeke opdracht gegeven enkele volle bakken jupiler uit de kelder te halen. In minder dan geen tijd is de sfeer nog gezelliger geworden.

Sjonnie van de Waeterleidinghe heeft door al dat volk vergeten warm water bij te doen in de badkuip zodat Bieke een uur later zowat zit te vervriezen in dat koud zeepwater. Maar de redding is nabij. Met veel verbaal geweld stormt klusjesman naar binnen want hij moet nog één en ander fixen. Voor een prikje kan hij in de keuken een boiler installeren die dan met een regenpijp verbonden zal worden aan de badkuip. Gevaar voor verstikking door giftige dampen is er niet. Ge moet er alleen aan denken de achterdeur open te laten tijdens het badderen. Dat is een hele opluchting voor Bieke die ondertussen haar rug staat te warmen aan de leuvense stoof.

klusjesman : zeg Juul, zo kan dat niet verder he !
nonkel Juul : hoezo ?
Klusjesman : awel, zo’n gezonde mens gelijk gij die hier zit weggedoken in een hoekske
bieke : wilt er iemand nog wat kolen in de kachel doen ? Ik wil ook nog mijne voorkant verwarmen !
stoovebuuzeke : klusjesman heeft gelijk, ge moet meer op café gaan !
meneer den onderpastoor : Er zijn nog genoeg groene weiden om uw schaapjes in rond te laten lopen.
Ernest den Evangelist : Leef niet in zonde !
klusjesman : wuk zegt dienen veugel daar allemaal ?
nonkel Juul : ZEG PASTOOR, spreek ne keer lijk normale mensen en Nest, HOUDT UWEN MUIL !!!!
bieke : Mag de deur open, ik krijg het te warm aan !
stoovebuuzeke : pas up dat gen genen trek vangt ! (pas op voor de tocht)
meneer den onderpastoor : Juul ge kunt niet alleen zonder vrouw leven !
Ernest den Evangelist : Ja, anders ga je aan je zondig leven ten onder gaan en ben je verloren voor de redding op het einde der tijden.
klusjesman : dienen Nesten vangt ze nog niet een klein beetje.
nonkel Juul : Ik ga nog een fleske soldaat maken
bieke : waar is de baby olie ?
stoovebuuzeke : Die heeft zuster Rijmaaroverste gisteren komen lenen.
meneer den onderpastoor : ik ken een schone maagd van rond de 70.
Ernest den Evangelist : en ik een weduwe van rond de 20.
klusjesman : godverdomme !
nonkel Juul : wuk moet ik daarmee ?
bieke : Mijn poesje heeft honger.
stoovebuuzeke : ja ja ik kom al !
meneer den onderpastoor : kom morgen maar ne keer naar de biecht.

Met al die goede raad,
en dankzij de bakken jupiler
hebben ze natuurlijk vergeten de kalender in de mot te houden
en dus lieve klantjes van de matraskeerders….
Het zal voor volgende week zijn !

Acht uur ‘s avonds.
Het is donker en kil in de straten van het dorp. Geen levende ziel te zien. Voorzichtig lopen Nonkel Juul en Bieke door de straten. Hier en daar staat een deur open. Onze vrienden krijgen honger en dorst. Ze besluiten hun stoute schoenen aan te trekken en één van de huizen waarvan de deur open staat binnen te gaan en zien of er iets te vreten valt.

Traag stappen ze door de nauwe gang. Bieke voelt iets harig onder haar voetjes. Nonkel Juul haalt zijn zaklamp te voorschijn die hij gebruikt tijdens zijn strooptochten. In de lichtstraal zien ze het vuile naakte lichaam van een klein meisje. Het kind haar gezicht is heel erg toegetakeld. Ze is gestorven op een wreedaardige manier, da’s duidelijk. Weer moet ons nonkel vloeken. “Dit doe je geen enkele haas aan, laat staan dit kind”.

Bieke laat zich niet afleiden en trekt de deur van de frigo open. “Honger maakt een mens blind voor andermans leed”. filosofeert ze. Nonkel Juul neemt ook een stukje van een cake dat zo te zien zijn beste tijd gehad heeft. Dan gaan ze naar boven.

De deur van de slaapkamer staat op een kier. Het scheurend scharniertje laat van zich horen. In de kamer brandt een klein nachtlampje. Bieke struikelt bijna over de pispot. Dan zien ze dat er iemand op het bed ligt. Een jonge vrouw ligt wijdbeens op bed, haar nachtjapon open gescheurd net als haar broekje zodat ze haar Bermudadriehoek voor jan en alleman, of beter gezegd, nonkel Juul en Bieke, tentoonstelt. Nonkel Juul neemt zijn tweeloop en port haar eens goed. Geen beweging. “Die is dood”. Voorzichtjes komen ze dichterbij en zien ze dat haar lichaam van kop tot teen bedekt is met kleine zwarte bollen. “Daar vreesde ik al voor” zucht nonkel Juul met raspende stem. “Die spinnen gebruiken onze vrouwen als broedmachine” gaat hij verder. “Met die *stofzuiger* bevruchten ze onze vrouwen. Die larven vreten dan het lichaam van de vrouwen op totdat ze groot genoeg zijn om zelf weer op jacht te gaan.

“Konden ze dat dan niet met hun eigen vrouwen ?” bedenkt Bieke. “Dat ga ik hen ook eens vragen” roept Juul en van pure colère schiet hij met zijnen tweeloop een gat in het plafond. Een regen van neerstortende plaaster en een oude krijsende kater is het gevolg.

Vanachter het standbeeld van Juul Plastiek zitten Bieke en nonkel Juul dit science fiction gedoe gade te slaan. Alle mannelijke leden van het dorp zijn onder leiding van de monsters vertrokken richting slachthuis.
‘Godverdomme, die smeerlappen” sist nonkel Juul.

Onze nonkel is enkele dagen geleden eindelijk kunnen ontsnappen uit het huis van bewaring tijdens het ochtendritueel in de ijskoude vijver. Toen zuster Bloedweijn Marcelleke van een gewisse verdrinkingsdood redde door hem eerst uit de vijver te vissen en dan mond aan mond beademing toe te passen vond onze held dat dit het goede moment was om er van onder te muizen. Vlug kleren van de eerste de beste wasdraad gestolen en weg was hij.

Hoe hij zijn tweeloop terug in handen gekregen heeft is een apart verhaal, maar reken er op dat dit niet zonder slag of stoot gebeurd is. Een stoot die Miss K. niet rap zal vergeten. Waarschijnlijk ligt ze nu nog naar adem te happen gelijk een vis op het droge.

Met zijn krassende stem vertelt hij Bieke dat hij net naar café Vlaanderen wou trekken toen hij die monsters zag afkomen. Als de bliksem had hij in een leegstaande vuilnisbak gesprongen met zijn tweeloop in de aanslag. Door de wolk geraakten alle mannen in een trance en vertrokken uit de herberg. De vrouwen probeerden deze die nog thuis bezig waar met de afwas tegen te houden maar het mocht niet baten. Zonder verpinken negeerden zij de schelle commanderende stem van vrouwlief, zo erg werkt dat ruimtespul. Het was ook duidelijk dat het alleen effect heeft op mannen. De vrouwen doet het niets. “En jij was daartegen bestand ? vraagt Bieke verbaast. “Pruimtabak” is het antwoord. Bieke knikt begrijpend. Dit antwoord klink logisch. “Waarom zijn de vrouwen dan niet achter hen aangekomen ?” vraagt ze nu. “Omdat die spinnen hen tegenhielden. Vrouwen zijn doodsbang van spinnen, meisje”. “Ik niet hoor nonkeltje” stoeft onze kleine meid. “Dat kan ik van jou wel geloven” is het antwoord. Bieke trekt haar schouders op en knipoogt ondeugend naar haar nonkeltje.

Op Allerheiligen herdenken de mensen hun overleden dierbaren.
Meestal gaan ze dan naar het kerkhof
waar ze de grafstenen onder allerlei kitch wegstoppen.
of komen ze samen met de nabestaanden enz
Hier dus NIET !

Wel ga ik hier nu mijn vader herdenken door :

jullie te vertellen dat wij in de 80s van vorige eeuw steeds samen keken naar The Tube, een programma op Channel 4 gepresenteerd door Jools Holland en Paula Yates, waarin veelal alternatieve groepen en artiesten optraden.
Een van de groepen die er toen optraden waren The Cramps.
Deze clip komt uit dat programma

Waar we ook samen naar keken
en nu gaan we naar de 70s en ik was toen 14
was Sjef Van Oekel.
Daar kon hij erg van genieten
in tegenstelling tot mijn moeder.

Fijne dag nog !

en niet vergeten
dit weekend
“spinnen uit de ruimte”
ik word niet goed, reeds !