De dingen des levens !

De laatste dagen heb ik alleen maar gelezen over oorlogen in het verleden en oorlogen de dag van vandaag. Het was de herdenking van de eerste wereldoorlog.
Ik herdenk liever dat we allemaal lief moeten zijn voor elkaar, dat vergeten we veel te vlug. Vandaar dit fotoke uit mijn archief om jullie te tonen hoe het moet !.
Neem je beste vriend(in) maar eens goed vast en vergeet al die bommen en granaten voor een tijdje.
Ondertussen zal nonkel Juul wel verder een poging ondernemen om jullie matras te komen keren, op voorwaarde dat hij op tijd terug is van den slag van den ijzer die ondertussen zowat 100 jaar geleden gebeurd is.
fijne dag.

vandaag vliegen we er weer in.
al dan niet op de motor
zoals Marietje hier doet.

gisteren was het maandag,
dus is het vandaag dinsdag
maar gezien deze maandag aanvoelde als een zondag
zal het vandaag dinsdag precies maandag zijn
wat er voor zal zorgen dat we ons op zijn maandags zullen voelen
ook al is het een dinsdag.
Het zal ingewikkeld zijn voor mijn bio-klok vandaag en de rest van de week
ook al omdat het voor de ambtenaren gelijk ik vrijdag al zaterdag zal zijn en deze in feite als een zondag moet aanvoelen.
Dit wordt een ingewikkelde periode.
fijne dag en tot dan.

Het is een duistere dag. Het heeft heel de tijd geregend dat het goot. Overal modder en slijk versierd met prikkeldraad en zandzakjes. Nonkel Juul heeft zijnen helm diep over zijn oren getrokken en is nu bezig zijnen tweeloop klaar te maken voor de volgende aanval ende verdediging. Stoovebuuzeke zit goed strategisch verborgen achter de zandzakjes de omgeving te bekijken met zijn verrekijker. Geen Duitsers te bespeuren. Wel enkele lijken van zowel gesneuvelde kameraden als vijanden. Nonkel Juul heeft het merendeel van de moffen kunnen onschadelijk maken terwijl ze zaten te kakken op hun pispot. Dan kan je makkelijk dien pispot raken. Door de rondvliegende scherven van dien pot worden de duitsers dan dodelijk getroffen. Eén schot van zijnen tweeloop kan zodoende veel vijanden neerknallen. Jammer genoeg vliegen enkele stukken ook de kant op van onzen nonkel zodat een paar van zijn maten ook geraakt werden.

De nonnekes van de jacht hebben een veldhospitaal opgericht en verzorgen nu de geraakte onderdelen van onze fiere soldaten die zich tijdens de verzorging helemaal niet zo fier voelen. Een andere tent dient voor kerk. Aalmoezenier Ernest leest iedere avond voor uit de Bijbel om de gemoederen van de vermoeide soldaten op te krikken. Meestal is het een stukje uit de apocalyps van Johannes waarin het einde der tijden beschreven staat. Met een gerust gemoed kunnen de soldaten dan de volgende dag naar het slagveld. Nu weten ze tenminste wat hen te wachten staat indien ze sneuvelen. Na de dienst is er dan een optreden van Madame Poop die slechts gekleed in jarretelles, netkousen en grote pluim een potpourri brengt van de hits van de afglopen jaren. Na zo’n optreden zijn de meeste soldaten maar al te blij om naar het slagveld te mogen trekken.

Stoovebuuzeke : denk je dat ze hierover zullen leren in de schoolboeken later ?
Nonkel Juul : Geen idee, ik ben nooit naar school geweest.
Ernest : De doden eren is ketters. Dit mag niet volgens de bijbel.
Madame Poop : Hoe vind je mijn nieuwe veer ?
nonneke : very sexy
Stoovebuuzeke : hoe kan een non dat nu sexy vinden ?
Nonkel Juul : ze is lesbisch
Ernest : ik ga bidden voor een goede afloop
Madame Poop : ik wil later aanbeden worden door duizenden fans
nonneke : zend een foto naar het vatikaan.
Stoovebuuzeke : wat zouden ze later over ons schrijven ?
Nonkel Juul : Geen idee, ik moet het niet weten !
Stoovebuuzeke : Hoezo ?
Nonkel Juul : ik moet niet weten dat ze binnen pakweg 100 jaar grote sier maken met onze daden hier ! Dat bedoel ik godverdomme !
Stoovebuuzeke : wie zou dat wel doen ?
Nonkel Juul : Die politieke klootzakken natuurlijk. Ik zie ze daar al paraderen voor onze graven met hun vals gezicht. Zogezegd om ons te herdenken, maar in feite om zichzelf tentoon te stellen.
Stoovebuuzeke : Daar had ik zo nog niet bekeken.
Nonkel Juul : Kijk maar voor je onnozelaar, er zijn daar een paar moffen bezig !
Stoovebuuzeke : bezig met wat ??
Nonkel Juul : Met te kakken op hun pispot onnozel kieken !!!
Stoovebuuzeke : ik ga vlug de anderen verwittigen
Nonkel Juul : Tis goed, ik ga me opstellen om te kunnen mikken.
Stoovebuuzeke : Gij zult later een echte held zijn nonkel.
Nonkel Juul : Totentrekker ! Maak maar dat ge weg zijt of ik schiet per ongeluk uwen pispot weg van onder je gat !
Stoovebuuzeke : oei oei oei ! mijn aambeien !!!
Ernest : Het einde is nabij !
Madame Poop : ik ga vlug nog ne keer optreden vooraleer ze het vuur openen !
nonneke : schone jarretellen !
Stoovebuuzeke : burp !!!!
Nonkel Juul : ik ga er ene gaan zuipen !

En zo kwam alles toch nog tot een goed einde !

Het is middag. De regen valt met bakken naar beneden. In een klein legertentje schuilen drie personen. Nonkel Juul doet zich tegoed aan een restant droge vis. Ernest leest voor uit “Openbaringen”, laatste hoofdstuk van de Bijbel. Ook hij had geluk dat hij imuun is voor het ruimtespul dankzij veelvuldig gebruik van wijwater. En Bieke, awel die vult haar maagje met gras en paardenbloemen. In de voormiddag zijn ze naar het slachthuis geweest. Gelukkig was daar geen ruimtespin te horen of te zien. Zo konden ze gemakkelijk naar binnen. Nergens waren er sporen van slachtvee of werknemers te vinden. Het zag er op het eerste gezicht verlaten uit. Toen ze het gebouw binnentraden wisten ze niet wat ze zagen. Dit was de hel van Dante.

Alle mannen uit het dorp zaten opgesloten in de koelcellen. Ze leken in een diepe slaap te zijn gedompeld. Het ijs plakte aan hun gezicht. Precies of ze dood waren. In de hangar ernaast deden ze een nog gruwelijker ontdekking. Karkassen van kinderen hingen ondersteboven onthoofd aan een haak, precies geslachte varkens. Bieke bekeek hun watermerk en kon er zo enkele herkennen. Met of zonder hoofd maakte voor haar niet veel uit. Ze waren toch te dom om te helpen donderen en stonken meestal uit hun bek. De jongentjes dienden tot voedsel van de aliens. Wat ze met die ingevroren mannen van plan waren was niet duidelijk. Nu zitten ze na te kaarten in de legertent. Dit moet een nachtmerrie zijn begint Bieke. Nee hoor reageert Ernest fel, dit staat allemaal beschreven in de Bijbel. Het einde der tijden is nabij.

Nonkel Juul zit zijn kogels te tellen. Hiermee zou hij toch enkele monsters kunnen neerleggen. Hopelijk zijn ze niet onkwetsbaar. Bieke moet dringend plassen. Al die sensatie heeft zich op haar blaas gezet. De druk moet uit haar keteltje. Zonder iets tegen Juul en Ernest te zeggen gaat ze een gepast plekje zoeken om te zeiken. Onder gewone omstandigheden doet ze dit meestal op het vlakbij gelegen kruispunt. Haar vriendjes wedden dan om enkele euro’s welke van de voorbijrijdende auto’s het eerst uit de bocht zal gaan. Behalve aan de etalage van Coiffeur Jean Pierre hier op de hoek is door dit spelletje nog niet veel schade aan de omliggende gebouwen berokkend. Buiten spelen is nu eenmaal leuk, vooral als je veel vriendjes hebt.

Bieke moet nu hoogdringend en zet zich vlug neer. Ze heft haar hemdje op en een warme waterstraal loopt onder haar weg richting rioolputteke. Gezegend zei Maria, dat doet deugd. Ze voelt zich helemaal ontspannen worden. Heel erg ontspannen…. en dan wordt het donker voor haar oogjes.

Negen uur in de morgen. Het is reeds druk in de spreekkamer van dokter Ratjenko.
Op zijn onderzoekstafel ligt een jonge vrouw op haar rug; haar handen boven haar hoofd vastgebonden en haar voeten vastgemaakt zodat ze precies klaar ligt voor een gynaecologisch onderzoek aan de muis. De man met gloeiende pompoenkop en een ruimtespin komen de kamer binnen. “Een pracht exemplaar” schatert pompoenkop. “Pel haar maar !” Met zijn scherpe nagels scheurt de spin de kleren van de vrouw. Ze gilt het uit.

Open en bloot en vastgebonden ligt ze daar nu op de tafel. Tranen van angst en schaamte rollen over haar wangen. “Daar gaan we goed mee kunnen kweken” triomfeert pompoenhoofd. “ Donor 69, je weet wat je te doen staat !” Zonder aarzelen kruipt Donor 69, zoals de ruimtespin dus schijnt te heten bovenop het vastgebonden lichaam van de vrouw. Nu tiert ze als een varken dat beseft dat het zal gekeeld worden. Zijn *stofzuiger* gaat richting haar onderlichaam en vooraleer de vrouw goed en wel beseft wat haar overkomt blaast de alien zijn sporen in haar buik. De vrouw slaakt een door been en merg gaande kreet en valt vervolgens in een diepe coma. Zij zal nooit meer wakker worden. Twee andere aliens komen de kamer binnen, maken het lichaam los en brengen het naar een grote zaal vlakbij de praktijk van dr Ratchenko waar het broeden rustig kan verder verlopen. “Breng de volgende maar naar binnen” commandeert pompoenhoofd.

In een kamertje met gesloten deur en geen vensters zitten enkele jonge vrouwen met kloppend hart van angst naar elkaar te kijken. niet wetende wat hen te wachten staat. De deur gaat open en de alien van dienst wijst een dik tienermeisje onder hen aan. “Ideaal voor de broed” hoort ze hem tegen pompoenhoofd zeggen, niet begrijpend wat hij daarmee bedoelt.
Trillend op haar benen volgt ze het wezen . Dan valt de deur weer dicht.