Ebola mon amour !

Regelmatig ziet het stationsplein zwart van het volk.
Afrika is goed vertegenwoordigd in de stationsbuurt.
Zo gebeurt het regelmatig dat één of ander exemplaar van onze zwarte medemens bij ons langskomt met een kapotte fiets,
of om simpelweg de fietsbanden te laten vollopen met lucht.
Onlangs kwam er op een vrijdagnamiddag een imposant exemplaar bij ons om iets te vragen.
Aan zijn kledij te zien kwam hij rechtstreeks van de moskee.
Ondanks alle inspanningen van de medewerkers waaronder een Koerd en ikzelf konden we niet uitmaken wat hij kwam vragen.
Jammer dat we hem niet konden helpen en sneu voor hem dat we hem niet begrepen.

Ik zou nog veel verhalen kunnen vertellen over onze donkere medemensen, maar daar gaat het mij nu niet om.
Nu lees ik dat Marokko als gastland zal fungeren naar aanleiding van het Afrikaans voetbalkampioenschap vanwege het gevaar voor Ebola.
Dat vind ik nu toch te gek voor woorden.
Als dat zo zit mogen ze mij direct in quarantaine stoppen gezien ik zowat iedere dag een zwarte de hand schud of zijn/haar fiets bij het stuur vastneem welke zij ook heel de rit vasthebben.
Als er dus één persoon met Ebola kan besmet worden in Roeselare dan ben IK het wel !
Deze blog bezoeken en lezen houdt dus wel degelijk risico’s in !
Dat tussen die zwarte dames echt mooie exemplaren zitten en ik graag negerinnekontjes zie doet hier niets terzake.
🙂
U weze gewaarschuwd.

Geplaatst in dagboek, humor, roeselare | Tags: , , , , , | 23 reacties

Op de koffie in de komaf !

Maandag 10 november omstreeks 15 uur.
Mijn eerste werkdag van de week zit er op en ik rijd met de fiets naar huis.
Onderweg passeer ik langs een buurthuis met de naam “De kom-af“.
Daar komen vooral mensen samen uit de zwakkere lagen van onze stad.
Mensen met geen of een laag inkomen, meestal ook belast met een rugzak vol problemen.
Kortom een plaats waar de meeste mensen onder ons niet vrolijker van worden.

Om de zoveel tijd, zeg maar weken of maanden, houd ik daar wel eens halt en ga er een koffie drinken en wat praten met de mensen die er dan zijn.
Ik ken er heel wat mensen ondertussen.

Terwijl ik mijn fiets stal en sluit hoor ik een kleine meisjesstem mijn naam roepen.
Ik kijk om en zie Britney samen met enkele vriendinnetjes op me afkomen.
H5 en de meiden lopen drukdoend verder.
Ik ga naar binnen via een schuifdeur die op een kier staat om toch wat zon en frisse herfstlucht naar binnen te laten komen.
Hier en daar zit een man uitgeblust voor zich uit te kijken bij een lege kop koffie en in het midden zitten enkele vrouwen van verschillende leeftijd waaronder Leen samen wat bij te praten.

Leen doet teken dat ik me bij hen moet komen zetten.
Eén van de dames vertelt dat ze besloten heeft weg te gaan bij haar man daar ze bij hem geen steun vindt in het huishouden een ook niet voor de problemen bij hun zevenjarig dochtertje dat zwaar ADHD en een mentale achterstand heeft. Ik herinner me hoe het kind Britney gebeten heeft tijdens het verjaardagsfeestje van Britney en hoe de laatste reageerde door met een plank op het hoofd van de “bijtster” te slaan. Het zijn inderdaad geen gemakkelijke kinderen.
Dan neemt een andere mama het gesprek over om te vertellen over haar achtjarige dochter die eigenlijk te oud is voor haar leeftijd. Ze reageert eerder als een volwassen dan als kind en daar hebben ze het bij haar thuis ook moeilijk mee. Voor een buitenstaander is dit moeilijk te vatten maar met onze zoon hadden we ook een gelijkaardig probleem en dit heet “Het syndroom van Asperger”.

Ik bestel voor twee van de dames en mezelf een kop koffie en thee voor één van de dames die geen koffie lust.
De bejaarde man aan de bar bestelt me met bevende hand.
“Hoe heet je ook alweer?’ vraagt hij me terwijl hij uitrekent hoeveel ik hem moet betalen.
30 cent voor een koffie. Lang geleden dat ik nog zo weinig betaald heb.

De kinderen zijn ondertussen terug binnen.
Britney’s arm bloedt.
De “bijtster” heeft weer toegeslagen.
Onder veel belangstelling wordt de wonde verzorgd.
Het “volwassen” kleine meisje kijkt niet begrijpend toe.
“Waarom al die drukte ?”
Een man zit uitgeblust naar zijn lege kop koffie te kijken.
Deze namiddag zit er bijna weer op.

Geplaatst in Uncategorized | 20 reacties

Tante Martha ziet de toekomst schitterend.

Suskeblogt's avatarDe avonturen van nonkel Juul en Bieke

Dolfke Leye leunt vloekend tegen de motorkap van zijn rokende wagen. Vol onbegrip bekijkt hij de wereldkaart van Belgie die hij zonder dat hij het beseft ondersteboven houdt. Ze waren volgens hem toch op de goede weg ? Hoe kunnen ze nu in Charleroi geraak zijn? Die wegen zijn duidelijk verkeerd aangelegd door de staat. Nonkel Juul heeft van zijn hart een steen gemaakt en samen met de kinderen is hij het eerste het beste café binnengestapt om er ene te drinken. Voor de kindjes cola natuurlijk !
“Kan ik helpen menneke ?”
Verrast draait Dolf zich om en staat hij oog in oog met een wulpse jonge dame die aan de verbeelding niets te wensen overlaat. Wie slaat er nu zo’n hulpje af ?

Aan het thuisfront is het redelijk windstil, geen vuiltje aan de lucht met andere woorden.
Behalve dan die dame die rondvliegt op haar bezemsteel op…

View original post 326 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Rustig rond de tafel.

Het is weer vroeg donker s’avonds.
Lekker gezellig samen rond de tafel.
Wat eten, drinken, een spelletje……
Echt iets dus om bij in herfststemming te geraken !
🙂

Zo eindigde iedere dag dit weekend.
Zaterdag was ik dus uitgenodigd bij een dame voor lasagne met stokbrood.
Haar zoontje was er ook en wat later kwam haar man er bij.
Ze wou eens haar hart luchten over enkele “vrienden” van ons beiden.
Ik liet haar uitpraten en een uurtje of zo later antwoordde ik dat ik haar standpunt ten zeerste begrijp, maar het toch jammer vind dat het zo moet aflopen.
Hoe dan ook dit zal vast en zeker gevolgen hebben voor mijn vriendenkring en de logs die ik hier nu en dan post over hen.
Meer kan ik niet schrijven. Je weet maar nooit wie er meeleest.

Foto1248

Zondag in de late namiddag kwam Eva terug van zwemmen.
Ze wilde nog iets doen buiten, maar het werd al donker.
Dus kwam ze naar me toe om te vragen of ik een gezelschapsspelletje met haar wou.
Enige tellen later zaten we samen aan de keukentafel (Jommeke) Uno en nog een spelletje te spelen Labyrinth genaamd.
Toen we begonnen waren we dus met twee, maar weldra waren we met drie,
of het moet zijn dat iemand zijn kat gestuurd heeft.

Foto1249

Maandag werken en dan weer een dag tuis om 11 november te vieren.
Een gevarieerde week zal het in ieder geval zijn.
Groetjes.

Geplaatst in dagboek, roeselare, Uncategorized | Tags: , , , , , | 17 reacties

De heks in de slaapkamer.

Verhaaltje op zondagmiddag.

Suskeblogt's avatarDe avonturen van nonkel Juul en Bieke

Het is middernacht.
Het manneke in de maan lacht zijn tanden bloot en witte stralen die van tussen zijn tanden komen verlichten het dakvenstertje van de slaapkamer waar Mieke ligt te slapen.
Sinistere figuren sluipen op het dak,
Een kromme figuur kijkt hen vanop haar bezemsteel toe.
Krijsend gelach galmt door de nacht.
Geen kat die durft te miauwen.
Een kar getrokken door een zwart paard nadert het huis.
Mieke slaapt onrustig.
Plots schiet ze wakker
Ze heeft een krakend geluid gehoord.
Er is iemand in haar kamer,
misschien onder het bed !?
Net nu Bieke weg is met Gastonneke en de nonkels.
Waar zoude ze reeds zijn?
Misschien al in Gent ?
Ze ruikt iets,
Voordat ze zich kan oprichten om het licht aan te steken voelt ze haar donsdeken van zich afglijden. Een koude tocht gaat over haar heen.
Dan verstijft ze !
koude harige handen grijpen haar…

View original post 212 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Vrouwen op zaterdag !

De hier beruchte soap met een blogger in de hoofdrol die niet meer weet naar welke vrouw eerst gekeken.

Dat ik iedere zaterdagmorgen met mijn moeder boodschappen doe is hier algemeen gekend.
Dat ik dit ook meestal op zaterdagavond met mijn vrouw doe is waarschijnlijk minder geweten.
Dit zal ik dus niet herhalen in dit logje dat over de vrouwen gaat waar ik vandaag mee te maken had.

Een tijdje terug kwam Leen me vertellen dat ze zinnigs was haar woning onderste boven te keren en alles wat ze niet meer nodig heeft weg te doen naar het containerpark of de Kringwinkel. Haar vraag was of ik eens een zaterdag kon vrijmaken om dit alles weg te voeren.
“Ge moet maar laten weten wanneer je klaar bent met de grote kuis dan spreken we af.”
En zo geschiedde ! Lees verder

Geplaatst in dagboek, humor, roeselare | Tags: , , , , , , | 22 reacties

Een verhaal in het duister.

Vrijdagavond
De duisternis doet al zijn intrede.
Bomen hun bladeren ritselen door de harde wind.
Hordes jonge mensen banen zich een weg van of naar het station,
Hier en daar een donkere figuur die van de moskee komt,
Een verdwaalde ziel komt bij ons omdat zijn zadel afgekraakt is.
Met of zonder zadel, de man spoort duidelijk niet lekker maar dit terzijde.
Uit het duister komt een vrouw op ons afgelopen.
Iemand is bezig een fietsslot kapot te maken daar in de fietsenstalling.
Nu moet ze vlug weg, haar trein halen.
Ik trek een fluohesje aan en voel of ik de gsm bij me heb.
Terwijl ik er op af ga bel ik de politie om te laten weten waar ik ben en waarom.
Ze vragen of ik na afloop terug zal bellen.
Een jonge man is met een mes bezig een slot kapot te snijden.
Zonder enig geluid gemaakt te hebben kom ik uit het schemerduister te voorschijn.
Hij kijkt verschrikt op.
“Heb je problemen ?” vraag ik met vriendelijke zachte stem.
“Mijn fietssleutel is verloren” stamelt hij en met bevende hand snijdt hij verder.
“Kom de volgende keer bij ons om hulp” raad ik hem aan. “De mensen denken dat je een dief bent”
“Het is MIJN fiets” gaat hij nu tekeer. Ondertussen houd ik via de GSM de politie op de hoogte.
Met een dof geluid valt de ketting op de grond.
Doormidden.
De jongen staat op en maakt aanstalten weg te gaan.
“En je fiets, moet die niet mee of laat je hem zomaar onbeheerd achter ?” roep ik hem na.
“Die is wel gesloten” roept hij terug.
Ik kijk en inderdaad, er is ook nog een beugelslot.
De sleutel zit er niet op.
De jongen verdwijnt in het duister.
Ik trek mijn schouders op en via gsm vertel ik de vrouwelijke agente hoe het afgelopen is.
“Hij zegt dat het zijn fiets is”
“best mogelijk” antwoordt een zachte damesstem.
Ondertussen is het volledig donker geworden en valt de regen naar beneden.
Dan maar terug naar mijn warmere stek en eens kijken of het nieuwe zadel al bevestigd is op de fiets van de man die duidelijk niet goed spoort.

Geplaatst in dagboek, humor, roeselare | Tags: , , , , , | 20 reacties

De tocht naar de grote stad !

fijne dag iedereen

Suskeblogt's avatarDe avonturen van nonkel Juul en Bieke

Het is nog vroeg
de haan heeft pas een uur geleden gekraaid
een hongerige straathond zwerft verloren rond op zoek naar een vuilnisbak.

Behalve de aftandse schoolbus van Dolfke Leye die rokend en waggelend aan de oprit van het huis van nonkel Juul en tante Martha stopt is er nog niet veel beweging in de straat. Vandaag trekken nonkel Juul en nonkel Louis naar het verre Brussel en daar er geen school is en ook geen begrafenis is Dolfke zo goed om de twee manschappen naar Brussel te brengen. Daar zullen ze door een arts onderzocht en eventueel goedgekeurd worden voor dienst in het legioen.
Tante Martha heeft voor elk een zakje met lunchpakket en propere zakdoeken gezorgd. Bieke en Gastonneke gaan ook mee zodat ze ook ne keer een grote stad zullen kunnen zien en tante Martha niet voor de voeten zullen lopen. Mieke moet thuisblijven zolang ze met…

View original post 243 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Rust.

Gisteren had ik vrijaf genomen,
Daar ik deze zomer weinig dagen opgenomen heb kan ik me dit nu veroorloven.
Momenteel ben ik van plan vanaf volgend jaar minder te werken,
Tijdskrediet opnemen heet dat.
Concreet heb ik nog niets beslist:
eerst enkele punten van naderbij bekijken.

Gisteren was ik met de dochter in de werkwinkel.
Ze zou daar wat info,
De werkwinkel bevindt zich nabij het kanaal en de spoorweg,
Daar trok ik deze foto.

Foto1244

Geplaatst in dagboek, roeselare | Tags: | 16 reacties

En zo eindigde een gezellige maandagmorgen ten huize van nonkel Juul en zijn wuuf.

Even een rustige woensdag nu, alhoewel….dat lees je ook later wel.

Suskeblogt's avatarDe avonturen van nonkel Juul en Bieke

Met een hevige ruk vliegt de achterdeur open en daar komt onze enige echte klusjesman binnen gestormd,
Phielemon de facteur zijn kop koffie vliegt de lucht in van verschieten, Enkele jaren geleden is hij met het wuuf van klus aan de haal gegaan, Sedertdien is het nooit meer goed gekomen tussen dat wuuf en klusjesman, Ondertussen woont klus met zijn nieuw lief in een ander dorp,
Nonkel Juul :: Dienen klus ontbrak er nog aan, Da’s hier gelijk een kiekenkot
Klusjesman : zeg mensen; moet ge ne keer wat weten ? Me lief stond nogal wild vannacht en heeft me beginnen pijpen, Jammer genoeg had ze vergeten haar vals gebit uit te doen
Dr Vanderspuyt : Ge moet oppassen met dien lijn voor valse tanden zulle ! Voor je het weet zit je met een infectie opgeschoteld !
Tante Martha : Een kopje koffie Klus ?
Mieke : Gaat dat…

View original post 425 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie