Op de koffie in de komaf !

Maandag 10 november omstreeks 15 uur.
Mijn eerste werkdag van de week zit er op en ik rijd met de fiets naar huis.
Onderweg passeer ik langs een buurthuis met de naam “De kom-af“.
Daar komen vooral mensen samen uit de zwakkere lagen van onze stad.
Mensen met geen of een laag inkomen, meestal ook belast met een rugzak vol problemen.
Kortom een plaats waar de meeste mensen onder ons niet vrolijker van worden.

Om de zoveel tijd, zeg maar weken of maanden, houd ik daar wel eens halt en ga er een koffie drinken en wat praten met de mensen die er dan zijn.
Ik ken er heel wat mensen ondertussen.

Terwijl ik mijn fiets stal en sluit hoor ik een kleine meisjesstem mijn naam roepen.
Ik kijk om en zie Britney samen met enkele vriendinnetjes op me afkomen.
H5 en de meiden lopen drukdoend verder.
Ik ga naar binnen via een schuifdeur die op een kier staat om toch wat zon en frisse herfstlucht naar binnen te laten komen.
Hier en daar zit een man uitgeblust voor zich uit te kijken bij een lege kop koffie en in het midden zitten enkele vrouwen van verschillende leeftijd waaronder Leen samen wat bij te praten.

Leen doet teken dat ik me bij hen moet komen zetten.
Eén van de dames vertelt dat ze besloten heeft weg te gaan bij haar man daar ze bij hem geen steun vindt in het huishouden een ook niet voor de problemen bij hun zevenjarig dochtertje dat zwaar ADHD en een mentale achterstand heeft. Ik herinner me hoe het kind Britney gebeten heeft tijdens het verjaardagsfeestje van Britney en hoe de laatste reageerde door met een plank op het hoofd van de “bijtster” te slaan. Het zijn inderdaad geen gemakkelijke kinderen.
Dan neemt een andere mama het gesprek over om te vertellen over haar achtjarige dochter die eigenlijk te oud is voor haar leeftijd. Ze reageert eerder als een volwassen dan als kind en daar hebben ze het bij haar thuis ook moeilijk mee. Voor een buitenstaander is dit moeilijk te vatten maar met onze zoon hadden we ook een gelijkaardig probleem en dit heet “Het syndroom van Asperger”.

Ik bestel voor twee van de dames en mezelf een kop koffie en thee voor één van de dames die geen koffie lust.
De bejaarde man aan de bar bestelt me met bevende hand.
“Hoe heet je ook alweer?’ vraagt hij me terwijl hij uitrekent hoeveel ik hem moet betalen.
30 cent voor een koffie. Lang geleden dat ik nog zo weinig betaald heb.

De kinderen zijn ondertussen terug binnen.
Britney’s arm bloedt.
De “bijtster” heeft weer toegeslagen.
Onder veel belangstelling wordt de wonde verzorgd.
Het “volwassen” kleine meisje kijkt niet begrijpend toe.
“Waarom al die drukte ?”
Een man zit uitgeblust naar zijn lege kop koffie te kijken.
Deze namiddag zit er bijna weer op.

Over Suskeblogt

Er gebeurt van alles op deze planeet en daar ben ik een klein onderdeel van. There is a lot happening on this planet and I'm a small part of all this.. A lot of fiction and non fiction on this blog. Most of the pics i use are selfmade.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

20 reacties op Op de koffie in de komaf !

  1. Tof voor die mensen dat een locatie bestaat waar ze goedkoop iets kunnen gaan drinken en aan het sociaal leven kunnen deelnemen.

  2. Dat is weer een bewogen namiddag. Door je sociaal engagement beleef je nogal wat.

  3. willy zegt:

    een mooi initiatief van de Stad…
    en een verhaal dat tot nadenken stemt

    groeten

  4. Marianne zegt:

    Juist in deze eenvoud zou ik me ook thuis voelen, een warm hart voor de minderbedeelden.

  5. fietszwerver zegt:

    ha die Suske
    ja het is goed dat er van deze gelegenheden zijn
    en er mensen zijn als jij die zich het lot der minderen in de samenleving zo aantrekt
    klasse

  6. marjolijn1 zegt:

    Fijn dat er zulke koffiehuizen zijn, mensen ontmoeten is altijd fijn.

  7. chrissebie zegt:

    Suske, ik ben ook een jaar naar zo’n gelegenheid gegaan. Ik heb er veel geleerd, leren breien, mandjes vlechten en noem maar op. Maar ik kon al het leed van die mensen niet plaatsen, ik nam het allemaal op mijn schouders. Maar dat bleek uiteindelijk niet goed voor mezelf.Maar ik ga er ook af en toe nog eens heen om een kop koffie te drinken en om met mijn blinde vriend te babbelen.

  8. Frank-103 zegt:

    Zo’n 40 jaar geleden hoorde je nooit over asperger, adhd, etc etc. Het lijkt nu wel hip om ieder kind een rugzakje toe te kennen, waarbij het natuurlijk wel heel goed is dat nu kinderen met bijvoorbeeld asperger goed behandeld worden en indien nodig aangepast onderwijs krijgen. Maar over adhd hoor je over 20 jaar waarschijnlijk niks meer. Goed dat je naar zo’n buurtcentrum toe gaat!

  9. kakel zegt:

    Je schrijft heel meeslepend. Ook is het een voordeel als je in plaatjes kunt denken, want dan heb je er beelden bij in je hoofd. Zoveel kleine kinderen met rugzakken…
    Ik vind het fier dat je naar het buurthuis toegaat en praat met iedereen die je tegenkomt!
    Liefs Kakel

  10. Mooi beschreven hoe het leven soms kan gaan.

    Love As Always
    Di Mario

  11. sjoerd zegt:

    Dat zijn trieste verhalen, maar ik vergeet wel eens dat het er zo ook nog wel aan toegaat.

  12. RenéSmurf zegt:

    Ja, zo vliegt de middag om he, en als het goed voelt dan is het goed!

  13. fietszwerver zegt:

    mogge Suske
    dus je bent alweer aan het werk , ja ik heb wat dagen vrij , maar je ziet het uitslapen is er niet bij
    als je thuis komt vanmiddag , gelijk er weer uit dus , nu als ik straks thuis kom van een hopelijk mooie wandeling gaat de deur op slot
    geniet de dag

  14. oeps, dit is inderdaad geen plekje voor me, als ik ergens wat ga drinken voor ne keer, mag het wel gezellig zijn

  15. gerdaYD zegt:

    Goed bezig Suske! Met dit log maar ook met het vullen van de blogrol want die zit zoals je zegt nu al overvol… wow, druk baaske hoor! Blij voor je…

  16. beauninoblog zegt:

    ’t is eigenlijk geen like. Het is eigenlijk triest. Mooi geschreven Suske.

  17. A van de Aa zegt:

    Niet iedereen heeft de wind in de rug.

  18. John zegt:

    Zulke plekken zijn een uitkomst voor die mensen. Dan zijn ze even uit huis en de situatie waar ze in zitten kunnen ze delen. Ergens ove rpraten is altijd goed.

  19. Bertie zegt:

    Wat zien wij dan weinig in het plaatsje waar ik woon. Mooie log!

  20. rietepietz zegt:

    Een luisterend oor kan voor soms voor mensen echt een verschil maken , en jij hébt zo’n luisterend oor! Klasse dat je daar regelmatig een praatje gaat maken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s