De dingen des levens !

Het is zondagavond wanneer Greet vaststelt dat het beleg zowat op is.
“Als je van je werk komt breng dan wat mee van die winkel uit de Ardooisesteenweg.”
Ik kijk hoe laat het is : kwart voor zeven.
Die winkel is nog open, dus kan ik er nog heen.

Een kwartier later sta ik in de winkel.
De uitbater schudt me de hand.
Enkele andere bezoekers bekijken me met nieuwsgierige blik en zeggen iets in het arabisch.
Ik kijk wat er in voorraad is en neem het nodige uit de rekken.
De winkel is uitgebreid met nog enkele rekken meer sedert ik er vorige week zaterdag was.
Wanneer ik enkele blikken bekijk die ik niet ken komt hij me uitleg geven.
Het is voedsel die vooral door Syriers gekocht en gegeten wordt.
Ik besluit er één mee te nemen.

“Waarom was jij hier gisteren niet ?” begint hij plots.
“jij moest komen vis eten !”
Ik leg hem uit dat ik zaterdag geen tijd had wegens andere verplichtingen.
Dat ik met een andere vrouw (Leen van de soap met een blogger enz) naar de bioscoop was heb ik hem maar niet verteld.
Onze culturele verschillen zijn al groot genoeg ! 🙂

“Vrijdag moet jij ook komen !” gaat hij verder.
Na de moskee kom je hier couscous eten.
Als ik antwoord dat dit niet kan daar ik tot 19 u moet werken beslist hij dat er over de middag een bordje voor mij zal klaarstaan.
Dat is dan afgesproken.
We nemen afscheid onder goedkeurende blik van enkele mannen die zojuist in het arabisch samen stonden te praten.
Als dat zo verder gaat zit ik binnenkort ook in de moskee op vrijdag met verstand op nul richting Mekka.

Groetjes uit de Gazastrook van Roeselare.