Beste mezelf van lang geleden,
1976, het jaar van de lange hete zomer.
Gek als ik bedenk welke mensen er dan geboren werden in dat jaar die nu een rol spelen in mijn huidig leven, maar door jou als nutteloze krijsende wezens aanzien worden, tenminste moest je ze weten geboren worden, maar ze zijn nergens te bespeuren in je leefwereld.
Als zestienjarige is het leven toch wel gemakkelijk te noemen als je dat vergelijkt met wat de zestienjarigen in 2015 meemaken. Je leeft comfortabel te midden van je ouders en buren. Doe je het goed op school dan studeer je verder, gaat het niet goed dan ga je op je veertiende naar de fabriek. Zo simpel is dat. Drugs is ook iets dat ver van je bed is. Om een joint te roken moet je in het Rumbeke van 1976 al een grote marginaal zijn. Nu kan je overal wel aan een pilletje geraken en als het niet goed meer gaat kan je bij kinder- en jeugdpsychologen terecht die je aan het lijntje houden terwijl ze rustig hun zakken vullen. Op dat vlak zit je dus goed in 1976 en gelukkig voor jou zal je nooit aan het spul zitten.
Deze “rust” zit echter ook vol met valkuilen. Je zoekt naar zekerheden in het leven en speelt het spel op veilig. Ik raad je aan om ook enkele risico’s in te lassen in je plannen voor later. Ook besef ik dat je het niet makkelijk zult hebben met onze ouders. Die hebben hun kinderjaren in volle oorlog beleefd en hebben door deze al dan niet traumatische ervaring alle risico’s uit hun leven verbannen. Een dak boven het hoofd en werken om te kunnen leven en sparen is hun levensdoel geworden. Zonder dat je er bij stil staat duwen ze je in dezelfde richting. Probeer een eigen draai aan je leven te geven nu je nog jong en flexibel bent.
Ik zou nog veel meer raad kunnen geven en je vertellen hoe het er in 2015 op sociaal en technisch vlak aan toegaat, maar ik vrees dat dit je petje te boven zal gaan. Dat de groene rustige omgeving waar je nu woont zal veranderen in een dorre industriezone is slechts een tipje van de sluier. Ook veel andere plaatsen die je nu koestert zullen verdwijnen onder lagen beton en nieuwbouw.
Ik maak me geen illusies en besef dat je niet zult veranderen ondanks mijn brief. Je bent wie je bent en daar valt niets aan te veranderen, maar weet dat je leven er niet gemakkelijker zal op worden als je je vasthoud aan zekerheden die door je ouders opgelegd worden. Probeer hoe dan ook aan hun invloed te ontsnappen want vroeg of laat zal je de rekening gepresenteerd krijgen.
Geniet nu maar rustig verder van de zomer van 1976. Als je de kans zou krijgen de vrouwelijke krijsende baby te zien te krijgen, wurg die dan onmiddellijk. Dit laatste mag als een typisch grapje van je 55 jarige ikzelf beschouwd worden. Dan adviseer ik je liever om van bil te gaan als de kans zich voordoet in plaats van je in een hoekje terug te trekken. Durf risico’s te nemen !
Tot binnen 39 jaar !
Jezelf !
De dingen des levens ! 