We naderen langzaam maar zeker het einde van het jaar.
Sedert zondag is het gevoelig kouder geworden en binnen enkele weken mogen we een uur langer slapen.
De resterende verlofdagen die ik moet opnemen vooraleer het jaar ten einde is gebruik ik onder meer om op dinsdag slechts een halve dag te werken. Eva moet dan naar haar school en daar ze liever niet meer met de schoolbus gaat wegens persoonlijke redenen gebruik ik die vrije tijd om haar te brengen en in de namiddag terug te halen. Ik werk dan tussen 11 en 15 u.
Rond 7 u 15 kreeg ik een telefoontje van Lena of ik de dochter van één van haar vriendinnen naar school wou brengen. Door omstandigheden hadden ze de bus gemist en met de kleine achterop naar Izegem fietsen zagen ze niet zitten. Eerst Eva afzetten en dan een ritje Izegem.
Ben ik blij dat ik niet iedere morgen met de auto de baan op moet. Opstoppingen door ongevallen, stilstaand verkeer enz. Nee, dan liever met de fiets naar mijn werk.
Toen ik enkele uren later het stationsplein opreed zag ik dit monument of hoe je het ook moge noemen :
Ik zal zaterdag proberen eens te gaan kijken naar deze optocht.
Meedoen zit er niet in daar ik met Eva en haar vriendin Cheyenne s’avonds naar een gespreksavond in Kortrijk trek.
Een mens kan nu eenmaal niet overal tegelijkertijd zijn, nietwaar ?
Groetjes.
🙂
