De dingen des levens !

Greet schrijft
Na maanden over onze kinderen, katten en de aanslagactualiteit is de gespreksstof wel eens op bij de kinesist.
Een vraag van de zoon: of ik testosteron genoeg gegeven heb aan hem tijdens de zwangerschap, omdat zijn ringvinger korter is dan zijn wijsvinger. -altijd van die vragen.
Nieuw onderwerp: hormonen.

Mannen en vrouwenverschillen?
De kinesist heeft een echt wat men noemt nichtje in zijn familie.
Daar heeft hij geen probleem mee, de grootouders wel wat meer. Normaal zou ik zeggen.
Maar wat hem ook is overkomen: een aanvraag voor behandeling van een aan de telefoon man. Een stem, die een stoere, Vlaamse man veronderstelde.
Die persoon kwam aan in een jurk en op hoge hakken.
Ik kan mij wel wat inbeelden, maar liever toch niet de schrik van de kinesist.

Hij vraagt zich af of hormonen die het van man naar vrouwelijk doen, niets te maken hebben met het ge-orienteerd zijn op hetzelfde geslacht.
Dat weet ik niet.

Wat ik wel weet: geen van onze 2 kinderen zijn “gericht” op het ander geslacht.
Onze mening: dat is gewoon een opluchting. En ECHT alleen maar omdat ze geen gevaar lopen van bashing of discriminatie.

mvg
Greet

Greet schrijft

normaal word ik niet geconfronteerd met een poetsvrouw zoals vandaag.
Maar voor haar wil dit ik nog een keer herhalen.
Zij en haar man zijn speciaal naar Belgie teruggekomen voor wat men noemt hulp voor een autistisch kind.
Frankrijk is 40 jaar achter op dat gebied?.
De Franse actrice Sandrine Bonnaire heeft in 2008 een documentaire gemaakt over haar autistische zus.
Dus is ik had al een vermoeden van weer elke prijs die daarvan weer moet gegeven worden.Neen ik help alleen nog mijn eigen kinderen in hun autismeweg.

mvg
Greet

Greet schrijft

Vanmorgen was er een vervangende poetsvrouw.

Nog nooit meegemaakt dat iemand de zoon, vanwege z’n voor ons zo duidelijke nervositeit het herkende in een fractie van een seconde.
Het, zijnde autisme-Asperger.
Dat in een fractie van een seconde weten wat ze zag was ook maar aan de orde omdat ze weet waarover het gaat, als ze mij zag. Oh ja dat is echt waar soms ons kent ons.
Een oogopslag, een beweging

Het werk waarvoor ze kwam, poetsen, heel goed gedaan. Jammer allergie voor katten.

Tegen de middag heeft ze wat meer verteld over haar zoon en schoonfamilie. En dit is nu niet voor ons: de luxe van Belgie.
Ze is getrouwd met een Fransman. Voor financien zijn ze teruggekeerd naar Belgie.

Voor deze week wordt er veel zon en hoge temperaturen voorspeld.
Laten we dus met zijn allen hiervan genieten.

Hier is het een korte werkweek door onze nationale feestdag op donderdag. Extra genieten dus !

De foto die ik hier plaats is genomen vorige week aan het stationsplein.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/JdAHFH

Enkele weken geleden toonde ik hier reeds dat er in onze tuin een egel woont. Een redelijk groot exemplaar dat tot aan onze glazen achterdeur komt en zich door niets of niemand laat afschrikken om het eten van de katten te stelen.

Deze week zag ik op klaarlichte dag een klein egeltje door onze tuin wandelen. Duidelijk een jong beestje. Gisterenavond zag ik er tot mijn verbazing twee kleine egeltjes het voer van Zwarte Kat opeten. Zeker ben ik niet maar ik vermoed dat het er op zijn minst drie zijn. Doordat  het reeds donker aan het worden was kon ik het niet zo goed zien.

Een stekelige beestenboel wordt het hier zo te zien.

https://flic.kr/p/KcesKT

Greet schrijft

Met de delicate plaats waaraan de zoon is geopereerd,  en de verzorging ervan komt het wel in orde. Waarom juist hij zo heftig en zenuwachtig reageerde? Toch misschien omdat hij Asperger heeft.

Waarom juist hij zo paniekerig gereageerd heeft op lichamelijk voelen? Alle mensen met Ass: voelen. Je kan dit in allebei de richtingen opvatten: lichamelijk en mentaal.
Het paniek reageren van de zoon heeft mij toch wel 2;5 slapezole nachten gegeven.
Ja ik weet uit eigen ervaring, van mijn eigen operaties dat mensen vreemd kunnen reageren op verdoving.

Het is een echt bewezen feit dat alle mensen met autisme overgevoelig zijn aan minstens een zintuig.
Dat kan gaan van de huid: dat je een bepaald wasproduct niet kan gebruiken, tot de neus: dat je misselijk wordt van een bepaalde geur.
De zoon: was als kind moeilijk van zien. Nu weer moeilijk om dat te meer verwoorden,  ja hij kan het verkeer aan als hij het zelf wil.

Wel jammer dat hij zichzelf weer een keer NIET getoond heeft als moeilijk voor emoties. Want dat is en blijft voor ons, heel erg moeilijk: voor de ouders : wat er aan de hand is met de zoon.

Ik kan alleen maar weer mijn best doen om die als anderhalve ouder- heeft geen autisme, te zijn., voor hem.
Als enige in dit gezin heb, ik geen autisme.
dat ik het echt nog altijd zo moeilijk heb met de 2de poging eva’s zelfmoord. Ook daarvoor kan ik wel melden dat Francky daar heel wat heeft mee inzit.

mvg
Greet