Het is even na 20 u. Ik zit aan de pc en schrijf een logje. De avondzon schijnt door het raam. Greet ligt boven op bed daar ze zich niet heel lekker voelt. Het zal de hitte wezen. Alles is dus rustig totdat ik een stem hoor. Een stem die van buiten komt. Ik kijk door het raam maar ik zie niemand. Misschien de syrische kinderen die onze “grote fiets” willen lenen ? Best mogelijk met dat ramadamgedoe. Dan blijven ze langer op om te kunnen eten.

Ik sta recht en kijk nogmaals door het raam. Geen kind te bespeuren. Wie of wat hoor ik dan ?  Ik besluit even via de achterdeur de tuin te gaan. Wie weet zitten ze verscholen in onze struiken. Als ik aan de zijkant van onze woning kom weet ik niet wat ik zie. Een dame met lang bruin haar gekleed in een tot op de grond…

https://flic.kr/p/V9octS

Ik bel aan. De deur gaat open. Het is kleine Muis. “hoe gaat het ?”  vraag ik haar. “slecht !” roept ze. “Mijn rug is helemaal verbrand door de zon.” Samen gaat we naar de living. “Oeps, ben je daar al ? Buurmeisje zou ook meegaan op boodschappen maar ik heb haar nog niet gehoord of gezien.” Is ze alleen thuis. ? “ja, haar moeder is gaan werken” reageert kleine Muis. “Kijk, ik ben helemaal verbrand tot in mijn nek” gaat Grote Muis verder. “Kleine Muis ook heel haar rug. Pas op dat je haar geen pijn doet !” “ze heeft het me al verteld. Ik zal voorzichtig zijn met jullie “ grap ik. “Als we terug zijn van boodschappen moet je me maar eens insmeren” besluit Grote Muis. Ik plof me op de bank naast Kleine Muis die naar de televisie zit te kijken. De kleine haalt me…

https://flic.kr/p/UFXVhm

Het is zaterdagavond en ik lig uitgeteld op de  bank. De televisie toont ons een zoveelste aflevering van een zoveelste politiereeks. Het kan me allemaal geen bal schelen. Ongeïnteresseerd scroll ik op mijn smartphone. Kijken op Facebook wat de anderen zoal te vertellen of te tonen hebben. Ik zie dat Grote Muis een bromfiets gekocht heeft. Dat verwondert me. Deze middag had ze daar niets over gezegd. Ik zet een like onder de desbetreffende foto.  Ik kijk hoe laat het is. Tijd om naar bed te gaan.

Net wanneer ik het licht wild uitdoen zoemt mijn GSM; Dat doet hij omdat hij op “trillen” staat. Het is Grote Muis. In geuren en kleuren vertelt ze hoe ze via een buurman op 2dehands.be een bromfiets gekocht heeft. Ik feliciteer haar met de aankoop. Weer een stuk vrijer om te gaan en staan waar ze maar wilt. “Je zult me niet…

Ik parkeer mijn wagen vlak voor het huis van de Muizen. Ik heb met Grote Muis afgesproken om samen bloemaarde te halen. Ook mag ik niet vergeten mijn schragen terug mee te nemen die al een tijdje in de garagebox hier liggen. Buurman Ronny heeft er al enkele keren om gevraagd. Hij wilt de schragen gebruiken om een deur te schilderen. “Hij is er” hoor ik Grote Muis roepen. De deur gaat open. Gewapend met een sixpack cola light stap ik naar binnen. “Kleine Muis staat nog onder de douche” verontschuldigt Grote Muis  zich. “Geen probleem, dan wacht ik wel even tot ze klaar is” antwoord ik terwijl ik mijn jas uit trek en me op de bank zet samen met hondje Louise.

Even later komt Kleine Muis naar beneden. Haar haar is nog nat en plakt tegen haar hoofd en wangen. Ze draagt een grijze legging en kort blauw…

Exvan zijn moeder moet tegen woensdag uit haar woning. Ze weten niet waar naartoe en hebben dus zelfs geen slaapplaats, dus moeten ze op straat. Van het OCMW dat eigenaar is van onze woning mogen we hen niet bij ons nemen. Hun gerief kunnen ze weliswaar bij een vriend stockeren, maar ook daar kunnen ze niet overnachten.  Zou Ernest den Evangelist geen oplossing voor hen vinden ?

De volgende dag ben ik samen met Exvan en Vlam bij de moeder en vriend om één en  ander te bespreken. De sfeer is te snijden. De kamer is mistig door al die sigaretten; Doelloos loopt een kat weg en weer terwijl max de hond blij is zijn baasje nog eens terug te zIien. Van Ernest den Evangelist heeft Exvan  enkele telefoonnummers gekregen waar zijn ma zich kan wenden voor hulp.  “Ik ga mijn baas om hulp vragen” begint de vriend. Hij heeft…