De dingen des levens !

Deze zaterdag was ik weer eens aanwezig in het centrum als “shopping gids” samen met een voor mij nieuw gezicht. Het was aangenaam samenwerken.

De mensen waren net als de vorige keer over het algemeen vriendelijk en luisterden naar hetgeen we hen te zeggen hadden. De aanwezigheid was beneden mijn verwachtingen. Daar wij een shift hadden tot 14 u is het dus best mogelijk dat na 14u het drukker is geworden. Dat hoor ik wel van de andere collega’s binnenkort.

Achteraf even langs geweest op het stationsplein. Daar hoorde ik minder leuke verhalen. Marginale figuren die er de klanten van de plaatselijke zaken een onveilig gevoel geven. Bijgevolg blijven de klanten weg. Ook ingrijpen van stadsbestuur en politie helpen niet. De man die mij aansprak is van plan met zijn zaak Roeselare te verlaten en veiliger oorden op te zoeken. Jammer.

Op de foto zie je dat de bouwkraan en de kale muur er nog steeds staan. Veel is er op dat vlak dus niet veranderd.

Groetjes.

🙂

Maandag laatstleden was ik samen met enkele collega’s en een groep vrijwilligers in een zaal van het wielermuseum genaamd “Koers” aanwezig. Daar kregen we richtlijnen en informatie over de taken die we als “Shopping gids” te verwerken krijgen.

Op een bepaald ogenblik keek ik even omhoog en zag één en ander aan het plafond hangen. Leuk om nadien eens een foto te nemen. Wel originele foto’s al zeg ik het zelf. 🙂

Morgen/vandaag zaterdag ben ik terug in het centrum met nog een gids om samen toe te zien of alles volgens de regels verloopt.

Groetjes.

🙂

Vandaag had ik een nieuwe opdracht. Samen met een collega Shopping gids het centrum van de stad controleren. In de eerste plaats kijken of de bezoekers de richtingspijlen volgen. Zo vermijdt men dat de mensen kriskras door elkaar door de winkelstraten lopen. Ook zorgen dat er geen groepjes samen staan die de afstand van 150 cm niet naleven. Behalve wij shopping gidsen zijn er dan ook de gemeenschapswachten die in de buurt zijn en in geval van nood kunnen we de politie contacteren die ook nooit ver weg zijn.

Het was opvallend rustig in de winkelstraten. Geen stormlopen na de middag zoals je vroeger wel zag op woensdag vooraleer het coronavirus zijn slag sloeg. Begripvolle mensen ook. Veel tegendraadse mensen hebben we niet tegen het lijf gelopen of het is dat ik er gevaarlijk en verwilderd uitzie met mijn coronakapsel.

Op de foto zie je het oude postgebouw in de Ooststraat. Volgens mij het enige gebouw in deze winkelstraat die nog in originele versie te bezien valt. Later kwam daar de dienst info en toerisme van de stad. Of het nu nog gebruikt wordt weet ik niet. Ik zal het ten gepaste tijde eens vragen aan degenen die het zouden moeten weten.

Groetjes.

🙂

Foto’s : Carl Devriese, met dank !

Deze morgen was ik weer present op de dinsdagmarkt. Nu stond ik aan één van de twee ingangen op het Polenplein. De opkomst was redelijk maar niet massaal. De meeste mensen aanvaarden de richtlijnen die gegeven werden. Extra zorg voor bejaarde mensen en mensen met een beperking.

Voor deze taken hadden we aangepaste T-shirts aan zodat men ons kan herkennen en aanspreken. Ik heb geen badge gekregen ter herkenning. Die krijg ik morgen wel.

Eva had bovenstaande foto’s reeds gezien op facebook en vond dat ik er het best opsta op de foto die achter mij genomen werd.

Morgen weer nieuwe taak. Daar lees je dan weer over op deze blog.

Groetjes.

🙂

Vorige week had ik al een mail gekregen met de mededeling dat ik dinsdag 26 mei terug van dienst ben op de dinsdagmarkt.Dat wordt een gewoonte.

Maandagavond was er vergadering met de vrijwilligers en de medewerkers van Stad over de taak van shoppinggids. Meer uitleg geef ik hier binnenkort. Nu is het ook allemaal nieuw voor mij en moet ik één en ander nog lezen.

Op de foto zie je hoe Eva bezig is de tuin onder handen te nemen. Ik heb al enkele plannen maar nog niets concreets. Tijd brengt raad.

Groetjes.

🙂

Deze week kon je lezen hoe nonkel Juul ontsnapte of ontvoerd werd (het is hoe je het bekijkt) uit de psychiatrische kliniek van dokter Zielknyper. Toen de rook rond haar hoofd was verdwenen zag de verpleegster wat er in de isoleercel gebeurd was.

Met zo’n zin verwees ik inderdaad naar een nummer van Boudewijn de Groot. Daarom heb ik dit lied voor deze zondag uit mijn verzameling gevist.

Geniet van deze zondag.

Groetjes.

🙂