De dingen des levens !

Gary Numan  is een Brits new wave-artiest die vooral bekendheid genoot in de jaren tachtig. Hij begon zijn carrière in Tubeway Army. Bekende nummers van hem zijn Are ‘Friends’ Electric? en Cars.

Gary Numan werd muzikant nadat hij voor de zoveelste keer van school gestuurd werd vanwege agressieve buien. Op vrij jonge leeftijd richtte hij Tubeway Army op. Are ‘Friends’ Electric? werd als single uitgebracht en werd onverwacht een hit, zowel in het Verenigd Koninkrijk als ver daarbuiten. Wat toen niemand wist was dat het nummer over robot prostituees gaat. Gelukkig dat de BBC dat niet wist of het had nooit Top of the Pops gehaald.

“Are friends electric ?” heb ik op een verzamelCD vol new wave van eind jaren 70 begin jaren 80 van de vorige eeuw. Dit is mijn keus voor dit weekend.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Woensdagavond las ik het bericht op Facebook dat de op deze blog lang geleden beruchte klusjesman ofte DJ Ronny King plotseling overleden is.

Als klusjesman kwam hij hier regelmatig over de vloer. Het was altijd dolle pret als hij in de buurt was. Een graag geziene persoon.

De laatste jaren hadden we geen contact meer; Hij was naar een andere gemeente verhuisd om daar zijn leven een nieuwe wending te geven.

Op de FB van zijn dochter staat te lezen dat hij plotseling overleden is. Geen idee waardoor, maar dat maakt niets uit. 66 is hij geworden.

Deze blog wordt aan hem opgedragen en we eindigen met een filmpje uit de beginjaren van deze blog. Wie weet herinnert er een of meer lezers van deze blog deze DJ.

Groetjes.

🙂

Sedert deze week is het nieuwe ziekenhuis in gebruik. In enkele dagen tijd werden alle patienten naar het nieuwe gebouw overgebracht. Een hele prestatie.

Woensdagmiddag voelde Eva zich niet zo lekker en wou naar de spoed. Naar het nieuwe gebouw dus. Daar even de weg gezocht. Gelukkig stonden er mensen om de bezoekers de weg te wijzen. Een paar uren laten was Eva weer thuis.

Tussendoor enkele foto’s genomen. Een overzicht in drie foto’s is niet mogelijk. Zo groot is de nieuwe AZ Delta zoals het ziekenhuis heet.

Groetjes.

Ik stond weer op wacht op de dinsdagmarkt. Zoals steeds kijken of de mensen de richtlijnen volgen. Ik had geen probleem met de mensen, oud of jong, wit of gekleurd. Ik ga nooit redetwisten of iets in dien aard. Wel vertelde een gemeenschapswacht dat het op een ander plaats op de markt danig uit de hand gelopen was. Een 80+ dame wou niet meewerken en ging danig te keer. Eerst werden de gemeenschapwachten er bij geroepen, daarna de politie. Toen de agenten haar identiteitskaart vroegen weigerde ze die te tonen. Daar ben ik gelukkig gespaard van gebleven.

Ook is de horeca weer tot leven gekomen al valt daar niet veel van te merken. Door het weer van de laatste dagen zijn de terrassen dun tot niet bevolkt. Binnen ziet het er overal kalm uit. Stilte voor de storm nu ze terug warm weer voorspellen ?

Boven een foto van Eva die wou zien hoe het zit met het buurthuis waar ze voor de coronatijden nu en dan te vinden was. Die was maandag nog gesloten maar zou vanaf dinsdag terug open zijn.

Groetjes.

🙂

De dag begon donker en grijs met nu en dan miezerige regen, net niet genoeg om er nat van te worden. Gisteren had ik alle papieren voor de autokeuring klaargelegd en nogmaals de instructies gelezen. Door dat coronavirus werken ze daar nu ook op afspraak. Voor de rest had ik geen voorbereidingen getroffen zoals de garagist alles laten controleren en in orde brengen. Dit deed ik vroeger en reed van de garagist rechtstreeks naar de keuring. Ondertussen is mijn vroegere copain anex garagist er mee gestopt en een afspraak maken bij de dealer zag ik niet zitten. Vraag me niet waarom. Dan maar op goed geluk naar de keuring.

Het was er al aardig druk toen ik arriveerde. Eerst nam een jonge man mijn autopapieren ter controle. Ook even nazien of ik wel een afspraak gemaakt had. Vervolgens gaf hij me instructies waar en hoe ik moest rijden om mijn beurt af te wachten. Ik was mooi op het afgesproken tijdstip aan de beurt. 9U30 om precies te zijn. Een inspecteur nam de auto over en ik ging aan de andere kant van het gebouw staan wachten totdat hij de auto naar terug buiten reed.

Ik was ervan overtuigd een rode kaart te krijgen al was het maar omdat de lichten niet bijgeregeld waren of iets van die strekking. Groot was mijn verbazing toen de inspecteur zijn duim opstak bij het uitstappen. Vlug naar de kassa en dan met een goedgekeurde wagen naar huis. “Moet je terug ?” vroeg Greet. “Ja hoor ” antwoordde ik……..volgend jaar rond deze tijd. “Flauwerik” was haar antwoord. Ik had toch niets verkeerds gezegd ?

Groetjes.

🙂

Lang geleden kwam hij hier bij ons inwonen. Een kater uit het asiel. Hij was de eerste dagen heel onwennig maar vond dra zijn draai.

Nu zijn we jaren later en is hij een oude kater. Hij is oud en stram. Kan niet ver meer stappen. Eva verzorgt hem heel goed en hij laat zich door mij ook bedienen. Hij kan perfect aantonen of hij wilt opgetild worden of dat hij honger of dorst heeft. Voor de rest slaapt hij bijna constant.

Nu en dan rijst de vraag of hij nog een gelukkig leven heeft. In laten slapen is al ter sprake gekomen. We weten het niet goed. Hij spint als hij bij me ligt of op mij op de bank. Hij geniet van de aandacht maar kan zelf niet veel meer.

Groetjes.

🙂