De dingen des levens !

Het is donderdagmiddag. Ik heb Eva naar haar Tijdsbesteding gebracht en loop nu over het stationsplein richting geldautomaat. Ik zit zonder cash. Als ik bij de automaat kom blijkt dat die het voor de zoveelste keer heeft begeven. Dan ga ik maar naar een andere automaat wat verder in het centrum.

ven later haal ik het gewenste bedrag uit de automaat. Net op dat moment trilt mijn GSM in mijn jaszak. Het is Grote Muis met vraag om deze namiddag boodschappen te doen in plaats van vrijdagmorgen zoals we de dag voordien afgesproken hadden. Die morgen komt iemand haar oude bed ophalen die ze gratis op één of andere site geplaatst heeft. Ze is blij daarvan verlost te zijn. Ook wil ze even langs bij Kleine Mama en Grote Baas. Kleine Muis die snipverkouden is en bijgevolg niet naar school gegaan is gaat ook mee. Ik spreek af hen af…

Op een zondagavond krijg ik de vraag van Exvan om hem en zijn zoontje naar zijn ex in hooglede te brengen. Hij zal zelf zorgen dat ze terug thuis geraken. Nu zijn laatste lief de deur uit is wil zijn vorige hem wat troost en een luisterend oor geven. De bagage wordt in de koffer van de auto gezet; Ondertussen volgt de dame waar hij bij wil zijn alles via het videoscherm.

De meiden hebben me bijna twee jaar niet gezien maar herkennen me onmiddellijk. Lisa schreeuwt mijn naam uit en komt met open armen op mij af. De meid telt reeds vijf lentes. Ava die alles vanop afstand gadeslaat is er reeds zes en gaat naar het eerste leerjaar. Veel problemen door haar autisme heeft ze niet. Als Lisa terug op de grond gezet is komt Ava dichterbij. Met kleine ogen kijkt ze me aan. “Waarom heb jij zo’n…

De bromfiets van Exvan is kapot nadat hij er onlangs mee gevallen is. De verzekeringsmaatschappij heeft het contract voor de burgerlijke aansprakelijkheid opgezegd. Geen geld meer om de kosten van de herstelling te betalen. Dus moet hij noodgedwongen enkele spullen verkopen.

Exvan vraagt me via messenger om hem naar de hersteller te brengen. Even later bel ik aan bij Exvan. Hij komt naar buiten met achter hem een vreemde snuiter met pinnen in de nek en lichaam vol tatoeages. Uit de koptelefoon die hij in handen heeft komt een monotoon gebonk.  Hij is lijkbleek en wankelt op zijn benen. Duidelijk een gabber die onder invloed is. Op het gezicht van Exvan kan ik zowaar aflezen dat hij zich niet op zijn gemak voelt. Waarschijnlijk had hij niet verwacht dat ik zijn “vriend” in deze omstandigheden zou ontmoeten. De vriend neemt zijn fiets en vertelt dat hij naar zijn moeder in…

Goedenavond of goede morgen al naar gelang dit bandopnemerke afgespeeld wordt, dit is het gesproken dagblad met spraakmakend nieuws van heinde en verre. Den Donald heeft plechtig beloofd zijn positie met huid en haar te verdedigen. Desnoods haalt hij zijn wapen uit zijn broek om dienen democraat het zwijgen op te leggen. Met Trump en zijn pistool wordt er niet gespot !

Sedert enkele dagen loopt nonkel Juul rond met rare pasjes. Zijn benen zijn wijd uiteen tijdens  het stappen, wijd genoeg om er een ferme zeug door te jagen. Dit komt door dat kleine accidentje in café Vlaanderen. Nonkel Juul heeft zo diep doorgezakt dat hij een liesbreuk opgelopen heeft. De volgende dag ging hij er mee naar dokter Vander Spuyt die hem aanraadde om niet direct te laten opereren. Best mogelijk dat dan enkele weken later de andere lies het begeeft. Daarom moet nonkel Juul zijn stappen aanpassen…

Dinsdagnamiddag krijg ik een telefoon van Grote Muis Exvan is terug single. Behalve zijn zoontje, de hond en een verloren gelopen kattenbeest woont er niemand meer bij hem. De vriendin is met haar zoon bij haar zus ingetrokken. Of we eens tot bij hem kunnen gaan. Hij moet zijn spreekwoordelijk ei kwijt. Da’s goed voor mij.

Tijdens het nuttigen van het avondmaal vertelt hij wat hij zoal met haar meegemaakt heeft. Het was destijds geen slimme zet van hem om haar binnen te laten. Ze leefde als dakloze op straat nadat ze het afgetrapt was bij haar vriend die alcoholverslaafd is. Vroeger zag ik dat koppel regelmatig over het stationsplein wandelen of wachelen. Het is maar hoe je het bekijkt. Dat ze zijn gastvrijheid goed gebruikt heeft valt uit te maken aan de grote hoeveelheid lege flessen die her en der opgeborgen liggen. Wachten tot iemand ze naar de glasbol…