De dingen des levens !

“Je was gisteren toch niet op het Stationsplein”, hoop ik vroeg ms me zondag in een reactie op een andere blogpost. Nee hoor ! Vanwaar die vraag ?

Een discussie op het Stationsplein in Roeselare is zaterdagmiddag omstreeks 13.30 uur helemaal uit de hand gelopen. Twee groepen van om en bij de zes personen gingen er met elkaar op de vuist. Daarbij raakte één persoon zwaargewond, maar is intussen buiten levensgevaar. bron : Het Nieuwsblad. Lees hier het artikel.

Zondagmiddag ben ik even gaan kijken hoe het er momenteel uitziet, dat stationsplein. De bouwkranen en de materialen die reeds klaar liggen geven het beeld weer van een bouwwerf. Neem je die kale bomen erbij en je krijgt een troosteloze omgeving. De gesloten horeca maakt het beeld niet vrolijker, integendeel. Geen plaats dus om even te vertoeven.

Groetjes en fijne week gewenst.

🙂

De lijst met overleden rockmusici lijkt eindeloos te worden. Onlangs zijn twee leden van de originele Uriah Heep overleden. Eerst de drumm Lee Kerslake en deze week organist/guitarist/composer/singer Ken Hensley. Zanger David Byron is al langer onder de groene zoden. Blijft over Mick Box die met andere musici onder de vlag van Uriah Heep verder toert en platen uitbrengt.

Daarom heb ik volgende plaat van onder het stof gehaald : Uriah Heep dus met “Stealing”, een minder bekend nummer.

Fijne dag nog !

🙂

De dagen vliegen voorbij.

Voor we het goed en wel beseffen zijn we 2021.

Sinterklaas zal waarschijnlijk in quarantaine moeten. De kerstman waarschijnlijk ook.

Halloween is geruisloos aan ons voorbij gegaan. Ik kreeg deze video gisteren onder ogen. Twee bekenden van mij verkleed als griezels. Te laat natuurlijk.

Geniet van deze zaterdag.

🙂

Toen ik met Greet terug thuis kwam van enkele noodzakelijke boodschappen merkte ik dat mijn moeder had gebeld. Meestal staat de GSM op trillen en behalve in huis zelf hoor ik die niet of nauwelijks.

Ze had een voicemail achtergelaten. Daar hoorde ik dat haar beste vriendin opgenomen is met het coronavirus. Vlug terugbellen. Gelukkig was die vriendin al ruim twee weken niet meer op bezoek geweest. Mijn moeder laat momenteel alleen haar verpleegsters en ikzelf binnen.

Eva hoorde het ook en wou weten hoe die vriendin besmet geraakt is. Blijkbaar kwam die dame regelmatig samen met nog enkele oudere dames (80+) om te kaarten, elk om beurt bij één van hen thuis. “Ik trek me van die maatregelen niets aan. Als we toch besmet geraken wel dan is het zo” had die vriendin onlangs gezegd via de telefoon. Nu is er natuurlijk paniek in die kringen.

Zaterdagmorgen doe ik zoals steeds boodschappen met mijn moeder. Eva ziet het niet zitten met die vriendin en corona. Ik kan ze geen ongelijk geven. Ze blijft in haar kot !

Groetjes.

🙂

Overal waar je kijkt zie je paddenstoelen. Het lijkt wel een invasie. Op sommige blogs kan je mooie exemplaren zien. Wie weet staan er hier ook dergelijke in het nabije bos.

De week is al bijna voorbij. De tijd vliegt. Ik verveel me niet, integendeel, ik weet altijd wel wat te doen of me gewoon relaxen. Donderdagmorgen samen met nog een buur een boompje uit de grond gehaald en dat dan op de aanhangwagen van niemand minder dan den Evangelist geplaatst samen met een reuzenvaas. Geen idee wat men met dit alles van plan is.

Daarna andere buurman geholpen met afspraak te maken voor de autokeuring. Dit moet op afspraak via de website, maar van internet heeft buurman geen kaas gegeten. Telefonisch kan ook maar dat ziet hij ook niet zitten. Dus……………

Na de middag met Eva naar tijdsbesteding en terug, even langs bij mijn moeder om te helpen met één en ander. Thuis gekomen alles klaarzetten voor de ophaling van huisvuil en papier op vrijdagmorgen.

Dit was het dan weer voor deze donderdag.

Stay safe !

🙂

Maandagavond kreeg ik een telefoontje van Grote Muis of ik reeds in nachtkledij was. “Neen, nog niet.” was het antwoord. Of ik met de hond van Exvan naar de dierenarts kon. Met zijn bromfiets is dit niet te doen.

Even later stond ik bij Max die op de bank lag. Toen hij me zag richtte hij zich op maar viel pardoes van de bank. Hij wou rechtstaan maar dat lukte met veel moeite. Tenslotte sleepte hij zich naar een kussen en deken dat op de grond lag. “Dat ziet er niet goed uit” was mijn reactie. “Waarschijnlijk een beroerte of iets van die strekking.” Zo’n bordercollie van 14 jaar en 25 kilo versleep je niet zomaar. Gelukkig kon Exvan hem opheffen en naar de auto dragen.

De dierenarts liet Exvan binnen met de hond. Ik mocht niet mee binnen en bleef dus in de auto wachten. Ongeveer vijftien minuten later kwam Exvan terug naar buiten met Max in zijn armen. Geen beroerte ofzo maar een prop in één van zijn oren waardoor hij het evenwicht verliest. Diepe zucht.

Ter verduidelijking : Max is niet mijn hond maar die van Exvan. Een brave sloeber die met iedereen bevriend is. Hij is geen zuiver ras, maar dat geeft niet.

Groetjes.

🙂

Toen ik dinsdagmorgen omstreeks 8 u aankwam nabij het stadhuis zag ik weinig kraampjes op de Grote Markt. Handelaars met niet-essentiële zaken moesten thuis blijven. Vandaar dus die kale plekken.

@ John: omdat de speciaalzaken die van deze niet-essentiële zaken(elektrische toestellen e.d.) moeten leven, dicht moeten blijven en men een op deze manier een oneerlijke concurrentie wil tegen gaan. (reactie : ms met dank).

Het zag er naar uit dat er meer controleurs dan marktkramers zouden aanwezig zijn. Gelukkig was het zonnig weer en kwamen toch heel wat mensen afgezakt voor hun wekelijkse kip of vis of spruit.

Onze routine werd halverwege de voormiddag onderbroken. Een oudere man die op een hoger gelegen appartement woont was ziek geworden en diende opgehaald te worden. Terwijl brandweer, ambulaniers, MUG en politie hun werk deden zorgen wij ervoor dat niemand bleef staan kijken vanop de markt omdat de omstaanders anders elkaar zouden hinderen en afstand houden is nu eenmaal een must.

Zo zie je dat er altijd wel wat te beleven valt op dinsdagvoormiddag.

Stay Safe.

🙂

De dag begon minder leuk maandagmorgen. Het bleek dat de tijdsbesteding van Eva gesloten was. Dan maar haar begeleider opgebeld. Die wist ook van niets maar vermoedde dat het hun feestdag van Allerheiligen was die ze opnamen nu die op een zondag viel. Best mogelijk, maar niemand van ons was verwittigd. Toch eens informeren deze week.

Even later hielp ik de Muizen met boodschappen. Die paar bezoekers die ze gehad hebben vlak voor de lockdown hadden letterlijk alles opgevreten. Binnen in de Aldi zag ik dat alle niet essentiele producten afgeschermd waren met plastic folie en plakband. Grappig zicht maar allesbehalve grappig.

Tussendoor nog vernomen dat Kleine Mama nog steeds in rehab is, maar da’s een ander verhaal.

Groetjes.

🙂

Gisteren in de namiddag reed ik eens langs het kerkhof van Rumbeke om ne keer te zien hoeveel volk er op de been was. Tot mijn verbazing was het er doodstil. Weinig volk en een stand van de scouts met bloemen. Die jongelui stonden er zichtbaar verveeld bij.

Vanaf vandaag tweede lockdown. Laten we beginnen met afstand te nemen. Dus NIET zoals in dat filmpje hieronder, alhoewel…..

Morgen dinsdag ben ik weer “actief” bezig op de markt tussen al die kraampjes. Voeding mag, maar de rest van de marktkramers die er staan met bij voorbeeld kledij of horloges moeten thuis blijven. Ik vermoed dat de pek en veren voor mij en mijn maten reeds klaar staat.

Groetjes.

🙂

Vandaag is het 1 november, voor de katholieken onder ons Allerheiligen. Morgen maandag Allerzielen. Op deze 2de november worden dan de overledenen herdacht. Al dan niet met een bezoek aan het kerkhof. In de praktijk vindt het kerkhofbezoek op Allerheiligen plaats. Achteraf komt de familie dan samen. Met die corona zal dat niet makkelijk zijn. Mondkapje op kerkhof verplicht. Met al die doden aldaar kan je niet veilig genoeg zijn.

Voor dit jaar heeft mijn moeder beslist niet naar het kerkhof te gaan. Noch bloemen noch kransen dus. De overledenen zullen er niet wakker van liggen. Ik ga trouwens ook nooit naar zo’n “rustplaats”. Ik zal er later lang genoeg liggen.

Om het bij deze traditie te houden herdenk ik hier Lemmy die reeds vijf jaar overleden is. Ook de gitarist en drummer van de klassieke bezetting zijn reeds overleden. Bij deze worden die hier ook herdacht met een toepasselijk nummer.

Moest je me zondagvoormiddag nodig hebben dan ben ik in één of andere religieuze sekte te vinden die slangen bezweert en duivellinnetjes uitdrijft met hulp van nonkel Juul en zijnen tweeloop.

Ik ben de God Abrahams, en de God Izaks, en de God Jakobs. God is niet een God der doden, maar een God der levenden.

Groetjes en fijne zondag.

🙂