De dingen des levens !

Ondanks of dankzij die regen van de laatste dagen lijkt alles in supertempo te groeien in mijn tuin. Onlangs nog één en ander gesnoeid en je ziet het al niet meer.

Ook heb ik enorm veel bijen in de tuin. Leuk om hun gezoem te horen, in tegenstelling tot het geluid van een buurvrouw als die tegen haar man uithaalt gelijk een neerstortende straaljager, maar dit terzijde. De bijtjes genieten van wat ze bij ons vinden en da’s wat telt.

Vorige zaterdag even langs geweest bij de schoonheidsspecialiste wiens hof ik zal wieden. Maandagnamiddag bij een oud koppel die ook iemand zoekt om hun tuin netjes te houden. Zo leren we nieuw volk kennen en zij mij.

Fijne dag !

🙂

Gisteren was het ’s morgens vroeg nog droog maar wel zwaar bewolkt. Eva had zin om even tot aan een rommelmarkt te wandelen maar dat leek nogal ver. Dus besloot ik dat het beter was de auto te nemen. Zover te voet is nog niet aan te raden na die breuk en met al die omleidingen ben je lang onderweg.

Er was al veel volk toen we aankwamen. De rommelmarkt was corona veilig gemaakt door afsluitingen in het midden van de straten te plaatsen. Ook opvallend veel mensen met mondkapje.

Vlak nadat Eva enkele koopjes gedaan had gingen de hemelsluizen open. Gelukkig stond de auto niet ver. Vlug terug naar huis. Van de rommelmarkt zal ook wel niet veel overgebleven zijn nadat we weg waren.

Fijne maandag.

🙂

Daar de meeste onder ons in vakantiestemming zijn ga ik het op zondag niet meer over de progressieve rock hebben, maar mens en dier verrassen met een vlaamsche of Ollandse kraker.

Niet moeilijk doen, geen ellenlange bio’s maar gewoon muziek in onze eigen taal.

We bijten de spits af met Peter Koelewijn met of zonder zijn Rockets en DE hit van 1973 :

Luistert U zelf maar beste toehoorders.

🙂

Eva gaat dus sedert deze week naar de kinesist. Deze praktijk is gehuisvest in een heel modern gebouw. De behandeling duurt niet lang en ik besloot in de auto te wachten nadat ik even naar de apotheek naast het gebouw geweest was.

Stilzitten is maar stilzitten en met die dreigende wolken die aan de horizon piepten besloot ik nog vlug even de omgeving te verkennen. Achter dat hypermoderne gebouw zag ik het huis of huizen op de foto. Over tegenstellingen gesproken.

De volgende keer ga ik proberen dichterbij te komen en zien of er daar nog iets of iemand woont. Liefst zonder regen want ik veronderstel dat het er daar dan erg modderig kan zijn.

Groetjes.

🙂

Toen ik donderdagvoormiddag op het stationsplein fietste zag ik dat de mannen van stad bezig waren de jaarlijkse zandbak te installeren. Een beetje later dan anders, maar met het natte weer van de laatste dagen zit niemand op zo’n zandbak te wachten.

Ik was op weg naar het huis van mijn vroegere vechtsporttrainer. Die had me gevraagd tijdens zijn afwezigheid op de brievenbus te letten en indien nodig zijn groenten en planten water te geven. Dat laatste was nog niet nodig. Misschien vrijdagavond. Onlangs liet hij weten dat de training opnieuw starten. Enkele karateka’s en hijzelf verwachten nog steeds dat ik zal terugkeren. Heel lief van die gasten.

Deze avond kreeg ik een telefoon van een mij onbekende dame. Die vroeg of ik kon langskomen voor onderhoud van haar hofje. We hebben afgesproken dat ik zaterdagnamiddag even zal binnen wippen om kennis te maken en af te spreken wat hoe en wanneer. Even googelen blijkt ze een schoonheidsinstituut te runnen. Ik vermoed dat ik haar klanten de stuipen zal bezorgen met mijn “schoonheid”.

Word vervolgd !

🙂

Vandaag 30 juni stond er niet veel op de agenda. Ik had geen afspraken voor tuinen op te ruimen of iets van dien aard. Gelukkig maar met dat regenweer. Zo donker als vandaag hoeft voor mij niet. Dat bewaren de weergoden liever tot ergens in november.

De Muizen stonden op mijn agenda. Even naar zus brengen en terug ophalen met tussenstop bij den Mac wegens weinig te bikken bij zus.

Tussendoor met Eva naar de kiné (zie foto) geweest. Het was de eerste maal dat ze ging en het viel best mee. Nu nog enkele afspraken.

Ook voor mezelf bezig geweest op Spotify met het maken van een nieuwe playlist. Ene over Progrock. Daar luister naar in de auto want op de radio zelf is er weinig die me ligt.

Tot de volgende.

Ieder jaar voelt het aan zoals een examen. Examenstress zal het zijn. Maar je hoeft er niets voor te kunnen opdreunen of het voorbeeld te geven. Gewoon aanschuiven, uitstappen en afwachten wat die inspecteur wel of niet zal vinden.

Dinsdagmorgen was het weer van dadde. Alles daar gebeurt nu op afspraak zoals bij zoveel andere zaken. Eén iemand reed zonder verpinken naar de eerste de beste rij om er aan te schuiven achternagezeten door een inspecteur die de bestuurder aanmaande zich eerst aan te melden en zien of er een afspraak gemaakt was. Dit was wel leuk om zien.

Dan mag ik uitstappen en de inspecteur van dienst neemt de wagen over. “U mag aan de andere kant wachten meneer”. Een kwartier ofzo later rijdt hij de wagen naar buiten. Thumbs up ! Oef ! De garagist heeft zijn werk weer eens goed gedaan. Nu papieren van de auto terugkrijgen na betaling.

Tot volgend jaar dus.

🙂

Gezien de lezers meestal gepensioneerd zijn of wat dan ook zullen de meesten geen tijd hebben om dit historisch programma op het gemak te bekijken. Nonkel Juul sprak van het gemak als hij moest kakken, dus………..

Talkshow waarin een en ander misgaat, met de jonge Carl Huybrechts als presentator en Jaak Pijpen als butler. Deze memorabele aflevering heeft als thema: humor. En dat zullen we geweten hebben.

Carl Huybrechts, op dat moment nog weinig ervaren, krijgt vijf doorgewinterde rotten in het vak over de vloer. Het zijn Kurt Van Eeghem, Kamagurka, Urbanus, Jan Desmet van De Nieuwe Snaar en recensent Georges Adé. Voor de jonge presentator wordt het een nachtmerrie. Zijn gasten weigeren te antwoorden, praten met vreemde stemmetjes, gooien met voedsel en andere voorwerpen en gedragen zich als kwajongens op een zomerkamp. De malaise bereikt een hoogtepunt als Urbanus de salontafel in het midden omkiepert: ‘Sorry! We hadden onder elkaar afgesproken wie het zou doen.’ De show moet worden stilgelegd om de kapotte microfoons te vervangen.

Van een verdere rechtstreekse opname is vanaf dat moment geen sprake meer. Off screen kondigt Huybrechts aan: ‘Wij waren niet in staat de gebeurtenissen nog langer in de hand te houden. Van de laatste twintig minuten kunnen wij u alleen de beste momenten tonen: enkele prangende fasen voor doel en een paar zware overtredingen.’ Voor de tweede keer gaat de salontafel tegen de vlakte en tot slot gooit Urbanus het streekgerecht in het publiek. De muzikale intermezzo’s zijn van De Nieuwe snaar; zij spelen onder meer – en zeer toepasselijk – ‘Allegro Bestiale’.

Film en tekst komen van youtube.

Geniet !

🙂