Deze namiddag was ik even op het stationsplein. Eva wou er een broodje komen en ik wou even langs bij het Fietspunt. Morgen moet ik terug om een fiets op te halen, dus zien of alles volgens afspraak zal verlopen.
Tijdens het stappen over het plein viel mijn blik op het pand waarvan enige jaren terug alleen de voorkant over was gebleven. De werken zijn ondertussen dicht bij het eindstadium. Ik heb de indruk dat het mooi zal zijn.
Morgen terug naar het fietspunt.
Groetjes en fijne dag/avond.
Alles goed hier. De laatste tijd heb ik weinig zin in bloggen met alles er op en er aan. Daarom dus dat ik hier even een blogstilte ingelast heb. Misschien dat ik zo nu en dan iets van mij zal laten horen of lezen.
Stay safe !
🙂
Greet schrijft
Je maakt keuzes in een leven, een van de beste is toch dat ik getrouwd ben met Fr., omgekeerd ook trouwens.
Om te antwoorden op reactie 13. Natuurlijk hebben mijn ouders hun best gedaan. Ook mijn vader was iemand met hoogbegaafdheid. Onze zoon lijkt op zijn opa.
Je mag blijkbaar Asperger niet meer gebruiken als woord
Ik stop. m
Greet schrijft
De hogeschool in Hasselt heeft meegedeeld dat ze een opleiding geven voor kinderen die hoogbegaafd zijn.Ha dat deed mij wel pijn. Waarom, in alles , je hebt het moeten zelf ondergaan en bedenken.
Ik was altijd de eerste van de klas in de lagere school, en een van de eerste in de Latijn-Griekse humaniora. De druk die daarop rust, wist ik echt niet.
Die is pas later gekomen omdat ik niet in staat was om te studeren aan de universiteit. De druk, en opeens van een kasplantje gegooid worden op kamers, dat kon ik niet aan.
Dat ligt echt wel aan mijn ouders, hen neem ik niets meer kwalijk.
In 1994 is Jasper geboren, ook een hoogbegaafde persoon. Als ik zei: ik ben opnieuw opgevoed, zegt Fr ik ben voor de eerste keer opgevoed
Ik heb mij heel vaak eenzaam gevoeld, ook in J opvoeden. Je bent trots op een zeldzame ASSer die zelfstandig leeft en werkt.
Lange weg afgelegd wij beiden, en bij uitbreiding ook Jasper, om Eva. Ons kind
dat is het allerlastigste geweest, en kan nog, fingers crossed.
en uiteraard ik zou dit niet schrijven als het niet redelijk goed gaat nu
Toen ik onlangs de kast waarin ik van alles bewaar aan het uitmesten was vond ik dit korte krantenartikel uit 2004 terug.
Feitelijk wou hij inbreken in het klooster vlak naast de school waar wij de gymzaal gebruikten om karate te trainen. Hij had zich een klein beetje vergist.
De inbreken kon zich op een bepaald ogenblik min of meer losrukken en slaagde er in om zijn hoofd tegen zo’n metalen wasbak te slaan zodat het bloed rondspetterde en hij ons de schuld gaf. Gelukkig geloofde de politie hem niet.
De politie heeft hem meegenomen naar de spoed daar hij lichtgewond was, maar is uit de ER kunnen ontsnappen slechts gekleed in zo’n operatiekleed – met de kont bloot dus. 🙂 Achteraf hebben we er niets meer over gehoord.
Dat was het dan weer voor deze keer.
🙂
Deze middag waren we bij Vlam en haar kids. Grote Muis had allerlei prullen die kinderen leuk vinden verzameld in enkele dozen en daar tracteerden we de kids mee ! Gezien ze van niemand kadeautjes krijgen buiten die van hun mama waren ze dolgelukkig met het speelgoed. Vooral het jongste meisje was erg gelukkig met een pop. Jammer genoeg moet ze woensdag een gezwel in haar hoofdje laten verwijderen. Dat wordt duimen dus voor een goed resultaat van deze ingreep. Het meisje is vier by the way.
Eén andere dochter (6) kreeg het in haar cute hoofdje om mij eens onder handen te nemen met haar beautysetjes. Hieronder zie je enkele foto’s van het resultaat.
Of het wicht talent heeft om later schoonheidsspecialiste te kunnen worden laat ik aan jullie oordeel over. Weet dat het verwijderen van die troep niet van een leien dakje verliep. Now ja, het meisje had dolle pret met haar restauratiewerken en ik kan gelukkig tegen een stootje.
Fijne start van de nieuwe week !
🙂
Vandaag een feestdag voor de katholieken onder ons. Zelf ga ik straks even langs bij de calvinisten hier te Roeselare.
Zoals steeds is er hier muziek op zondag. Op deze heuglijke dag is het niet anders. Babymetal brengt hier hun versie van Avé Maria ten gehore. Die meiden zouden niet opvallen in het dorp van Nonkel Juul. Compleet kierewiet.
Geniet de dag zoals ik zal doen. Lekker lui.
🙂
Onze katten hebben een druk leven. Heel de tijd onze tuin verdedigen tegen aanvallen van het harige poesje van de buurvrouw. Louis houdt vanuit de keuken de tuin in het oog.
Dit betekent natuurlijk dat er bloed kan vloeien. Daarom dat Louis alvast de EHBO trommel in beslag genomen heeft.
Annabel steunt haar manneke volledig en bewaakt alvast de slaapkamer.
Ja, onze katten hebben een druk leventje. Doe het hen maar eens na !
🙂
In 2015 was Raymond van het Groenewoud live te bewonderen op de Grote Markt van Roeselare en bracht er zijn bekendste nummers ten gehore.
Ik was ook tussen al dat volk, redelijk vooraan. Gelukkig ben ik niet te zien op de video. Dat zou de clip alleen maar naar een lager niveau trekken.
Over het niveau van de overige artiesten zal ik het maar niet hebben, maar er was ambiance en da’s wat telt, nietwaar ?
Van de foto’s en video’s die ik gemaakt had tijdens de optredens heeft google een leuk filmpje samengesteld. Dat kan je hieronder zien :
En dan nu lustig meebrullen met den Raymond.
🙂
Donderdagnamiddag trok ik richting Staden, een buurgemeente van Roeselare, om kennis te maken met een eventuele klant. Een oude alleenstaande dame die haar tuin niet meer meester kan. Schoonzoon komt regelmatig langs om het gras af te rijden en de haag te snoeien, maar het onkruid laat zich niet temmen. Dus zochten ze hulp.
De kennismaking verliep vlot. Haar dochter was er ook en toen alles rond was, begon ze over mij. Eerst bleek ze me te herkennen van mijn toezicht destijds op de markt. Vervolgens liet ze weten dat we verre familie zijn van elkaar. Tja een familiemens ben ik nooit geweest. De meeste ooms en tantes zijn er niet meer en de neven en nichten zijn ondertussen ook ouders en zelfs grootouders geworden. Zoiets kan ik niet bijhouden.
In ieder geval was het feit dat ik langsgekoen ben en dat we verre verwanten zijn een geruststelling voor de moeder des huizes om met mij definitief af te spreken.
Zo blijven we bezig.
🙂
De dingen des levens ! 