De dingen des levens !

Deze week las ik dat Mark Lanegan op 57 jarige leeftijd overleden is. De oorzaak is niet medegedeeld. Al was hij jarenlang verslaafd aan drank en harddrugs, de laatste 10 jaar was hij clean.

Bij de muziekliefhebbers was hij bekend als solo artiest. Voorheen zanger van The Screaming Trees en Queens of the Stone Age.

Lanegan begon zijn carrière als voorman van The Screaming Trees.

Lanegan hield zich bezig met solowerk en met samenwerkingen met andere artiesten. De eerste samenwerking uit 1990, The Winding Sheet, was een semi-akoestisch (Tom Waits-achtig) album samen met Nirvana’s Kurt Cobain en Krist Novoselic, Jack Endino en Screaming Trees-drummer Mark Pickerel. Oorspronkelijk was het de bedoeling om voor dit album bluescovers op te nemen samen met Kurt Cobain.

Lanegan wordt wegens zijn unieke, diepe, doorrookte stem een veelgevraagd gastzanger, onder andere op verschillende platen van Queens of the Stone Age (waarmee hij in 2002 ook op tournee gaat, met naast hem Dave Grohl op drums). Lanegan werkt vaak samen met grote namen uit de grunge en stonerrock.

Hij schreef ook boeken: “Sing backwards and Weep” over zijn muzikale leven en vriendschap met Cobain, en enkele gedichtenbundels, zoals “Leaving California”. Zijn laatste boek “Devil in a Coma” ging over zijn besmetting met het COVID-19 virus, zijn lange hospitalisatie en de nasleep van de besmetting.

Op 22 februari 2022 is Lanegan in de ochtend overleden in zijn huis in Killarney, Ierland. Hij was 57 jaar. Er is nog geen doodsoorzaak bekend gemaakt.

Dit was het dan weer voor deze zondag. Volgende week dan het thema voor maart 2022 : gitaarbands uit de 80’s en 90’s.

Groetjes.

🙂

Nu moeder terug is in haar woonzorgcenter te staden/Westrozebeke kan ik even de tijd nemen om eens rond te neuzen in dat dorp. Vandaag beginnen we met het voormalig gemeentehuis.

Westrozebeke is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van Staden. Westrozebeke ligt iets ten zuiden van Staden-centrum en op ongeveer 10 km van Roeselare en 15 km van Ieper. Het dorp ligt op de heuvelrug Passendale-Esen, en ten zuiden van de dorpskern reikt het uitzicht op sommige plaatsen tot Ieper en zelfs tot het West-Vlaams Heuvelland, 30 km verder. Door de plaatselijke bevolking wordt van Rozebeke gesproken.

Meer over dit dorp kan je hier lezen.

Verder wens ik jullie een fijne en zonnige zaterdag.

Groetjes.

🙂

Vandaag is mijn moeder dus teruggebracht naar haar woonzorgcenter. Nu hopen dat ze goed herstelt.

Eva is vandaag ook naar de naailes op donderdag geweest. Het resultaat deze keer is een haarband. Volgende week geen les wegens krokusvakantie. Aan dergelijke vakanties denk ik niet meer wegens geen schoolgaande kinderen in huis.

Groetjes en tot de volgende.

🙂

Deze morgen kreeg ik een telefoontje van het ziekenhuis. Het was om te laten weten dat ons moeder donderdag aanstaande terug naar haar rusthuis kan. Dit betekent dat de wonden goed genezen en ze daar verder verzorgd kan worden.

Verder heb ik me onder andere bezig gehouden met het opruimen van haar kelder. Niet dat er veel instond maar daar beneden heb ik dus niets meer te zoeken. De rest volgt.

Ook heb ik een telefoon gekregen van de VDAB met de vraag of ik nog beschikbaar ben voor het onderhoud van tuinen. Een oudere dame waar ik vorig jaar regelmatig langs ging voor de tuin had beweerd dat ik niet meer wou komen. Klopt dus niet.

Tenslotte vernam ik het overlijden van Gary Brooker, zanger en pianist van Procol Harum. Destijds wereldberoemd met hun hit A whiter shade of pale. Deze laat ik hier nog eens horen.

Groetjes en tot de volgende.

🙂

De band werd in 1969 opgericht door toetsenist Vincent Crane en drummer Carl Palmer, die beiden in The Crazy World of Arthur Brown hadden gespeeld.

Het eerste optreden was op 29 augustus 1969 in het Londense Lyceum Theatre, met Deep Purple in het voorprogramma. In 1971 trad gitarist John Du Cann toe, maar in hetzelfde jaar verliet Carl Palmer de band om met Keith Emerson en Greg Lake de progressieve rockband Emerson, Lake & Palmer op te richten.

Doorheen hun geschiedenis was toetsenist Vincent Crane het enige constante lid en schreef het grootste deel van hun materiaal. Hun geschiedenis wordt bepaald door twee perioden: het begin van het midden van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig. De band onderging radicale stijlveranderingen, maar ze zijn vooral bekend om het harde, progressieve rockgeluid van hun hitsingles ” Tomorrow Night ” (UK No. 11) en “Devil’s Answer” (UK No. 4), beide in 1971.

Vincent Crane stierf op 14 februari 1989 aan een overdosis pijnstillers. In 2016 speelde een nieuwe line-up van Atomic Rooster samen met toestemming van Crane’s weduwe.

Als afsluit laat ik Devil’s Answer op jullie los.

P.S. : Dit is (voorlopig) de laatste aflevering van muziek op zondag over progressieve rock. Vanaf volgende week zondag start ik een reeks afleveringen over gitaar pop en rock uit de jaren 1980 – 1990. Geen hairbands of grunge maar indie uit de UK en USA. Geen idee waarover het gaat ? Wacht maar af.

Geniet van deze zondag.

🙂

Toen ik deze morgen wakker werd viel het me op hoe stil het is. De storm is zo te horen weg. Behalve een afgekraakte tak van een boom die duidelijk ziek is hebben we geen schade. Een ouder koppel uit onze straat hun omheining ligt grotendeels plat en bij buurman Ronny is er een dakpan gesneuveld.

Veel materiele schade in de streek. Ik las ergens dat er windsnelheden waren tot 135 km per uur. Nu afwachten of er morgen weer een storm opsteekt zoals ze min of meer voorspeld hebben.

Groetjes.

🙂

Gisteren werd mijn moeder geopereerd aan haar dijbeen. Vandaag kon ik haar weer bezoeken. Was ze voorheen al verward, nu is ze helemaal het noorden kwijt. Derhalve heeft men haar in een eenpersoonskamer geplaatst. Daar stoort ze niemand.

De foto nam ik door het venster van haar kamer. Een ver zicht letterlijk. Dat heb je steeds minder en minder.

Terwijl ik dit tiep begint de wind steeds maar harder te worden. Oppassen dat we niet wegwaaien. Men voorspelt windsnelheden van 80 tot 120 km per uur. Dat belooft.

Groetjes.

🙂

Toen ik gisteren even naar het huis van mijn moeder fietste nam ik deze foto. De bleekblauwe lucht moest spoedig plaats maken voor zwarte wolken. Toen ik terug thuis was gingen de hemelsluizen open. Ik was dus net op tijd thuis.

Vandaag is boodschappendag samen met Eva. We hebben van alles nodig.

Groetjes en tot dan.

🙂