De dingen des levens !

Tijdens mijn rondje zwerfvuil kwam ik voorbij een haag waartegen ik een (zak hierboven op de foto) zag liggen. Duidelijk een geval van sluikstort. De vrouw wiens huis achter die haag staat liet me weten dat ze die zak in haar tuin gevonden had. Ze besloot die langs de straatkant van de haag te leggen. Niet wetende dus dat dit niet mag. Ze had de milieudienst van stad moeten verwittigen. Die zou dan de zak komen ophalen en meenemen en proberen uit te vissen wie die zak daar gesmeten of gelegd heeft.

Ik besloot die zak mee te nemen en zelf de dienst te contacteren via mail. Even later kreeg ik een telefoon van die dienst om nader uitleg. Besloten werd dat ik die zak bij de rest van het zwerfvuil zou gieten. Op een afgesproken datum wordt die dan opgehaald bij mij thuis en krijg ik nieuwe vuilniszakken om weer verder zwerfvuil te verzamelen.

Toen ik de inhoud van die zak leegmaakte vond ik papiersnippers. Die trokken mijn aandacht. Het bleken gescheurde rekeninguittreksels van een bank te zijn waarop naam en adres van de betrokkene. Die heb ik gefotografeerd en via mail naar de milieudienst gezonden.

Nu afwachten of ik reactie krijg. Voor mij is deze zaak afgesloten.

Groetjes.

🙂

Onlangs kreeg ik een vraag binnen via messenger van iemand die me via deze weg probeerde te contacteren gezien ik blijkbaar nergens meer te bespeuren ben. Het klopt inderdaad dat ik zo een beetje uit de openbaarheid verdwenen ben. Denk nu niet dat ik ergens ondergedoken ben, zo erg is het nu ook weer niet.

De vraag van de persoon kwam hierop neer : Ze heeft een dochter van pakweg 13 lentes die op school gepest wordt en zich niet goed in haar vel voelt. Of ze op die leeftijd nog met een vechtsport kan starten. Dit zou haar misschien kunnen helpen zelfverzekerder te worden. Ik heb haar geantwoord dat ik al jaren gestopt ben, maar heb haar toch de club aangeraden waar ik lid van was daar die niet competitief is en voor iedereen openstaat. Ook heb ik er bij vermeld dat ik 28 was toen ik begon, dus 13 is zeker nog niet te oud. Ik kreeg een bedankje terug en men zou contact opnemen met de club.

Telkens ik de trainer ergens tegen het lijf loop uit hij de vage hoop me terug te zien in de dojo, maar dat zie ik na al die jaren nog steeds niet zitten. De club is een hoofdstuk dat voor mij afgesloten is en dat wil ik zo laten. Met de trainer heb ik nog steeds goed contact en dat is het.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Deze maand bestook ik jullie met filmpjes over superhelden met daarbij muziek van de soundtrack ofwel met muziek die men zelf aan zo’n video toegevoegd heeft.

Ik ga van start met de dondergod Thor.

Thor is een Amerikaanse superheldenfilm uit 2011, gebaseerd op het gelijknamige personage van Marvel Comics. De film werd geregisseerd door Kenneth Branagh, geproduceerd door Marvel Studios, en uitgebracht door Paramount Pictures. De hoofdrollen worden gespeeld door Chris Hemsworth, Tom Hiddleston, Natalie Portman, Jaimie Alexander en Anthony Hopkins.

Het is de vierde film uit het Marvel Cinematic Universe. De film ging op 21 april 2011 in première.

Immigrant Song is een nummer van de Engelse rockband Led Zeppelin. Het nummer werd in 1970 uitgebracht als single van hun derde album Led Zeppelin III. Het nummer begint met een kenmerkende jammerende kreet van zanger Robert Plant en is opgebouwd rond een herhaalde riff in fis mineur.

De tekst van het nummer is geschreven vanuit het perspectief van Vikingen die vanuit Scandinavië naar het westen roeien om nieuwe landen te ontdekken. De tekst verwijst expliciet naar de veroveringen van de Vikingen en de oude Noordse godsdienst (Fight the horde, sing and cry, Valhalla, I am coming!).

Dit was dus de eerste aflevering van de muziekles in juni. Geniet van jullie zondag en tot de volgende.

Als ik deze blog maak zijn we reeds 1 juni 2022. Dit betekent dat we alweer halfweg het jaar 2022 zijn , of toch bijna. Tijd om even door mijn foto’s te “bladeren” die ik in de maand mei genomen heb, maar hier niet gepost heb. Heel veel zijn het er niet, maar ik post er hier enkele met commentaar erbij.

We gaan van start met “maai-mei-niet”. Afspraak om in mei het gras niet te maaien. Dit om de natuur een handje te helpen. Tijdens de laatste week van de maand heb ik toch het gras gemaaid. Het leek stilletjesaan op een oerwoud.

Een reden om het gras te maaien was dat na een regenbui de katten het niet zo leuk vonden om in het lange natte gras te spelen. Hier zie je Louis in actie :

Ook kreeg ik de kans om de mural die ik in april hier al getoond heb te fotograferen zonder geparkeerde wagens die het zicht min of meer belemmerden.

Hier kwam ik dus tijdens één van mijn fietstochtjes in het mooie lenteweer dat we in mei gehad hebben, maar dat interesseert natuurlijk geen kat.

Tenslotte een CD die ik aan mijn verzameling toe mag voegen :

Ik eindig met een stukje muziek uit die plaat.
Dit was dus mei. Nu is het juni. Benieuwd wat er ons nu te wachten staat.

Groetjes.

🙂

Vandaag was ik weer eens op het stationsplein. Eerst ging ik om boodschappen in Asalam.

Vlakbij heb je de Ooststraat, de drukste winkelstraat van het centrum. Op de hoek van de Ooststraat met het stationsplein zag ik dit bord :

Op het stationsplein zelf was men druk bezig alles gereed te brengen voor de Sinksenkermis van volgend weekend.

De fonteinen waren druk bezig aan het spuiten. De beelden staan er ook nog. Kortom, er is niet veel veranderd op het plein sedert mijn laatste bezoek van enkele weken terug.

Nog even een laatste blik werpen op het plein en ik ben terug naar huis.

Dit was dus mijn blogpost voor vandaag. Vroeger zou nonkel Juul langskomen om de matras te keren, maar dat is tegenwoordig niet meer aan de orde.

Groetjes en fijne woensdag.

🙂

Het opruimen van zwerfvuil in de omgeving waar ik woon stond de laatste tijd op een laag pitje. Zeg maar onder het vriespunt. Verwacht nu geen foto van de inhoud van onze diepvries want ik bedoel het niet letterlijk.

Afgelopen zaterdag ben ik terug gestart met mijn zwerfvuilronde. Ik stapte door de Vijfwegenstraat richting centrum. Dan passeer ik langs de watertoren die ik hier al eens getoond en besproken heb. Ik stapte iets meer dan een kilometer, maar kwam terug thuis met een zak vol. Vooral lege blikken, plastiek flessen en papier heb ik opgeruimd.

Zondagmorgen reed ik door die straat en zag dat er terug zwerfvuil in de goten lag. Het houdt niet op. Deze week ga ik terug op pad. Er is nog iemand in de buurt die zwerfvuil opruimt. Misschien moet ik eens afspreken met hem en samenwerken.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Zondagmiddag gingen Eva en ik even een kijkje nemen in de Trax site waar er een geefplein plaats vond. Iedereen die spullen heeft die men niet meer nodig heeft maar die toch nog bruikbaar zijn kon je daar in de voormiddag brengen. In de namiddag kon men dan die spullen komen bekijken en meenemen.

Gelukkig ging alles binnen door, daar het evenement anders letterlijk in het water zou gevallen zijn. In de voormiddag passeerden hier pittige buien.

Een man vertelde me dat de zaal vol spullen stond in de voormiddag toen hij er zelf bracht. De zaal was in minder dan één uur bijna volledig “leeggeplunderd”. Zoiets kan je een succes noemen.

De Muizen waren er ook. Verder veel mensen van Opstap en de Komaf. Na wat bijgepraat te hebben vertrokken Eva en ik terug naar huis. Eva had enkele kookboeken gevonden en nam die mee. Die kunnen altijd van pas komen.

Groetjes.

🙂

EVEN DIT TUSSENDOORTJE :

Ik kreeg vandaag de mededeling dat een reactie waarschijnlijk in mijn spambox terechtgekomen is. Vervelend, ik heb in de spambox gekeken maar het was er vandaag zoveel dat ik de reactie niet kon terugvinden. Ik ga de spam leegmaken. Dan heb ik terug goed zicht op wie er onterecht in de spam terechtkomt. Moest nog iemand vermoeden of zeker weten dat zijn of haar reactie hier niet verschenen is mail me even of stuur een postduif of een vuurpijl.

Excuses alvast voor het ongemak.

Jo Lemaire (Gembloers, 31 januari 1956) is een Belgische zangeres. In 1981 had ze een nationale en Europese hit met het Serge Gainsbourg nummer: “Je suis venue te dire que je m’en vais”.

Eind jaren zeventig begon Jo Lemaire haar muzikale loopbaan met de newwavegroep Jo Lemaire & Flouze. De groep werd opgericht in 1977 door Jo Lemaire en haar toenmalige echtgenoot Philippe Depireux. In 1978 werden in eigen beheer twee singles uitgebracht, “Stakhanov” en “Thief Forever”. In 1979 volgde het gelijknamige debuutalbum Jo Lemaire + Flouze. De volgende single “So static” uit 1979 was redelijk succesvol. In 1980 volgde het tweede album Precious Time, met de gelijknamige single. Het was het derde album Pigmy World waarmee de groep in 1981 echt doorbrak. Met haar cover van Serge Gainsbourgs “Je suis venu te dire que je m’en vais” had ze zowel in België als de rest van Europa een grote hit.

Voila, c’est fini ! Volgende zondag start ik met weer iets anders. Waarmee ik dan jullie oren zal teisteren horen jullie wel.

Salut !

🙂