Greet schrijft
Voor onszelf kunnen Francky en ik wel leven met de beperkingen die operaties met zich meebrengen.
De mindere mobiliteit voor mezelf, tja. Je leert leven met beperkingen.
En dit mensen is heel erg moeilijk om zelfs maar te zeggen.
Vorige week hadden wij een gesprek met de dochters psychiater.
Zij heeft dus echt wel last van psychosesn en daarnaast is zij wat hij noemt emotioneel arm.
Aka vertaald als autisme?
Een oplossing is er niet direct.
Ze zijn ermee bezig.
Wat kan je zelf nog doen? er op toezien dat ze minstens een inkomen krijgt?
Eind volgend jaar wordt ze 21. Dan zal ze , volgens de huidige wetgeving moeten een persoonlijk assistentie budget krijgen.
Door wachtlijsten gemarineerd doe ik nu al stappen.
Een vorm van begeleid wonen is nodig in de toekomst, maar dat zit er niet direct in. Daarvoor, zoals gewoonlijk, wachtlijsten.
Ik zal er wel op toezien dat minstens het financiele voor haar lukt.
mvg
Greet
Het lijkt mij best zwaar om al die lasten op de al zo gekwetste schouders te moeten dragen. Maar ze blijven op elke leeftijd wel je kind en hebben alle hulp nodig. Ik hoop oprecht dat het jullie lukt om ooit in een wat rustiger vaarwater te geraken…
Goede zondagmorgen Greet en Suske, en hopelijk zijn jullie nu van een even goed weekend aan het genieten, ondanks de vele problemen waar jullie mee te kampen hebben…
Je kan alleen maar hopen dat alles in orde komt als ze 21 jaar wordt.
Ik veronderstel dat jullie verhoogd kindergeld krijgen en dat ze een erkenning heeft bij het Vlaams agentschap. Dan moet het financiële op 21 normaal geen probleem zijn
Leven met kleine beperkingen is al niet min en ouder worden brengt sowieso beperkingen mee. De zorg voor jullie dochter is een veel grotere beperking en belasting. Een extra belasting die er eigenlijk niet zou mogen zijn. Ook zij moet kunnen leven in een omgeving waar ze zich comfortabel voelt en het zijn niet de ouders die daarvoor de hele administratieve mallemolen door zouden moeten. Waarom hebben we dan ambtenaren die we veel betalen?
Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”
Goede morgen Greet.
Jullie worden nu eens nooit gespaard hé. Met al de problemen die jullie te beurt vallen komt er nu nog de zorg om wat er straks met je lieve dochter zal gebeuren er boven op. Jullie doen beslist jullie deel om het alvast financieel voor elkaar te krijgen, maar nu is het wachten op de officiële instanties en de artsen die het allemaal in goede banen moeten krijgen…Courage!
Zolang als je kunt blijf je haar helpen, zoveel als mogelijk….!
Het blijven je kinderen, en zolang als je leeft kom je daar voor op.
Je hebt ook weinig keus he, of weinig, soms zelfs helemaal niet.
Ik hoop dat je door de administratieve mallemolen geraakt en dat er een goede opvolging en opvang voor je dochter kan gegarandeerd worden. Het is een grote zorg die je moet dragen en ik hoop van harte dat men je goed zal helpen.
Zelf leven met een beperking kan al erg zwaar zijn, maar sommige regels en wetten kunnen als een molensteen voelen. Hans
Nare toestanden, Greet. Gelukkig heeft zij haar ouders. Sommigen hebben niemand. Sterkte!
een persoonlijk assistentie budget ….
de financiering is inderdaad veranderd..
hoeft niet noodzakelijk een mindere oplossing te zijn
ik meen te weten, dat men voor het systeem niet klaar zou zijn
heel wat discussie’s over het bedrag, zijn te verwachten
grachten
Wel fijn dat jullie niet achter haar staan maar ernaast om te helpen als het nodig mocht zijn
het zijn moeilijke zaken beide , die van jou en van je dochter Greet
moeder zal haar eigen sneller accepteren dan die van haar dochter , dat is moeders eigen
en die ambtelijke molen , ja die draait langzaam 😦 helaas
Meer dan je best doen kun je niet, ik wens je heel veel succes.
Het is waar, voor jezelf accepteer je eventuele beperkingen eerder.