1972 : Ik word groot en moet mijn plechtige communie doen !

Ik moet van mama mijn plechtige communie doen. Dat mag ik niet samen met de kinderen uit mijn klas maar ik moet samen het met die van mijn vorige school in Rumbeke. Iedere zaterdag moet ik van 10 tot 12 naar de kerk om me voor te bereiden op deze “heugelijke”dag. Ik zit dan tussen mijn oude vriendjes maar we mogen in de kerk niet met elkaar praten van de pastoor. Achteraf zie ik ze dan buiten in groepjes staan babbelen, maar ik weet niet meer wat zeggen tegen hen. Gelukkig staat mama me op te wachten zodat ik naar huis kan.

Het communiefeest in de kerk kan niet rap genoeg voorbij zijn voor me. In de verte zie ik Kristelleke en ook Grietje, het meisje dat in het kleuter stapel op me was. De meisjes zijn vreemden voor me geworden. Ieder kind is een vreemde voor me geworden. Ik ben gekleed in een donkerblauw kostuum met lange broek terwijl de meeste jongens een korte broek dragen. Maar door mijn gestalte mag ik van mama niet in korte broek. Daar ben ik te groot voor geworden heeft ze me gezegd. Na de dienst gaan we langs bij de familie van de baas van de fabriek waar papa werkt. De mensen zijn min of meer nog in de rouw. Vorige zomer is hun enige zoon verongelukt tijdens het werk en dat hebben ze nog niet verwerkt. Als mijn mama de oude vrouw een communieprentje laat uitkiezen begint ze luid te wenen. Ik zit er bij en weet niet hoe me te gedragen. Ik voel me ongemakkelijk. Recht tegenover de fabriek woont Geert met zijn ouders. Daar gaan we ook even gedag zeggen en me “tonen”. zoals dat heet. Terwijl mijn ouders praten met de zijne trekken we ons terug in de garage om te spelen. Dat mag niet van mijn mama want mijn kostuum zou wel eens vuil kunnen worden. Gelukkig mag ik ‘s namiddags met mijn vader en de hond gaan wandelen tussen de velden. Dan moet ik dat vervelend kostuum niet meer aan. Een feest is er niet daar mijn mama en haar eigen moeder die mijn doopmeter is weer eens grote ruzie hebben. Wel heb ik een leuk cadeau gekregen van mama : een kleine bandopnemer met van die grote spoelen waarmee je muziek kan opnemen. Zo kan ik meerdere keren naar de BRT Top 30 luisteren.

De naaste buren hebben nu al vier kinderen, allemaal zonen. Behalve de jongste die nog een baby is spelen de jongens buiten van zodra het weer het toelaat. Meestal lopen ze naakt of slechts in een vies hemdje rond het huis. Hun mama gaat niet werken maar besteedt geen tijd aan haar zonen en ook het huis onderhoudt ze niet. Muskusratten zijn er regelmatig te gast om hele happen vlees op te eten die op het koertje achter hun huis liggen te rotten. Als de man terug thuis komt van een lange dag in een fabriek trekt ze er op uit. Waar weet ik niet. Wel weet ik dat ze een zwarte krullenpruik heeft die ze aantrekt om naar optredens van Joe Harris te gaan. Soms vraagt de man mij om op zijn zonen te letten. Hij heeft zijn rust nodig en dan kan hij ook niet voor de kleintjes zorgen. Soms gebeurt het dat wanneer ik alleen ben met de jongens mijn moeder dan vlug langs komt om de jongens van kop tot teen te wassen. Maar lang proper blijven ze niet.

Doordat papa een antenne op ons dak heeft laten zetten kunnen we nu ook naar de nederlandse televisie kijken. Het beeld zit vol sneeuw maar toch kunnen we als het meevalt naar Toppop kijken. Een leuk programma vol hits van vedetten die ik graag hoor.

Over Suskeblogt

Er gebeurt van alles op deze planeet en daar ben ik een klein onderdeel van. There is a lot happening on this planet and I'm a small part of all this.. A lot of fiction and non fiction on this blog. Most of the pics i use are selfmade.
Dit bericht werd geplaatst in dagboek, rumbeke en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op 1972 : Ik word groot en moet mijn plechtige communie doen !

  1. Rob Alberts zegt:

    Ja, die herinneringen aan Toppop delen wij samen.
    Van mijn plechtige communie doen is het nooit gekomen.
    Maar mijn ouders hebben mij daarvoor ook nooit laten dopen.

    Niet dat ik mij daar nu nog zorgen om maak!

    Zonnige groet,

  2. logbankje zegt:

    Als je van school afbent verlies je ook het contact met je vorige vriendjes.
    De bandopnemer is de meest leukste herinnering voor je.
    Niet echt een sociale buurvrouw, brrr
    Zo stonden de tv antennes in Holland richting Vlaanderen en Duitsland. Hans

  3. Eigenlijk is er nog niet veel veranderd in de maatschappij. En dan bedoel ik alleen niet de tv’s en dat soort dingen, maar de aandacht die sommige kinderen krijgen, de groeperingen. Jammer eigenlijk.

    Love As Always
    Di Mario

  4. RenéSmurf zegt:

    Ach ja, wat moet dan moet dan maar.

  5. Frank-103 zegt:

    10cc had toen een aantal goede nummers uitgebracht! Wij zaten ook graag naar toppop te kijken. Bij ons was alleen nederlandse tv te ontvangen, we woonden te ver van de grens om maar iets buitenlands te kunnen ontvangen.

  6. gerdaYD zegt:

    Tja, in Vlaanderen, en zeker toen in die tijd was de communie praktisch verplicht, ook voor degenen die niet zo gelovig waren als ik, zeker op een boerendorp zoals het onze. Zelf heb ik daar geen leuke herinneringen aan, en jij blijkbaar ook niet, met dat vervelende ‘nette’ kostuum hé? Gelukkig mocht dat in de namiddag uit en kon je fijn met je vader op stap!

  7. fietszwerver zegt:

    mogge Suske
    dat hele gedoe van die commune lijkt mij vreselijk
    maar de herinnering aan de radio en tv delen we wel
    wens je een fijn weekend , ik ben er ff niet 🙂

  8. in mijn tijd kregen we een jezuskleed aan , dan tref je het nog met je lange broek, we kregen een kleedje voor de 2de dag

  9. A van de Aa zegt:

    De heilige communie, dat nette kostuum….. lang verhaal, kort samengevat, eind van de dag was het niet meer net.
    Fijn weekend.

  10. John zegt:

    Eigenlijk een vreselijk iets die communie. Ze zouden daar mee moeten wachten tot kinderen oud genoeg zijn er zelf over te beslissen. Dat lijkt me veel beter.

  11. sjoerd zegt:

    En daar groeit dan later de liefde voor muziek uit…

  12. Bertie zegt:

    Die communiefeesten, dat was wat.Voor jou blijkbaar geen pretje.
    Voor ons nog wel, gelukkig. Je kreeg een nieuwe jurk, een rozenkrans, kerkboek en geld van de visite. Was je voor én keer het middelpunt 😉

  13. Suskeblogt zegt:

    “middelpunt” iets wat ik nooit heb willen zijn en mijn zoon is net zo. Die weigerde zelfs een zowel de communie als een feest.

  14. rietepietz zegt:

    Je bevestigd m’n vermoeden dat het hele communie gedoe voor de kinderen heel weinig met “het geloof’ te maken heeft.
    Een mooi sfeerverhaal uit een tijd waarin armoede niet betekende dat je de laatste nieuwe telefoon niet kon kopen.

  15. Billy zegt:

    die antennes ken ik ook nog, nu is dat helemaal veranderd hé!
    Ik zag ook op tegen die show van een communie. Ik zou het nu niet meer ondergaan…

  16. Joyce zegt:

    Ach ja de herinneringen van de eerste communie…. Heb jij ook nog het vormsel gedaan?

  17. Suskeblogt zegt:

    dat zat in deze plechtige communie; over mijn eerste communie lees je binnenkort meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s