Zoals je je misschien herinnert heeft Eva onlangs haar kamer, het tuinhuis en de koele berging opgeruimd met als gevolg dat de garage vol rommel lag. Ja als mijn dochter iets opruimt zijn de gevolgen niet te overzien. Leen en haar dochtertje waren hier enkele weken terug om te zien of er iets bruikbaars tussen zat. Met de rest ben ik naar de Kringwinkel gereden. Daar werd alles nog eens bekeken en het meeste werd overgenomen, De bekende welriekende matras van nonkel Juul en een kapotte krabpaal beëindigden hun leven in de pres machine van het containerpark.

Net wanneer de krabpaal in de machine gezwierd wordt gaat mijn GSM, Het is Leen die wilt dat ik haar kom halen. “ Binnen een tiental minuutjes ben ik bij je” antwoord ik. Wanneer ik bij haar huis arriveer zie ik haar op het voetpad staan met een grote sorbet. “Waarheen wil je?” vraag ik terwijl ze instapt. “Zeg jij maar !” “Naar Tamara ?” grap ik. Ze knikt en enkele minuten later staan we aan het huis van onze vriendin.

De voordeur staat open en zonder bellen stappen we binnen. Tam ligt onder een deken in de zetel. De week voordien heeft ze een zware aanval gehad, Haar bloed stond zo hoog dat ze niet meer op haar benen kon staan. Gelukkig heeft Leen een dokter gebeld en die deed het nodige om haar thuis te kunnen laten blijven.
Tamara : goed dat jullie eens langsgekomen zijn, het werd tijd ! waar zaten jullie ?
Leen : Zeg, niet zagen he ! ik was hier gisteren ook al ,
ik : Hoe gaat het ermee ? Al wat beter ?
Ze knikt terwijl ze rechtop gaat zitten.
Verdwaasd kijkt ze rond zich heen,
Tamara : Jammer dat jullie hier pas nu zijn toegekomen. Femke is naar de Carrefour om een pak huisvuilniszakken en enkele flessen limonade,
Net op dat ogenblik gaan de GSM van Tamara, Het is Femke die vraagt of ze nog iets extra’s mag meebrengen en of ze een zak mag kopen om alles in op te bergen.
ik : “Jammer dat we haar gemist hebben zonet. We konden haar met de auto gebracht hebben. Tamara : Rijd je haar tegemoet ? Ik verwittig haar dat je haar zult komen ophalen aan de supermarkt.
ik : Hopelijk herkent ze me.
Tamara : Vrees maar niets, ze weet heel goed wie je bent.
ik : In orde, tot straks !

Enkele minuten later parkeer ik de wagen op de parking van de supermarkt. In de verte zie ik haar afkomen samen met nog een meisje. Femke herkent me inderdaad en komt zwaaiend op mij af. Ze draagt een witte T-shirt vol glinsterende motieven en een ultra korte Jeans dat duidelijk maakt dat haar pubertijd niet zo ver weg meer is. Vorige maand had haar moeder me daar trouwens al attent op gemaakt toen ze me een witte broek toonde die ze voor de dochter gekocht had. Het vriendinnetje ken ik niet maar ook zij komt me uitbundig begroetend tegemoet, Het is een guitig dikkertje met donker sluikhaar en gekleed in veel roze en wit.
Ik : Moet ik hier bij de auto wachten of ga ik met jullie mee naar binnen ?
Femke : Tis al gelijk, je doet maar !
Noonoo ; mij ook gelijk.
ik : Ik ga met jullie mee, misschien is het nodig dat ik jullie een handje help.
Femke : Ik ga de limonade halen.
Enkele minuten later schuiven we aan bij de kassa om te betalen, Net wanneer we buiten komen bedenkt Femke opeens dat we de vuilniszakken vergeten zijn,

ik : Ga ze maar halen, haast je niet ik wacht wel !
Femke : goed, tot straks !
“Ga je mee met Femke ?” vraag ik aan Noonoo,
Noonoo ; Nee ik wacht wel bij jou in de auto.

Samen met Noonoo zit ik te wachten op Femke.
Noonoo heeft het warm en de vensters van mijn wagen mogen open.
We beginnen wat te praten. Zij blijft het weekend slapen bij Femke.
Ze is enkele jaren jonger dan haar vriendin, acht om precies te zijn. Femke is al 10 jaar.
Een tiental minuten later komt Femke met de vuilniszakken op ons af.
Gordels vastmaken en daar gaan we.

IK : zorg dat je geen verkoudheid krijgt door de tocht met dat open venster.
Ik wil niet dat je al de tweede week school ziek bent en moet thuis blijven.
Femke : het is de DERDE week school en daarbij ik ben al thuis moeten blijven.
Ik : oh ja da’s waar, Leen heeft me daar iets over verteld maar ik was het vergeten.
Femke : de plekken op mijn benen zijn bijna weg en ik moet nu nog wat vitamines slikken.
ik : vitamines ? Ik dacht dat je last van eczema had ?
Femke : heb ik ook !
Ik start de motor en we rijden weg. Het raam blijft open en de meiden zingen “THAT’S THE WAY AHA AHA I LIKE IT !!! AHA AHA !!!
Kan het nog gekker ?