Was zondag betrekkelijk duister en fris, maandag was dan weer zonnig en warm. Een dag om van te genieten. In de voormiddag de grasmaaier tevoorschijn getoverd. Het was een tijdje geleden dat die nog eens het daglicht zag. Dat was te merken in de tuin.
Dan maar met volle moed er in gevlogen. Buurvrouw kwam even langs. Ze zou mijn voorbeeld volgen en haar gras maaien. Een zwarte kat kwam even langs en zag dat het goed was. Louis trok zich nergens van aan en sliep rustig door naast de wasmachine.
Buurman kreeg ook late lentekriebels en vroeg me te helpen met zijn terrasmeubilair. Hopelijk kan hij nu veel buiten zitten en genieten van iets fris.
Nonkel Juul : Linke Louis zit weer in den bak. Tante Martha : wat heeft die wel gedaan ? Nonkel Juul : teveel gezopen en dan op het vals gebit van Rooie Marcel geklopt. Tante Martha : teveel gezopen ! Waar hebben we dat nog gehoord !? Erna : mijn man mag niet omgaan met zulk volk. Oldman : Flip draai maar een plaatje. Flip : komt er aan ! zet alvast deuren en vensters open !
Een nieuwe start van een nieuwe week. Hopelijk ene zonder herfstweer in juni.
Woensdag reden Eva en ik richting Kortrijk om Emilia en enkele dozen vol zelfgemaakte schilderijen op te halen. Emilia is een goede vriend van Eva en had haar gevraagd of ik kon helpen met vervoer. Emilia zal de twee volgende weekends zijn kunstwerken tentoonstellen in de K-Trolle hier in Roeselare.
Activiteit: Brengen van gratis kunst en cultuur in de stad. Kunstenaars kunnen hier gratis een expositie houden en als ze iets verkopen is alles voor hun. Hierdoor is de drempel voor de kunstenaar zeer klein om naar buiten te komen met zijn werken. Als er kapitaal over is wordt dit aangewend om muzikanten te boeken. De toegang is gratis, alsook bij een optreden. Verenigingen, scholen, openbare diensten, … van Roeselare kunnen hier de locatie gratis gebruiken voor vergaderingen, enz….. Op voorwaarde dat het iets te maken heeft met kunst en cultuur
Terwijl Eva en Emilia samen met de uitbater druk bezig waren uit te laden en klaar te zetten voor de tentoonstelling keek ik even rond en nam er foto’s. Zowel buiten als binnen.
Deze kroeg zit verborgen in een smalle doodlopende straat midden in het centrum van Roeselare. Je moet het echt weten zijn. De uitbater wilt het rustig houden. Vandaar deze locatie en de beperkte openingsuren.
Eva en Emilia druk bezig. Achteraf trok Emilia met de trein terug naar huis.
Zaterdag start de tentoonstelling. We zullen proberen een bezoekje te brengen. Dan lees je hier achteraf meer over.
Als kind ben ik katholiek opgevoed. Dat betekent gedoopt bij de geboorte. Vervolgens eerste en plechtige communie. Onder invloed van mijn schoonouders dan ook nog eens getrouwd voor de kerk met alles er op en er aan.
Persoonlijk heb ik me nooit aangetrokken gevoeld tot dat Roomse gedoe. Veel vertoon en weinig inhoud die missen die ook eucharistievieringen genoemd worden. Al die heiligen en moeder Gods waren ook niet voor mij bestemd.
Begin jaren 2000 kwam ik in contact met mensen uit Evangelische kerken. Dat wat zij geloofden sprak me meer aan. Zodoende bezocht ik regelmatig hun diensten. Soms had ik het moeilijk met hun ingewikkelde uitleg over de inhoud van de bijbel. Ook het feit dat zij geloven dat de aarde slechts 6.000 jaar oud is vond ik niet kunnen.
Onlangs kwam ik in contact met Jehovah’s getuigen. Die hebben een heel andere aanpak wat de inhoud van de bijbel betreft. Ook hebben zij geen moeite te aanvaarden dat de aarde al enkele miljarden jaar oud is. Zo krijg ik tegenwoordig regelmatig les van die gasten.
Ik geloof dat er meer is dan we kunnen waarnemen, maar blijf sceptisch tegenover dogma’s en dergelijke verplichtingen. Het katholiek geloof en hun ordes hebben voor mij afgedaan. Voor mij is Jezus een voorbeeld zoals anderen bij voorbeeld Boedda of Mohamed tot voorbeeld hebben.
Dat was het voor wat deze schrijfopdracht betreft.
De man waarmee ik naar de voedselbank trok heeft vorige week voor de raadkamer moeten verschijnen. Die besliste hem een maand langer aan te houden. Momenteel verblijft hij in de gevangenis van Ieper. De man die de klappen kreeg ligt nog steeds in het ziekenhuis. Hij is er erg aan toe.
Zaterdag hielp ik zijn vriendin met één en ander naar haar appartement te verhuizen. Ook de twee katten nam ze mee. De hond is bij zijn familie ondergebracht. Zo wordt er voor die dieren gezorgd.
Daarna bracht ik haar en haar dochtertje naar een bevriend koppel. Die mensen ken ik ook. Met de man heb ik enkele jaren samen gewerkt in het fietspunt. Zondag heb ik hen terug opgehaald en naar hun appartement gebracht.
Hoe het verder verlopt voor die mensen is afwachten. Het hangt er van af hoe de toestand van het slachtoffer evolueert en wat beslist wordt over de aanhouding van de dader. Of ik nog iets van zijn vriendin zal vernemen weet ik ook niet. Ik zie wel.
De dingen des levens ! 