Oldman : het was gezellig in de kroeg !
Tante Martha : het is te merken aan Juul.
Nonkel Juul : Oei oei oei ! Ik ga stoppen met drinken.
Buurvrouw Erna : dat zegt hij iedere maandag.
Tante Martha : hij is nu eenmaal kort van geheugen.
Flip : dan maar een plaatje om zijn geheugen op te frissen.
Het is weer maandag. Start van een nieuwe week.
Doei en tot de volgende.
🙂
Ze hebben de laatste weken weer van alles beloofd. Mekaar de kop afgebeten in debatten enz.
Vandaag mogen we weer kiezen wie ons bij de neus en geldbeugel zal nemen.
Fijne zondag en aan de papa’s een fijne vaderdag gewenst.
🙂
Toen ik onlangs op het stationsplein fietste zag ik ding staan. In feite staan er twee zulke dingen.
Bij beiden stond een plakkaat met daarop te lezen dat deze op 19 juni zullen getoond worden. Ik ben benieuwd wat er zich onder deze verpakking schuil houdt.
Zo heb ik op 19 juni een reden om nog maar eens naar het stationsplein te fietsen.
Fijne vrijdag en alvast prettig weekend gewenst.
🙂
Een medewerkster van het woonzorgcenter waar mijn moeder verblijft had me gevraagd of ik oude foto’s kon meebrengen. Daarmee zouden ze moeder herinneringen laten ophalen. Toen ik enkele jaren terug haar woning leeg haalde heb ik stapels albums mee naar huis genomen. Het was een kwestie van keuze maken uit die albums. Ik vond een klein albummeke met foto’s van lang geleden en meer recentere. Even enkele hier tonen :
Op deze foto herken ik mijn moeder zittende rechts op de foto met achter haar haar vader, mijn grootvader dus. Links op de foto herken ik een tante van mijn moeder. Het zou volgens mij de moeder van nicht Irene zijn met haar drie kinderen. De twee dames in het midden ken ik niet.
Hieronder ziet u mijn moeder met haar neefje Bertrand, zoon van nonkel Juul en tante Martha. Dit moet ergens rond 1945 geweest zijn.
Ik zal weer eens in die oude foto’s moeten snuisteren. Wie weet wat ik zoal ga vinden.
Fijne donderdag gewenst.
🙂
Zondagavond zo rond 21 uur kreeg ik een telefoontje van een medewerker van het fietspunt. Of ik hen uit de brand kon helpen. Hun dochtertje was in de badkamer met haar hoofd tegen een lavabo gevallen. Resultaat : gat in haar hoofd dat bloedde. Of ik haar en de mama naar de spoed kon brengen.
Even later was ik met de dames in de spoed. Nadat zij binnen waren parkeerde ik de wagen. Vervolgens geduldig wachten in de wachtruimte. Gelukkig werd de kleine zowat onmiddellijk onder handen genomen. De wonde werd gehecht en wij weer naar hun huis.
Maandag fietste ik richting stationsplein. Daar is een Cash punt om geld uit de muur te halen. Even een winkel binnen en tenslotte voor een kleinigheid aan de fiets eens halt houden bij het fietspunt. Een medewerker was op de hoogte van wat er de avond voordien gebeurd was. Een nieuwe medewerkster herkende me van de tijd dat ze in de kringwinkel werkte. “Ik ken jouw dochter” wist ze te zeggen. Men is me daar precies nog niet vergeten. 🙂
Fijne woensdag en tot de volgende.
🙂
foto’s : internet.
De dingen des levens ! 