De dingen des levens !

Gisteren moest ik in de buurt van het stationsplein zijn. Vooraleer naar mijn afspraak te gaan liep ik nog even naar een Cash automaat in het station. Ik kwam voorbij het terras op de foto. Daar zat geen kat. Eind volgende week zijn de examens ten einde. Dan zal het wel drukker zijn.

In het gebouw waar ik moest zijn voor de afspraak zag ik volgende tekst op een muur :

Daar zullen we het maar bij houden voor vandaag. Rest mij jullie alvast een fijn weekend te wensen.

Tot de volgende.

🙂

Vorig jaar en in de eerste helft van dit jaar kwam er een kat langs om eten. Die kreeg dan iets kleins. Toen kwam ook Felix reeds langs. Felix bleef en werd lid van ons gezin. De andere kat die op Louis leek en daarom de naam “Dubbelganger” kreeg bleef op de achtergrond. Op een bepaald moment was die volledig verdwenen. Sporadisch liet die nog eens iets van zich zien.

Woensdag in de late namiddag zat hij plots aan de achterdeur naar binnen te gluren. Ik gaf hem een beetje vlees wat hij dankbaar in ontvangst nam. Louis wist duidelijk niet wat hij er van moest denken. Dubbelganger heeft volgens mij ook een thuis gevonden want hij ziet er gezond en goed verzorgd uit. Lief dat hij nog eens langskomt.

Dat was het voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Vrijdag was het Eva’s verjaardag. Nadat ik haar opgehaald had bij haar dagbesteding reden we naar het stationsplein die in kerststemming is.

Het was er nog heel rustig. De volwassenen waren nog op hun werk en de jeugd op school. We hadden dus alle ruimte voor ons.

Het reuzerad heb ik hier al eens getoond, dit doe ik dus nu niet. Dan maar een andere foto.

We besloten om dan maar eens via de winkelstraat die de Ooststraat heeft richting Grote Markt te wandelen.

Daar was het ook heel erg rustig. De café en de ijspiste waren nog niet geopend. Dit zou pas in de avond gebeuren.

We besloten dan maar terug richting stationsplein te wandelen. Daar in de buurt is er een zaak waar je lekkere pannenkoeken kunt eten. Een leuke manier om verder Eva’s verjaardag te vieren.

Dit was het voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Zaterdag ging ik even langs bij mijn moeder in haar WZC. Ze was blij me te zien. Zoals steeds zorgde ze voor haar kindje. Ik legde het kind te slapen terwijl het verzorgend personeel haar klaar maakte om er met mij op uit te trekken naar de cafetaria. Dat vond moeder geen goed idee want haar aardappelen stonden op het fornuis. Die kon ze niet achter laten anders zouden ze aanbranden.

Tenslotte reed ik haar in haar rolstoel naar het cafetaria. Daar kreeg ze zoals steeds een ijsje van mij. Dat vindt ze steeds een feest. Toch was ze niet op haar gemak. Haar aardappelen stonden nog steeds op het vuur. Dan maar terug naar haar kamer. Daar was ze gerust. Ook was ze gerust dat haar kindje rustig lag te slapen.

Zo zakt ze steeds dieper weg in haar imaginair wereldje.

Dit was het voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Gina : deze namiddag ga ik poseren voor Piet Kasso, de schilder.
Tante Martha : hopelijk zal het een mooi schilderij worden.
Bieke : mag ik ook poseren ?
Nonkel Juul : het zal wel niet veel om het lijf hebben.
Buurvrouw Erna : zo’n schilderij mag mijn man niet in huis brengen.
Oldman : zo’n schilderij wil ik op ons schip. Gina natuurlijk ook.
Flip : ik weet een passende plaat om deze maandag mee te starten.

Zo zijn we begonnen met de tweede week van december. Houd het gezond en warm.

Tot de volgende.

🙂

Een kortfilm van Raoul Servais.

Tijdens een avondwandeling is Meneer Oscar getuige van een aanranding. Tot zijn grote verbazing stelt hij vast dat het slachtoffer een authentieke harpij is. Zijn interesse is gewekt, maar niet zonder gevaar…

Fijn weekend en tot de volgende.

🙂

De sint heeft de laaste tijd teveel gesnoept en dan gebeuren er ongelukken. Gelukkig zijn we goed verzekerd. Dus als hij afgelopen nacht niet langs gekomen is bij jullie weet je de reden.

Vandaag is het niet alleen de verjaardag van deze kindervriend. Het is ook de verjaardag van onze Eva. Hoe jong ze is zal ik niet verklappen. Dat doe je niet met dames.

Fijne vrijdag en tot de volgende.

🙂

Woensdagmorgen waren Eva en ik reeds vroeg op weg met de auto. We moesten aan de andere kant van de stad zijn en hadden het geweten. Druk ! druk ! druk ! Gelukkig kwamen we op tijd ter bestemming. 8u30 om precies te zijn.

Eva had een afspraak met iemand van een woonzorgcenter in de stad. Een begeleidster van VOC Opstap was er ook. Doel was om te zien of Eva het ziet zitten om aldaar vrijwilligerswerk te doen in de weekends. Ik liet hen en reed terug naar huis.

Rond 10 uur deed ik de boodschappen voor Opstap. Eva belde me op tijdens de boodschappen om te vragen of ik haar kon ophalen. Opstap is niet ver van dat WZC, dus stelde ik voor dat ze daar op me wachtte totdat ik met de boodschappen kwam.

Even later reden we naar huis. Onderweg liet Eva weten dat ze nog eens zal moeten proberen daar enkele medewerkers die haar zouden begeleiden ziek zijn. Afwachten hoe dit verder verloopt.

De foto nam ik ’s morgens op het terras van dat WZC. Een donkere blik op Roeselare als het ware.

Tot de volgende.

🙂

Nabij de Grote Markt van Roeselare kan men dit standbeeld zien. Wie Peegie was kan je hier op deze blog lezen.

Peegie is de (fictieve) hoofdpersoon in de boeken van Willem Denys. Peegie ontstond in de fantasie op de Nieuwmarkt in Roeselare, België. Deze verhalen werden van generatie op generatie doorgegeven.

Achiel Denys, de vader van Willem, schreef veel van deze verhalen in zijn “calpinske” en vertelde ze op veel plaatsen, onder andere aan Roeselare-vluchtelingen die de stad moesten verlaten en onderdak moesten zoeken na het Offensief van 1918. Willem Denys werkte deze verhalen verder uit.

De Nieuwmarkters waren mensen uit de Belgische stad Roeselare die met paard en kar rondtrokken om allerlei goederen (voornamelijk stoffen) te verkopen. Ze kregen ook wel de naam Mensen van den hoek of ’t Volk van Peegie. Deze groep zonderde zich af van de rest van de bevolking. Ze vormden een eigen getto en spraken onderling Bargoens.

De oorsprong van hun naam : In 1572 werd er in Roeselare een nieuwe straat aangelegd van aan de Noordstraat tot in De Wael. Deze straat zou dienstdoen als plaats voor een nieuwe hout- en beestenmarkt. De mensen die er al woonden en hun brood verdienden door allerlei koopwaar aan de man te brengen, kregen de naam Nieuwmarkters.

Peegie woonde dus op de Nieuwmarkt in Roeselare. De Nieuwmarters wonen vlakbij de Sint-Michielskerk, in het westen van de stad. Lange tijd leefden zij op een heel aparte manier. Ze kenden elkaar heel goed en als ze wisten wie Tarzan en Tanite en Sissen zijn, was dat genoeg. Voor de rest had niemand er zaken mee, zeker niet de politiecommissaris of de inspecteur.

Meer over deze figuur en het volk kan je hier lezen.

Tot zover deze cultureel verantwoorde blogpost.

Tot de volgende.

🙂

Afgelopen weekend stond in het teken van 50 jaar VOC Opstap. Dat werd dus gevierd. Heel wat medewerkers en vrijwilligers heden en verleden werden uitgenodigd.

Het begon vrijdag in de late namiddag met enkele speeches van onder andere de burgemeester

Nadat de voorzitter van VOC zijn woordje geplaatst had was het tijd voor een deskundige die ons uitlegde wat “inclusie” zoal inhoudt. Dit omvat onder andere sport en vrije tijd voor mensen met een beperking tussen mensen zonder beperking als je begrijpt wat ik bedoel. Achteraf was er karaoke, maar ik bleef niet.

Zaterdag was er in de namiddag kinderanimatie en ’s avonds barbeque waar veel volk op af kwam.

Zondag dan was er in de namiddag koffie met taart voor een klein prijsje. Ook weer veel volk. Mijn vroegere karatetrainer en zijn vrouw waren er ook. Die waren in een ver verleden vrijwilliger geweest. De vraag was of ik terug kom naar de club. No answer. 🙂 Ondertussen speelde een band die ook uit (ex) vrijwilligers bestond oude krakers zoals “Smoke on the water” en de intro van de Addams family.

Zo werd het voor de organisatoren en bezoekers een geslaagd weekend.

Tot de volgende dan maar.

🙂