Bieke bevindt zich in het hol van de leeuw.

Nu is er voor Bieke geen weg terug meer. Juf gebied haar om op de stoel voor haar bureau plaats te nemen. Juf gaat op haar stoel zitten en kijkt Bieke opnieuw recht in de ogen. “Jij hebt hier heel wat regels overtreden jonge dame” gaat ze van start. “Je bent sedert 1 september nog geen ene maal op school geweest, je loopt in vuile weinig verhullende hemdjes rond en ergst van al, je matras wordt ook niet meer gekeerd”. Ze kijkt Bieke nog dieper in de ogen. Nu moet Bieke ook naar adem happen. Zo’n grote roofvogel heeft ze nog nooit van zo dichtbij recht in de ogen gekeken. Zo wilt ze later ook wel worden. “Dit betekent dat je straf verdient hebt schatje. Zo iets ernstigs kunnen we niet zomaar onder de mat vegen. Voor zo’n vergrip krijg je billenkoek en niet zo’n klein beetje”. Bieke voelt haar billen reeds gloeien bij de gedachte alleen al.

Het is geleden van vorig jaar toen ze enkele appels van de buurman gestolen had dat ze zo’n behandeling gekregen heeft. Buurman had haar dan over zijn knie gelegd en haar blote billen met zijn riem bewerkt. Althans dat had hij geprobeerd, maar toen hij wou beginnen met klappen uit te delen werd hij precies onwel en begon naar adem te happen gelijk een vis op het droge. Zo lag ze daar een kwartier te wachten, maar gelukkig werd buurman weer wat beter. Gezien hij niet meer in staat was zich verder met haar bezig te houden moest hij haar jammer genoeg lagen gaan. De volgende dag ging ze de buurman vragen of hij de behandeling wou verder zetten, maar ditmaal deed zijn vrouw open en gaf Bieke een klap in het gezicht. Duidelijk een jaloerse teef die zich tekort gedaan voelt.

Na de veroordeling staat Juf op, neemt Bieke bij de arm en trekt haar recht. Ze gaan naar een volgend lokaal waar de straf zal uitgevoerd worden. Angstige en tegelijkertijd nieuwsgierige blikken volgen hen.
Wanneer ze aan de deur van het lokaal komen hoort Bieke een hard gegil en geklop.
Er is iemand haar voor.

volgend weekend het vervolg van deze heel onnozele tiendelige serie.
Als je denkt te weten hoe het verhaal verder zal verlopen
denk dan maar iets anders !
nog een fijne zondag.

de avonturen van Bieke

Geplaatst in Uncategorized | 12 reacties

Bieke besluit toch maar naar school te gaan.

Bieke heeft besloten om het erf van boer Floris te verlaten en toch maar naar school te gaan. Dit betekent natuurlijk dat ze gestraft zal worden door die nieuwe leerkracht en zoals je weet zij slaat er niet naast. Toch zal Bieke gaan. Ze is het beu om onderdrukt te worden door de boerin die zoals je weet de pest heeft aan Bieke. Laatst moest ze nog in bad met zo’n onnozel wit laken over haar lijf getrokken. Dit omdat de boer anders slechte dingen met haar zou doen en het vlees is nu eenmaal zwak. Tot overmaat van ramp ging er in de badkamer nu ook zo’n oog van God met “hier vloekt men niet, God ziet mij”. Dit was er duidelijk over voor Bieke.

Aarzelend belt ze aan. Je weet nooit of er iemand is ! De krakende deur van de school gaat open. In de deuropening verschijnt de leerkracht. Haar naam wordt door niemand uitgesproken uit vrees voor een flinke rammeling bij verkeerde intonatie. Ze kijkt Bieke recht in de ogen. “Goede morgen liefje, ik ben blij dat je er eindelijk bent”. De blik in haar ogen is dodelijk, maar Bieke laat zich niet imponeren en kijkt doodleuk terug in de ogen van de juf. Juf neemt haar bij de pols. Hier is geen ontsnappen meer mogelijk. Samen stappen ze door de gang richting leraarskamer. Geen van beiden zegt een woord. Nieuwsgierige blikken van andere leerlingen kijken naar Bieke. Ze weten maar al te goed wat dat meisje te wachten staat.

De deur van de leraarskamer valt met een grote smak achter haar dicht.

Geplaatst in Uncategorized | 11 reacties

De bouwvakkersreet van Zwarte Piet.

Ieder jaar rond deze tijd vinden zowel minderheidsgroepen als bekende televisiefiguren zich geroepen zwarte Piet aan te vallen,
of erger nog hem te verdedigen tegen zijn racistische rol die deze westerse maatschappij hem opdringt.

Laat ik beginnen met te vertellen dat ik tussen 1985 en 2000 regelmatig de rol van zwarte Piet gespeeld heb.
Telkens de kinderen mij vroegen waarom ik zo zwart was antwoordde ik dat dit kwam van door de schoorstenen te kruipen.
Als enkele slimmeriken dan repliceerden door te zeggen dat ze centrale verwarming hadden wist ik te zeggen dat het hardnekkig roet was van in grootmoeders tijd en dat geen zeep er tegen bestand was.

Nu mag dat zwart niet meer omdat dit discriminerend zou zijn en bepaalde groepen voelen zich geviseerd.
Voor zover ik weet is zwarte piet nooit een neger geweest.
Van de meeste is alleen hun gezicht zwart.
De rest is bedekt onder kleren en handschoenen.
Als je dan toevallig ene zijn bouwvakkersreet ziet is die duidelijk wit.
Een een neger met witte reet heb ik nog nooit ontmoet.
JIj ???

Verder zou ik hier nog meer kunnen schijten op al die zogenaamde onderdrukte minderheidsgroepen en sommige politici die zich hierover een mening moeten vellen.
Maar als welopgevoede mens doe ik dat niet.
Daarmee speel ik alleen maar in hun kaarten.

Dit gezegd zijnde moest er even uit !

mini-ruten-holz-weckmann-verzierung-3264

Geplaatst in dagboek, humor | Tags: , , , , | 17 reacties

Het zit er weer op !

c0w5vjg9a4eiw0ve

Mijn rustige periode zit er op.
gelukkig maar
liever gaan werken dan gedwongen thuis zitten wegens ziekte of wat dan ook.

Soms heb ik het gevoel dat ik al die tijd in een droom geleefd heb,
een droom die soms een nachtmerrie lijkt,
maar mijzelf kennende onthoud ik meestal de leuke momenten.

Wat ik nooit echt mee tot rust kan komen zijn mijn hersenen.
Die schijnen steeds door te drammen,
ook al gebied ik mezelf om het kalm te houden.

Deze week heb ik veel achter de pc gezeten.
Vanalles op dat internet gedaan.
Foto’s uploaden, teksten schrijven
meer onzin dan zin.

Tijdens deze “creatieve” periode heb ik in één dag een verhaal geschreven rond Nonkel Juul en Bieke.
Alles kwam vanzelf en voor de rest moest ik alleen maar details aanpassen en zinnen juister schrijven,
niet vergeten spellingfouten.

Ik ben nu van plan deze verhalen in tien afleveringen op jullie los te laten.
Dit telkens tijdens het weekend daar ik anders geen logs schrijf dan.

Voor het matras keren op woensdag heb ik alweer een nieuwe verhaallijn klaar.
Nonkel Juul en zijn vriendjes zullen afzien.
Later meer daarover.
Er zit hier een kater aan mijn been te wrijven met zijn rug.
Die heeft duidelijk vers voer nodig.

fijne dag.

FC520CB11EA91E07

P.S. De bovenste foto is van Eva Ionesco, de bieke van de jaren 1970 zeg maar.
Dit terzijde.
Meer hierover later.
Als het God belieft !

Geplaatst in dagboek, humor, roeselare | 16 reacties

Terug naar de bewoonde wereld

Zoals je je misschien nog herinnert heb ik verschillende “bazen”.
Ene ervan is het Stadsbestuur Roeselare.
Daar moest ik deze week zijn om één en ander te regelen.
Ook lager er nog maaltijdcheques
en da’s steeds meegenomen.

4CD98F5FF1FF3AC1

Gisteren belde zoon me om te vragen of ik hem kon ophalen nabij het station.
Zijn fiets had een lekke band.
Deze fiets huurt hij bij mijn andere werkgever, het Fietspunt.
Daar ben ik dan maar met de fiets naartoe geweest om de band te herstellen.
Deze is ondertussen ondergebracht in een nieuw pand.
In no time was dat gedaan.

20656853CDF82E92

Nu nog wat rustig houden.
dan maandag terug aan de slag.
In het nieuwe pand.
Dus weer alles nieuw voor mij daar ik de verhuis gemist heb.
ik ben benieuwd.

groetjes.

Geplaatst in dagboek, roeselare | 11 reacties

De terugkeer van Nonkel Juul en zijnen tweeloop.

Onze nonkel is enkele dagen geleden eindelijk kunnen ontsnappen uit het huis van bewaring tijdens het ochtendritueel in de ijskoude vijver. Toen zuster Bloedweijn het dementerende Marcelleke van een gewisse verdrinkingsdood redde door hem eerst uit de vijver te vissen en dan mond aan mond beademing toe te passen vond onze held dat dit het goede moment was om er van onder te muizen.
Vlug kleren van de eerste de beste wasdraad gestolen en weg was hij.

Hoe hij zijn tweeloop terug in handen gekregen heeft is een apart verhaal, maar reken er op dat dit niet zonder slag of stoot gebeurd is. Een stoot die Miss K. niet rap zal vergeten.
Waarschijnlijk ligt ze nu nog naar adem te happen gelijk een vis op het droge.

Bieke heeft besloten om het erf van boer Floris te verlaten en toch maar naar school te gaan.
Dit betekent natuurlijk dat ze gestraft zal worden door die nieuwe leerkracht en zoals je weet zij slaat er niet naast.
Toch zal Bieke gaan. Ze is het beu om onderdrukt te worden door de boerin die zoals je weet de pest heeft aan haar.
Laatst moest ze nog in bad met zo’n onnozel wit laken over haar lijf getrokken.
Dit omdat de boer anders slechte dingen met haar zou doen en het vlees is nu eenmaal zwak.
Tot overmaat van ramp ging er in de badkamer nu ook zo’n oog van God met “hier vloekt men niet, God ziet mij”.
Dit was er duidelijk over voor Bieke.

Nu nonkel Juul terug op de proppen verschenen is valt het doek over het winstgevende winkeltje van Stoovebuuzeke en Sjonnie van de Waeterleidinghe dat waardeloze prullaria over nonkel Juul verkocht.
De folders met wandelroutes waarmee je de paden kan bewandelen die Nonkel Juul destijds nam om zijn kroegentocht te doen zijn nu eveneens waardeloos.

De harde kern van het matrassenteam is weer bij elkaar.
Nu nog enkele nieuwe leden ronselen.

Nu maar hopen dat dit onderbemande team in staat zal zijn toch enkele van jullie matrassen te komen keren.
Geef hen maar een flinke borrel als ze langskomen.
Dit kan bij hen alleen maar motiverend werken.

Fijne dag @iedereen.

1008369_10201272751043320_930156852_o

Geplaatst in humor, roeselare | 14 reacties

Herfst

Deze week ben ik nog thuis.
Beetje bekomen van alle indrukken van de laatste weken.
Soms heb ik het gevoel dat ik een maand overgeslagen heb.
vreemd.
Ik rust veel en verder houd ik me ledig met verhalen schrijven met nonkel Juul en zijn buurmeisje Bieke in de hoofdrol.
Hier en daar heb ik al stukken op het internet geplaatst.
Als er interesse is zal ik het volledige verhaal hier wel plaatsen.
Een en ander moet anders en beter geschreven worden,
maar het verhaal is verder zo goed als af.

Verder kom ik niet veel buiten met dat hondenweer.
Nu ik er over nadenk : vandaag ben ik helemaal niet buiten geweest.
Dinsdag komt onze poetshulp,
dus zal het weer een gezellige drukte worden.

Fijne dag !

Geplaatst in Uncategorized | 15 reacties

durf “neen” te zeggen.

Alles beloofde een rustige zondag te worden.
Totdat de gsm lawaai begon te maken.
toen ik opnam hoorde ik nog meer lawaai
Klusjesman aan de andere kant van de lijn.

Voor ik het goed en wel besefte hielp ik hem enkele zware stukken in te laden
om mee te nemen naar zijn nieuwe stek
en was ik daar aan de koffie.
Met Klusjesman kan je van alles meemaken.
Een wervelwind waar je geen “neen” kunt tegen zeggen.
Ook al omdat hij steeds meer doof wordt.

Of het moet zijn dat mijn assertiviteitstraining van de afgelopen weken geen succes is.

Deze week komt hij nog iets regelen bij mij.
Dus kan ik hier in eer en geweten eindigen met een

“wordt vervolgd !”

Geplaatst in dagboek, humor, roeselare | 15 reacties

Mijn comeback !

Sedert woensdagmiddag ben ik weer thuis.
De logjes die je deze week las gingen dus over zaken die ik vorige week meegemaakt heb.
Dit om alle misverstanden te vermijden.
Ja, ik zat dus met een dipje en nu maar hopen dat het weg blijft.

Deze avond (vrijdagavond) ben ik opnieuw gestart met karate.
Enkele trainers waren er niet en dus vroeg men mij om de beginnelingen onder handen te nemen.
Ik was direct weer in de running

IMG_7237

Veel nieuwe gezichten.
Sommige herinnerde ik me nog vaag van de laatste keer
en anderen dan weer niet.
De kennismaking viel mee voor beide partijen.
Ik had ook geen benul waar ze mee bezig waren de afgelopen weken.
Dus besloot ik van nul te beginnen
en achteraf hoorde ik van één van hen dat het nieuw was wat ik hen serveerde.
Tja………….

Voor de geïnteresseerden onder jullie
heb ik op youtube een demonstratie gezocht van hetgeen ik vanavond aangeleerd heb.
In de video herkennen jullie zonder twijfel 🙂 de beroemde grootmeester sensei Kanazawa.

Rest mij nog jullie een fijn weekend te wensen
en

OSSSSSSSSSSSSSS !!!!

Geplaatst in dagboek, karate, roeselare | Tags: , , , | 20 reacties

Een namiddag in het cultureel centrum

Na de opwarmingsoefeningen laat een van de ergo therapeuten weten dat er die namiddag in het cultureel centrum een thema rond psychische kwetsbaarheid doorgaat. De vraag is of er geïnteresseerden zijn. Ik geef mijn naam op. Er zijn nog enkele geïnteresseerden. Mijn vriendin geeft ook haar naam op maar mag tenslotte niet mee. Blijkbaar heeft ze één en ander verzwegen toen ze haar dossier opgemaakt hebben. Zij begrijpt niet dat dit voor hen problemen kan geven. Dat ze niet mee mag gaat niet zonder slag of stoot, dus besluit ik me wijselijk terug te trekken en te wachten tot de storm geluwd is.

2708FFDF4C77B8DE

Samen met een oudere patiëntie ga ik er na het middageten naartoe. Daar aangekomen word ik hartelijk begroet door het hoof Psychiatrie van een naburig ziekenhuis. Haar man en ik zijn oude bekenden van elkaar. Enkele bekende vlamingen zijn ook aanwezig om getuigenis af te leggen over hun depressie. Een psychiater blijkt goed piano te kunnen spelen en serveert voor ons Chopin, Debussy en David Bowie.

B5ED204C628A1302

Voor we het goed en wel beseffen is alles voorbij en keren we terug naar ons verblijf. Mijn vriendin is ondertussen bijgedraaid en samen leggen we nog een kaartje. Pas nu valt het me op hoe ze het spel manipuleert. Goed dat men mij gewaarschuwd heeft.

7064935979_2b8f536fcb_o

Geplaatst in dagboek, roeselare | 16 reacties