De dingen des levens !

Nu (morgen ?) dinsdag trek ik naar jaarlijkse gewoonte weer met enkele mensen richting Koekelare waar zich het depot van Tear Craft bevindt. Tear Craft verkoopt derde wereldproducten en kan best vergeleken worden met Oxfam. Mijn wagen zal weer goed volgeladen zijn voor de cadeaubeurzen volgend weekend en de week er op.

Als deze klus geklaard is zal nonkel Juul klaarstaan om zijn verhaal te doen want dan zijn we zowat halverwege de week.

groetjes en tot dan.

Vier uur in de namiddag. Samen met een tiental meisjes van haar leeftijd zit Bieke opgesloten in een ruimte zonder vensters. Een peer verlicht de kamer. Ze duizelt nog een beetje. Daarnet was ze nog in het gezelschap van nonkel Juul en Ernest den Evangelist. Deze laatste zou door middel van exorcisme deze duivels weer naar de hel jagen. Met Jezus aan je zijde hand in hand kan het niet mislopen. Wel, dat kon het dus toch !

Eén van de meisjes komt naar haar toe en vraagt hoe het met haar is. “Waar bemoeit dat mama’s kindje zich mee !” gaat het door haar duizelig kopje. Het is Fientje, dochter van de beenhouwer van het dorp. Een lang mager ding met plat zwart jongensachtig haardos. Dat die zichzelf een meisje durft te noemen is godslasterend. Een plank met de charmes van een stekelvarken. Nee, Bieke moet niets van haar weten. Dat die trut veel geld heeft van haar ouders is natuurlijk meegenomen maar voor de rest…..laat maar ! Ze kijkt rond in de kamer en ziet nog enkele bekende gezichten. Saffiertje dat pronkt met haar “ervaringen” sedert haar negende levensjaar. BAH, alleen omdat haar vader politieker van katholieke afkomst is en bijgevolg veel connecties heeft bij het bisdom. Da’s makkelijk zo !

Ook Charlotje van enkele huizen verder is er. Haar mama heeft een opvangtehuis voor mannen die met zichzelf geen weg kunnen. Gelukkig is haar ma er om hen op te vangen en ze uit hun lijden te verlossen. Ja, die dame is nogal sociaal aangelegd.
Net ze verder wilt kijken wie er nog is vliegt de deur open.

Een ruimtespin stapt naar binnen. “Iedereen meekomen !” beveelt het wezen. De meisjes zijn doodsbang maar gehoorzamen zonder een kik te geven. Evelientje die een fobie voor spinnen heeft dreigt flauw te vallen maar vermaant zich en stapt dapper mee. Via een nauwe gang komen ze bij de kleedkabines van dokter Rachenko aan. “VOLLEDIG PELLEN!” beveelt de alien ! “De Aliens denken dus dat onze kleren een huid zijn” bedenkt Bieke. Enkele minuten later liggen alle kledingstukken door elkaar op de grond en rillend van kou en angst stappen de meisjes één voor één het kabinet van de dokter binnen.

Vandaag is het mannendag.
Vrouwendag is het toch iedere dag,
dus mogen wij mannen ook eens in de bloemetjes gezet worden, nietwaar ?

En als het toch weer iets is om madams gootsteen te repareren
of een andere haatklus uit te voeren for the sake of my wife ….
dan het liefst door deze dames !

Add your thoughts here… (optional)

De karateka’s aan het klimrek oefenen beentechnieken.
Daar op één been oefenen niet zo vanzelfsprekend is, gebruiken ze het klimrek.

Tegelijkertijd is een ander groepje bezig met andere zaken.
Kijk zelf maar wat ze moeten doen en probeer dit thuis maar eens met je partner.
Kleine Dylan moet het duidelijk afleggen tegen het nieuwe dametje,
maar da’s nu eenmaal zo in het dagdagelijks leven.
Mannen moeten steeds het onderspit delven, maar da’s een logje voor het weekend.