Ernest den Evangelist en de diaken zijn vroeg in de kerk.
Zo kunnen ze de gelovigen zien toestromen en begroeten.
Zoals steeds geeft iedereen elkaar een hand.
Een man en zijn twee dochter zitten reeds op hun plaats.
De oudste mooi naast papa.
Zijn jongste dochtertje met brilletje en het haar in een dotje zit bij hem op schoot.
Steeds meer mensen betreden het gebouw.
Een jonge man en zijn blond mollig dochtertje komen ook binnen.
Het meisje draagt een grijs winterjurkje tot onder de knie.
Van onder dat jurkje komt een blauwe legging die haar beentjes warm moet houden.
Na de mededelingen en enkele opwekkingsliederen stapt een in het zwart geklede man naar voor en neemt plaats achter de microfoon. Hij start een fel betoog tegen de hypocrieten in de kerk en mensen die twijfelen over de inhoud van de goede boodschap. Iedereen roept “amen”. Ondertussen wordt de collectebus van stoel tot stoel doorgegeven.
Dan is het tijd voor de kinderen om naar voor te komen en een liedje te zingen. Tijdens het zingen zullen ze ook een dansje doen. Het kleine meisje met brilletje en haar in dotje stapt van papa’s schoot en samen met het blonde meisje in gijs winterjurkje gaat ze voor de groep mensen staan. Rondom hen scharen zich nog enkele kinderen die zo te zien van over heel de wereld afkomstig zijn.
De kinderen beginnen onder leiding van de juffrouw van de zondagsschool te zingen en te dansen. Heel de zaal wordt uitgenodigd om mee te dansen en te zingen.
Van zodra het mollig blondje begint te swingen gaan de mensen in de zaal uit de bol. Iedereen jong en oud doet uitbundig mee. Een tevreden uitdrukking verschijnt op het gezicht van haar papa.
Achter in de zaal staat Ernest brood uit te delen aan de armen die in de kerk aanwezig zijn terwijl de diakenen de opbrengst van de collecte veilig wegstoppen.
De in het zwart geklede man kijkt goedkeurend toe.
Zijn boodschap is met medewerking van de heilige geest tot bij de gelovigen gekomen.
Amen en nog een gezegende zondag.
🙂
Vind-ik-leuk Aan het laden...