De dingen des levens !

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Nonkel Juul : Wat voor weer voorspellen ze ?
Tante Martha : Sinds wanneer ben jij in het weerbericht geïnteresseerd ?
Oldman : hopelijk blijft de zon.
Buurvrouw Erna : Veel te droog weer ! Mijn man zal de bloemen water moeten geven.
Bieke : ik ga in de weide bloemetjes plukken.
Flip : goed idee.Dan kies ik alvast een plaatje over bloemen.
Hans : laat maar horen Flip !

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂

Vandaag had ik even tijd voor een rondje zwerfvuil. Voor het weer moest ik het niet laten. Niet te koud, niet te warm.

Op mijn ronde kwam ik weer enkele zaken tegen die daar niet horen te staan zoals bijvoorbeeld deze fiets. Deze staat op het speelplein. Als die er binnen enkele dagen nog staat stuur ik een mailtje met deze foto naar het stadsbestuur.

Wat ik al enkele dagen daar zo zie staan is deze kinderwagen die men hier ook wel buggy of charette noemt. Geen idee hoe die daar terecht gekomen is want de huizen zijn nog niet bewoond. Behalve één huis wel. Dat is bewoond door Kleine Mama en haar dochter die hier reeds meer dan tien jaar “Grote Baas” genoemd wordt.

Dit was het voor deze vrijdag. Geniet van deze vrijdag en het weekend dat zonnig en warm belooft te worden.

Groetjes.

🙂

Brandweer bevrijdt man die klem geraakt in kledingcontainer: “Alleen zijn spartelende benen staken nog uit”.

Enkele voorbijgangers merkten woensdagmorgen hoe uit een kledingcontainer twee spartelende benen in de lucht staken. De voorbijgangers sloegen onmiddellijk alarm. Brandweer, een ziekenwagen en een mugteam snelden ter plaatse. De brandweerlui verwijderden enkele moeren van de constructie en konden zo de man bevrijden.

De foto van de containers nam ik van op de parking van de Colruyt. Vandaar die “ruitjes”.

Even na de middag zag ik in dezelfde straat een man snuisteren in een afvalcontainer van een bakker. Waarschijnlijk was hij aan het kijken of er iets te eten in zat.

Dit was het voor vandaag. Hopelijk moeten wij nooit zo’n situaties meemaken.

Tot de volgende.

🙂

Terwijl Eva aan het breien was in VOC Opstap deed ik boodschappen voor deze instelling. Veel was het niet en dus was ik vlug klaar. Op den duur weet ik de producten te vinden met de ogen dicht als het ware.

Nadat ik alles op zijn plaats gelegd had in de koelkast en in de rekken had ik nog een uur vooraleer Eva klaar was met breien. Dan maar een kleine wandeling gemaakt op het stationsplein. Volgens een vroegere collega van mij die nog steeds in het fietspunt werkt is het niet bepaald veilig op het plein. In ieder geval heb ik er niets van gemerkt.

Tenslotte heb ik de nieuwe camera even los gelaten op de Roelevard. Grappig resultaat. Het lijkt of het gebouw ieder moment kan omvallen.

Ziezo, dit was het weer voor vandaag. Tijd om de matras te keren of de week in twee te zagen. Aan u de keus.

Tot dan.

🙂

De laatste tijd doet Kesha alle moeite om bij ons binnen te komen. Blijkbaar zijn wij heel aantrekkelijk voor katten. Zoals je misschien herinnert was het Felix die ons koos om bij te gaan wonen.

Ik bedacht dat de bedienden van Kesha niets meer hadden laten horen over de prijs van die afsluiting waarin wij ons deel zouden doen. Dan maar even langs geweest. De vrouwelijke bediende liet weten zelf nog geen factuur ontvangen te hebben. Dan vroeg ik of Kesha nog wel eens naar huis komt. Dat doet ze iedere avond. Blijkbaar heeft ze nog een ander adres in de straat waar ze gaat tafelschuimen.

De foto is genomen met de nieuwe telefoon. Daar kan ik aardig mee inzoemen. Gelukkig maar want Kesha benaderen kan op eigen risico. Deze maine coon is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.

Dit was het voor vandaag. Alvast tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Nonkel Juul : ik heb vannacht geen oog dicht gedaan.
Tante Martha : last van uw maag door dat vlees van de voedselbank ?
Buurvrouw Erna : Hij zal eerder last hebben van zijn lever.
Bieke : misschien moet het zandmannetje maar eens langs komen.
Oldman : wie is dat nu weer ?
Flip : een stukje muziek kan ook wonderen doen.
Hans : leg maar zo’n plaat op Flip !

Hopelijk hebben jullie fijn geslapen. Nu is het tijd om in aktie te schieten.

Fijne dag verder en tot de volgende.

🙂

Vrijdagavond was ik in Beveren Roeselare. Iemand had me gevraagd om een gratis droogmolen op te halen. De persoon die het me vroeg woont in Westrozebeke en heeft geen auto.

Daar waar de vriendelijke gever woont kom ik nooit. De omgeving is dus nieuw voor mij. Vlak buiten het woonerf zag ik deze vervallen boerderij. Vroeg of laat wordt die met de grond gelijk gemaakt en zullen er nieuwe huizen en straten komen. Zo gaat dat tegenwoordig. Ik heb dan maar even halt gehouden om dat erf op de foto te zetten. Leuk excuus om mijn nieuwe telefoon boven te halen.

Dergelijke boerderijen verdwijnen beetje bij beetje. Het landelijk karakter maakt plaats voor woonwijken.

Dit was het weer voor vandaag. Fijn weekend en tot maandag. Dan beginnen we de week aan de ontbijttafel met nonkel Juul, Bieke en natuurlijk MUZIEK !

Tot dan.

🙂

1 mei was de dag van de arbeid. 1 mei was ook de dag dat de batterij van mijn telefoon het begaf. Zes volle jaren had die het bij mij uitgehouden. Dus mocht de telefoon wel eens vervangen worden.

Vandaag een nieuwe gekocht en geïnstalleerd. Alles verliep vlot, behalve google die het me moeilijk maakte. Gelukkig heb ik dit samen met één van Eva’s begeleidsters kunnen oplossen.

Het zal even wennen zijn want er is van alles dat veel beter is dan bij mijn oude. Zo is de camera duidelijk beter. Nu kan ik bij voorbeeld inzoemen terwijl de oude dat niet kon. De foto hierboven is een test met de camera. Ik kijk al uit om er in te vliegen en her en der foto’s te nemen voor deze blog.

Ik ben dus voor een tijdje zoet met de nieuwe telefoon.

Fijne avond/morgen wanneer je dit leest.

🙂

schrijfuitdaging van Coach Bert.
Te gebruiken woorden:  kaas  bridge  nijlpaard

Het was een rustige avond in café Vlaanderen. Alle tafels waren bezet. Het was de maandelijkse kaart avond. Iedereen was druk in de weer met manillen of klaverjassen. In een hoekje zat een man eenzaam voor zich uit te kijken. Niemand in de kroeg kon bridgen. Hij mist zijn bridge club in de stad. Alle andere kaartspelen vond hij maar niets. Dan maar zich te goed doen aan een streekbier en een schaal jonge kaas.

Nonkel Juul was druk aan het kaarten. De winnaar van zo’n spel kreeg dan van de verliezer een biertje. Dus was onze nonkel heel geconcentreerd bezig. De deur ging open en met de elegantie van een nijlpaard kwam Dikke Annie naar binnen gewaggeld. Voor velen was de pret meteen over.

Bieke die in een hoekje van de kroeg zat en ranja dronk met een rietje nam vlug een blokje kaas van de schaal op de toog en speelde verder een spelletje op haar tablet.

Fijne dag verder.

🙂