De dingen des levens !

In onze woonkamer staat een doos met speelgoed. Speeltjes voor Felix onze zwarte kater. Nu en dan snuffelt hij in die doos en haalt dan een speeltje uit de doos. Daar speelt hij dan mee.

Gisteren was hij weer eens bezig met snuffelen in de doos. Hij haalde een stok met daaraan een vis bevestigd tevoorschijn. Daar moest ik hem mee bezig houden. Als hij dat speeltje beu werd haalde hij één van de muizen uit de doos. Die moest ik dan weg gooien zodat hij kon jagen. Tenslotte nam hij de muis in zijn bek en ging er mee naar de tuin. Daar speelde hij rustig verder.

Kortom, Felix is een speelse kater die nu en dan een speeltje nodig heeft om zich uit te leven. Louis die al een oude kater is stond er bij en keek er naar.

Fijne woensdag en tot de volgende.

🙂

Zaterdagmorgen wou de PC niet opstarten zoals het hoort. Na enkele malen opnieuw proberen te hebben opgestart lukte het uiteindelijk. In feite begonnen de problemen vrijdagavond al toen hij niet correct afsloot.

Hoe dan ook besef ik dan hoe afhankelijk ik ben van de PC. Voor veel zaken gebruik ik die in combinatie met de app’s op mijn telefoon. Ik zal in feite voor velen een beetje “old school” zijn wat dat betreft.

Tot nu toe geen problemen meer met pc. Maandag enkele bankzaken gedaan. Als er dan betaald dient te worden scan ik de code met de telefoon. Zo simpel en gemakkelijk dat het bijne beangstigend is.

Mijn buurman werkt niet met internet. Die doet alles nog manueel met papieren overschrijvingen. Daar moet hij dan mee naar de bank. Een ritueel dat bij mij al lang tot het verleden behoort.

Ziezo, ik heb genoeg bezig geweest over deze zaken. Verder een fijne dinsdag gewenst en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Waar gaan we deze week naartoe vraagt Bieke.
Konijnen stropen in het bos antwoordt nonkel Juul.
Ik wil eens weg met de bus zegt Mieke.
Dat zou leuk zijn antwoordt Oldman.
Laten we met zijn allen gaan besluit tante Martha
Dan leg ik alvast een plaatje op antwoordt Flip.

Afwachten waar de nieuwe week ons heen zal brengen. Wie weet wordt het echt iets magisch.

Tot de volgende.

🙂

Maandag vernam ik op Willy dat afgelopen weekend Jock McDonald de zanger en bezieler van The Bollock Brothers overleden is. Een Britse new wave band van begin jaren 80 die veel connecties heeft met België. Hun drummer is een Vlaming en de toetsenman van TC Matic was ook een tijdlang lid net als niemand minder dan Bart Peeters op drums.

Door dit nieuws ging ik even terug in de tijd. In de eerste helft van de jaren ’80 liepen er hier heel wat rare snuisters rond. Die luisterden onder andere naar de muziek van de Bollock Brothers. Zo herinner ik me Sierre die een alternatief café openhield. Zijn maat heette Schelle. Die liep met wit haar en rat op de schouders door de straten van Roeselare. Ook had hij een roze volkswagen kever waarvan hij de bumpers verstevigd had met beton. Toen hij hiermee een brug af reed verloor hij de controle over het stuur en reed pardoes een winkel binnen. Rond die tijd werd hij door de gendarmerie overmeesterd omdat men dacht pamfletten van een terroristische organisatie in zijn auto te zien liggen. Enige tijd later werd hij een collega bij stadsbestuur, weliswaar zonder witte haardos en rat.

Ik zou nog veel over die tijd kunnen schrijven. Om te eindigen een stukje muziek van the Bollock Brothers.

Fijne dag verder en tot een volgende keer.

🙂

Sedert maandag is buurman terug thuis. Op hemelvaartdag (dus eind mei) werd hij opgenomen in het ziekenhuis met ernstige rugklachten. Een operatie bleek onvermijdelijk. Na de operatie volgde de revalidatie afgewisseld met bijkomende onderzoeken.

Nu zijn we twee maanden verder en is hij uiteindelijk ontslagen uit het ziekenhuis. In die tijd hielpen de buren, waaronder ondergetekende zijn vrouw die ook niet meer goed ter been is. Ik moet er bij vermelden da beiden weinig school gelopen hebben. Hij vanaf zijn veertiende in de fabriek, zij thuis op de boerderij van haar ouders. Kortom, van administratie en internet hebben zij geen kaas gegeten.

Deze week heb ik geholpen met het invullen van allerlei documenten. Door de problemen met zijn rug mag hij voorlopig niet met de auto rijden. Daarvoor moeten paperassen ingevuld worden en opgestuurd of afgegeven. Sommige vragen zijn zelfs voor mij moeilijk, dus kan je nagaan hoe moeilijk het voor hen zou zijn.

Kortom, zo weten we wat doen. Onlangs zag ik dit groene beest op de muur van zijn garage zitten. Ik nam mijn telefoon en hup het staat er op.

Dit was het voor vandaag. Tot volgende maand.

🙂

Tijden geleden blogde ik over werken in de Guide Gezellelaan. Het fietspad en een deel van het wegdek werden heraangelegd. Nu zijn de werken achter de rug en fietste ik even aldaar.

Het fietspad is mooi breed geworden. Een deel van de Guido Gezellelaan is nu eenrichting. Dit alles zorgt er voor dat je veilig kan fietsen. Opmerkelijk is wel dat de verkeerslichten ter hoogte van de Veldstraat verdwenen zijn. Waarschijnlijk vond men die niet meer nodig daar je vanaf de Veldstraat de Guide Gezellelaan niet meer in kan rijden met de auto.

De Guido Gezellelaan loopt grotendeels parallel met het kanaal. Tussen deze straat en het kanaal loopt de spoorweg.

Het fietspad verbindt het stationsplein met het centrum van Rumbeke. Zoals je ziet weer een reden te meer om met de fiets naar het centrum en het stationsplein te rijden.

Ziezo, dit was het weer voor vandaag. Alvast tot de volgende.

🙂

In het verleden heb ik al eens een blogpost gemaakt over de spiraalbrug. Dat zullen de meesten onder jullie allang vergeten zijn. Daarom dat ik weer een blogpost over deze brug gemaakt heb met nieuwe foto’s.

De brug werd officieel ingereden in 2008.Zij vormt een verbinding tussen de fietspaden. Via deze weg kom je gemakkelijk in het centrum met de fiets. Daarboven heb je mooi zicht op de omgeving. Die toren in het midden is van de brandweer.

In 2014 werden er al renovatiewerken uitgevoerd. Zo te zien is er weer werk aan de winkel. Volgens ik ergens las zouden er dit jaar werken uitgevoerd worden. Ze mogen er dus aan beginnen. Het wegdek is in erbarmelijke staat.

Ziezo, dit was het dan weer voor vandaag. Fijne dag verder en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

De wereld gaat vergaan ! roept Ernest de Evangelist.
Hoe weet je dat ? vraagt Bieke.
Dat zal hij ergens in de krant gelezen hebben bromt nonkel Juul.
Het is nog niet voor vandaag vermoedt Oldman.
Dan maar met muziek op de pijp uitgaan zegt Flip.
Laat maar horen, antwoordt Hans.

Het belooft een duistere en natte week te worden. Toch maar genieten van de muziek met de Great Grannie Onion show en zaterdag de Bankshow.

Tot dan.

🙂

Zondag is het de afsluit van de Tour de France. Dinsdag is er hier in Roeselare het Dovy Natourcriterium. Een wielerwedstrijd waar enkele namen uit de tour aan deel zullen nemen.

Toen ik zaterdanamiddag langs het Polenplein fietste zag ik dat men druk bezig was met de voorbereidingen. Vlug even een foto.

Tot zover deze korte (foto)blogpost.

See you later !

🙂

Wie op zoek is over het leven van vleermuizen en hun gebruik van muziek komt hier bedrogen uit.

In 1970 was ik 10. In Rumbeke was er een café waar mijn vader regelmatig ging kaarten. Soms gingen mijn moeder en ik ook mee. In dat café stond een jukebox. Oudjes onder ons zullen nog weten wat dit was, zo een beetje de voorloper van de mp3speler die nu ook al ouderwets is. Van mijn moeder kreeg ik dan 5 frank om enkele liedjes te kiezen. Meestal koos ik dan voor Black Night van Deep Purple of Paranoid van Black Sabbath. Deze laatste dus met Ozzy.

Toen ik deze week het overlijden van Ozzy vernam moest ik aan deze tijd terugdenken. Ik ben op Spotify en Youtube even wat muziek van hem gaan opzoeken. Ik vond deze clip die nog niet zo lang geleden upgeloaden is.

Dit was het voor deze vrijdag. Op naar het weekend.

🙂