De dingen des levens !

Terwijl Eva aan het breien was in VOC Opstap deed ik boodschappen voor deze VOC. Heel veel moest ik niet halen in de Colruyt en tegen 14u30 was ik klaar en was alles opgeborgen waar het moet. Eva had nog tot 16 uur. Dus besloot ik even te shoppen. Enkele kleinigheden in de Zeeman en daarna even langs bij Asalam, de halal supermarkt waar ik het vroeger al over had.

Daarna besloot ik me op een terras te installeren. De meeste terrassen waren boemvol. Me tussen al dat volk zetten zag ik niet zitten. Gelukkig was er wat verderop nog een zaak waar het kalm was. Ik keek op het bord en las dat ze “Afgan Chickensoup” serveren. Geen idee hoe dit smaakt maar ik kreeg zin. Ik ging de zaak naar binnen en bestelde deze soep. Ik zette me met de soep op het terras en liet het me smaken.

Ik houd nu eenmaal van dergelijke kleine zaken van vreemde origine waar je eten kan bestellen die je elders niet vindt. Ook komen er mensen over de vloer van zowat over de hele wereld. Je hoort de vreemdste talen.

Onlangs deed ik in het buurthuis mee aan een enquete over veiligheid in Roeselare. De stationsbuurt kwam ook ter sprake. Men begreep precies niet dat ik me veilig en op mijn gemak voel in deze buurt. Ik heb er jaren gewerkt en weet ongeveer wat er leeft.

Soit, de soep heeft gesmaakt. Vroeg of laat kom ik terug naar deze zaak en zal een en ander proeven.

Dit was het voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Dinsdagmorgen reed ik richting Moermanpark om enkele foto’s te nemen. Blijkbaar is het park al te zien geweest op televisie, dus voor enkele volgers van deze blog zal dit park al geen geheimen meer hebben.

Thuis bedacht ik dat de naam “Moerman” hier verwees naar een fabriek. Ook was daar later een school in gevestigd die in de volksmond ook de naam Moerman kreeg. Dan maar even op zoek naar meer gegevens over dat verleden van de parking.

De oprichting van weverijen zoals Moerman luidde de industrialisering in van de textielnijverheid in Roeselare. Begin twintigste eeuw volgden nog andere textielfabrieken: voddenfabriek Vanderhaeghe-Wyckhuyse, jutespinnerij Carlier of weverij Flipts en Dobbels. 

De fabriek werd in 1921 uitgebreid met een nieuw weverijgebouw dat de Kleine Bassinstraat flankeerde. De uitbreiding werd opgetrokken in gewapend beton volgens het systeem Hennebique, vernoemd naar de Franse architect die pionierde met gewapend beton.

In 1954 was het liedje van Moerman Frères uitgezongen. Het Koninklijk Technisch Atheneum nam zijn intrek in de leegstaande gebouwen en zou daar tot begin eenentwintigste eeuw blijven.

Het gebouw werd in 2010 met de grond gelijk gemaakt om plaats te ruimen voor de Moermanparking. De Moermanparking werd op zijn beurt in 2025 volledig vergroend en is nu het Moermanpark.

Bron tekst : https://www.industriecultuur.be/textielindustrie/moerman-freres

Dit was het dus voor deze zoveelste aflevering van deze blog.

Tot de volgende.

🙂

Mijn eerste confrontatie met het Hof van ’t Henneken was toen ik ongeveer 7 of 8 jaar was. Kort na elkaar kwamen daar twee groottantes van me wonen, elk in een huisje in de Borstelstraat. Een van hen was weduwe en de andere toen nog niet getrouwd. Beiden hadden geen benul dat zij in een beruchte buurt terecht gekomen waren. De eerste avond dat één van hen daar woonde lagen ze te vechten vlak voor haar voordeur. Drank, vechtpartijen en andere zonden waar een pastoor zou over preken vanop zijn preekstoel waren schering en inslag.

De huizen werden afgebroken en in de plaats kwamen sociale woningen.

Ook werd het Damberdshof gebouwd. Over die bouw vond ik volgende gegevens :

Een dichtgeslibd stedelijk bouwblok moest worden opgekuist, bestaande magazijnen omgevormd tot sociale woningen. Drie rustige, karakteristieke buitenruimten (een verharde koer, een tuin en een formele toegangsruimte), verlenen de vergeten arbeidersbuurt van binnenuit een nieuw elan. Een nieuwbouw van gestapelde maisonnettes aan de Rumbeeksesteenweg hersluit het bouwblok.

Het resultaat zijn gedifferentieerde buitenruimten, een verrassende nevenschikking van erg verschillende gebouwen,een verscheidenheid aan woningtypes en circulatieschema’s, een beperkte functievermenging (winkel, wijkruimte met terras), en vooral een betekenisvolle overdimensionering ten opzichte van de te hanteren oppervlaktenormen voor sociale huisvesting.

De eerste fase omvatte de omvorming van de gebouwen binnenin het bouwblok. In tweede en derde fase werd de bouwblokrand afgewerkt door herinvulling van het bestaande magazijn aan de straatzijde, en door nieuwbouw. Afwerking van de buitenruimten volgde aan het einde van deze
bouwfasen.

Alhoewel het Damberdshof zich in het centrum van Roeselare bevindt voelt het zo niet aan. Het is een wereld op zich met mensen van diverse pluimage. In het Damberdshof bevindt zich dus het buurthuis.

Dit was het weer voor vandaag. Rest mij jullie een fijne dag te wensen en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Bieke : we hebben op school over de neanderthalers geleerd.
Nonkel Juul : wat is dat nu voor iets.
Mieke : voorhistorische mensen van een beetje voor Christus.
Ernest de evangelist : wij stammen af van Adam en Eva, niet van de apen !
Buurvrouw Erna : dat jij afstamt van een aap, daar twijfel ik niet aan.
Oldman : kan mij allemaal niet schelen waar we van afstammen.
Hans : Flip, leg maar een passende plaat op voor in de Bankshow !
Flip : komt er aan Hans !

Hiermee bereikt deze blog een voorhistorisch dieptepunt.

Tot de volgende.

🙂

Toen ik de blog schreef over de jeugdwerking in het buurthuis kreeg ik een idee. Er valt veel te ontdekken in deze buurt. Dus ging ik met de camera in de aanslag even wat foto’s nemen. Vervolgens op internet informatie zoeken. Zo kwam ik ook dingen te weten die ik niet wist. De straat op de foto heet dus “Hof van ’t Henneken, maar in de volksmond wordt heel de buurt zo genoemd.

Deze straat die dus Hof van ’t Henneken heet ligt in het verlengde van de Zuidstraat en loopt naar de Koning Albert I-laan/ Hippoliet Spilleboutdreef, maakte vroeger deel uit van de Meenseheirweg. Genaamd naar de voormalige herberg en brouwerij “het Hinneken” (circa 1700 – circa 1880), later zogenaamd “Hof van ’t Henneken” (circa 1880-1914).

Herberg “In de nieuwe straat” is volgens mij de enige zaak die er nog open is. Alle andere herbergen, beenhouwers, bakkers enz. zijn al lang gesloten.

Vlakbij dat café bevindt zich een school die ook bekend is onder de naam Hof van ’t Henneken.

Hier in deze buurt bevindt zich dus het buurthuis TVT. Volgende keer ga ik verder met foto’s en info over deze buurt.

Zo zie je dat er in je naaste omgeving ook van alles te ontdekken en te beleven valt.

Tot de volgende.

🙂

Gisteren was er dus jeugdwerking in het buurthuis TVT. Ik bracht Eva en was niet van plan om te blijven. De verantwoordelijke vroeg me om te helpen één en ander naar buiten te brengen. Hij was alleen want de andere medewerkers hadden forfait gegeven. Voor ik het goed en wel besefte zat ik tussen het kleine grut.

Eva had een spelletje mee dat door de kleintjes gesmaakt werd. Ik had het ook druk met dat jonge volk dat me op wist te eisen.

Het werd weldra duidelijk dat het een bonte gemeenschap is die om en rond het Damberdhof (waar zich het buurthuis bevindt) woont. Er waren kinderen uit Syrië, Oekraine…noem maar op. De mama’s die meestal moslima zijn, waren erg blij met dit initiatief.

Communicatie met sommig kinderen was moeilijk want die spreken nauwelijks – verstaanbaar – Nederlands. Daarom dat ik de spelregels soms liet voor wat ze zijn. Voornaamste vond ik dat de kinderen het leuk vinden.

Het was bijna tien jaar geleden – ten tijde van de karate – dat ik met zo’n jonge grut bezig was. Al bij al viel het reuze mee. Ik kan het dus nog, ondanks mijn leeftijd.

Dit was het voor vandaag. In de volgende blogposts ga ik dieper in op deze buurt.

Fijne dag verder.

🙂

Sinds vorige week is er deze lente en zomer telkens op woensdagnamiddag jeugdwerking georganiseerd door het buurthuis TVT ofte Tof van Tinneke. Een verwijzing naar de naam van de buurt “Hof van ’t Henneken”. Eva had hier enkele weken geleden over gehoord en was geïnteresseerd. Ze is overeen gekomen met de verantwoordelijke om iedere woensdagnamiddag te komen helpen.

Zo blijven we bezig. Verder ga ik de laatste tijd regelmatig langs bij TVT. Leer ik nieuwe mensen kennen en ontmoet ik bekenden van VOC Opstap en Oppost. Het is nu eenmaal een kleine wereld.

Hoe het verder verloopt lees je hier wel.

Tot de volgende.

🙂

Een weesfiets is een fiets die in de openbare ruimte staat en lange tijd niet gebruikt is. De eigenaar is onbekend.

Vorige week schreef ik hier dat er op het speelpleintje een fiets onbeheerd stond. Toen ik vandaag mijn zwerfvuilronde deed zag ik de fiets op het gras liggen nabij de glasbol. Iemand heeft de fiets goed kapot gemaakt. Toen ik thuis was heb ik een mail gestuurd naar de standsdiensten met de foto hierboven.

Nu afwachten of die fiets opgehaald zal worden door stad,

Tot de volgende.

🙂