De dingen des levens !

De Roeselare Awards worden ieder jaar uitgereikt aan Roeselaarse bedrijven/ondernemers zie zich op een verdienstelijke manier hebben onderscheiden.

• De winnaars van de 28e editie van de Roeselare Awards zijn bekend! 



“Award voor Persoonlijkheid van het jaar gaat naar De Mooimakers. Met hun indrukwekkende acties zetten ze Roeselare in een extra mooi daglicht.” 



Sedert 2021 hoor ik dus ook tot die groep vrijwilligers die ten gepaste tijde er op uit trekken om troep langs de straten op te ruimen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik de afgelopen weken niet op pad geweest ben wegens diverse redenen. Zo’n erkenning doet deugd ook al was ik niet op de uitreiking. Voor de mooimakers had men vooraf beslist wie aanwezig zou zijn.

Ik neem me voor om van zodra het weer en de omstandigheden gunstig zijn ik weer op pad zal gaan om de straten hier in de buurt proper te maken.

Dit was het dus voor vandaag.

Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Tante Martha : Juul we hebben een lekkende kraan !
Nonkel Juul : Daar kan ik toch niets aan doen ?
Buurvrouw Erna : mijn man kan dat zelf wel herstellen hoor !
Bieke : Weten we een goede loodgieter ?
Flip : ik weet er ene en het is een goeie !
Hans : laat die maar komen hoor. Mijn voeten worden nat.

Hopelijk hebben we een week zonder kosten of wat dan ook.

Tot de volgende !

🙂

Deze namiddag bracht ik Eva met de auto naar het centrum. Zij wou enkele winkels een bezoekje brengen. Het viel me op dat er overal vrije parkeerplaatsen te vinden zijn. Jaren terug zou dit op een zaterdagnamiddag zoeken zijn naar een naald in een hooiberg.

Ik parkeerde de auto vlak voor de paterskerk. Een kerk die niet meer als kerk gebruik wordt. Tot vorig jaar zaten daar enkele stadsdiensten in afwachting van het nieuwe stadhuis. Wie of wat er nu gebruik maakt van dit gebouw weet ik niet.

De twee uninoirs aan de zijkant van de kerk staan er nog steeds. Een deel van de muur blijkt afgebroken. Toch wordt het nog steeds gebruikt door mannen die dringend moeten. Heb ik met mijn eigen ogen kunnen vaststellen.

Tot zover deze onzinnige blogpost die alleen dient om jullie een fijne zaterdagavond en alvast fijne zondag toe te wensen.

Tot de volgende.

😉

Het is nog veel te vroeg om over de lente te praten. Toch krijg ik precies enkele kriebels. Kriebels om één en ander op te ruimen. Het feit dat het een duistere dag was met mist, motregen en zware bewolking helpt zoiets natuurlijk in de hand. Geen weer om een hond door te jagen ook al hebben we geen hond. Zelf buiten bezig zijn is dan ook geen optie.

Ik heb dan maar begonnen met stapels comics die ik jaren geleden verzameld heb in archiefdozen te stoppen. Ik heb nog enkele lege archiefdozen nodig. Die haal ik dan wel dit weekend.

De garage die al jaren als opslagplaats dienst doet moet ook eens onder handen genomen worden. Daar staan spullen van jaren ver. Die bewaarde ik destijds onder het mom “wie weet komen ze nog van pas”. Niet dus ! Ook kijk ik waar ik nog een rek kan plaatsen. Achteraf kan ik weer met een propere lei starten.

Zo blijft een mens bezig, nietwaar ?

Tot de volgende.

🙂

Louis kruip graag in kartonnen dozen. Felix is er niet in geïnteresseerd. Wel koop deze laatste zondag zomaar in een zak van de Action die Eva op tafel gelegd had. Lekker rustig en veilig zal die gedacht hebben.

Felix was vorige week ziek. Zijn keel was helemaal rood en klieren gezwollen. Dan maar naar de dierenarts. Hem medicijnen toedienen is niet simpel. Hij briest dan gelijk een leeuw. Eten deed hij niet. Zo konden we de medicijnen dan weer niet in zijn eten mengen. Eva had een idee : pilletjes pletten en in de mond met een spuitje. Dat hielp.

Nu is hij weer min of meer de oude. Wat zwakjes na een week niet te eten. Gelukkig hebben katten negen levens.

Dit was het weer voor vandaag. Geniet van deze woensdag en vergeet niet de matras te keren.

🙂

Ieder jaar gaat de nieuwjaarsreceptie van de burgemeester en het stadsbestuur door in open lucht. Dit jaar was men zondag present op de Grote Markt nabij het vernieuwde stadhuis.

Er waren heel wat mensen op afgekomen. Je kon op de koppen lopen. Daarom dat ik slechts enkele foto’s genomen heb. Er waren optredens en gratis frieten.

Er waren speeches en optredens. Veel mensen stonden te luisteren terwijl ze zich tegoed deden aan de frieten. Zelf heb ik er geen gegeten. Er stond thuis reeds een eenvoudige doch voedzame maaltijd op mij te wachten. 🙂

De stadsreuzen waar er ook bij en vonden dat het goed was.

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik maar heel kort gebleven ben. Zo tussen de massa is niets voor mij. Liever minder volk om mij heen.

Dit was het weer voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Nicht Irene : is nonkel Juul al terug thuis ?
Tante Martha : ja hoor, hij ligt buiten bij de kippen zijn roes uit te slapen.
Buurvrouw Erna : oh arme die kippen !
Oldman : gelukkig heb ik hem gevonden in café Cosmos.
Bieke : was hij daar alleen ?
Oldman : euh, het is te zeggen….
Flip : ik ga maar vlug een plaatje opleggen.
Hans : een plaat om de terugkomst van Juul te vieren ! ZET M OP !!!!

Hopelijk vinden we in deze nieuwe week ook reden genoeg om te feesten.

Fijne maandag en tot de volgende !

🙂

Sedert vorig jaar is het vernieuwde stadhuis in gebruik. Op Youtube vond ik dit filmpje waar je kan vernemen wat dit stadhuis zo bijzonder maakt. Ik laat hieronder de ondernemer(s) aan het woord.

Transformatie naar het meest duurzame stadhuis van Vlaanderen.

EEG speelt een sleutelrol in dit innovatieve project met de integratie van elektriciteit, HVAC, sanitair en ventilatie, en het opzetten van het gebouwbeheersysteem. De installatie van slimme sensoren is uitgevoerd in samenwerking met onze partner bGrid, waarmee we het stadhuis naar een hoger niveau van duurzaamheid en efficiëntie tillen

Dit was het weer voor vandaag. Alvast tot de volgende.

🙂

Afgelopen zaterdat waren we dus in de parochiezaal voor het jaarlijkse etentje van ‘T Hope. Deze zaal bevindt zich vlakbij de Sint-Godelievekerk. Van die kerk heb ik een foto genomen en plaats die nu hier samen met wat info die ik gevonden heb op het www.

De Sint-Godelievekerk is een parochiekerk in de West-Vlaamse stad Roeselare, gelegen aan de Honzebroekstraat 32.

Na de Tweede Wereldoorlog breidde Roeselare zich sterk in noordelijke richting uit, en verschenen de wijken Westkouter (1953), Beekkwartieren (1960-1970), Biezenhof (1979-1981) en Klokkeput (1986-1990). In 1964 werd een noodkerk in gebruik genomen, die in 1981 werd vervangen door een definitief kerkgebouw.

Dit kerkgebouw, in de stijl van het naoorlogs modernisme, werd gebouwd naar ontwerp van
H. Vermoortel. Het is een zaalkerk onder breed zadeldak met daarvoor een toren, bestaande uit twee betonelementen in paraboolvorm, waaronder zich het ingangsportaal bevindt.

Jaren geleden was ik in die kerk voor de H.Communie van kleine Muis. Daar heb ik toen hier over geschreven.

Dit was het voor vandaag. Tot de volgende !

🙂

Afgelopen zaterdag waren Eva op een nieuwjaarsreceptie, georganiseerd door een vrijwilligersorganisatie die mensen met en zonder armoede-ervaring samen brengt. Ik ontmoette er heel wat bekenden zoals een collega van het Fietspunt. Ook mijn vroegere wiskundeleraar was er. Even herinneringen ophalen van lang gelden.

Er was zo’n 150 mensen aanwezig in de zaal. Dit liet zich merken. Een vriendin van Eva kreeg een hyperventilatie aanval. Een tiener met autisme kreeg teveel prikkels en ging door het lint. Twee vrouwen werden histerisch. Het werd zo erg met de jongen dat men besloot de politie er bij te halen. Hoe het verder verlopen is weet ik niet.

Al met al werd het een leuke en gezellige namiddag.

Dit was het voor vandaag. Rest mij jullie een fijne dinsdag toe te wensen.

🙂