De dingen des levens !

Oorspronkelijk had ik de intentie de titel van deze blogpost “Brol van den Aldi” te dopen, maar ik wens geen proces wegens smaad aan mijn been.

Ieder jaar kan je hier bij de Aldi tijdens de een of andere maand poppekes verzamelen en die in een bijpassend doosje sorteren. Wat het nut daarvan is weet ik niet. Wat kan een kind daarmee aanvangen ? Komt daarbij dat een klein kind kan stikken door zo ene in de mond te steken.

Kortom ik heb de indruk dat het vooral “grote” mensen zijn die ze verzamelen. Hoe ik daar bij kom ? Telkens tijdens zo’n aktie vraagt mevrouw Paradijsvogel (de mama van Doortje die ondertussen ook al 19 geworden is. Dit voor degenen die mijn soapblog volgden) of ik die voor haar wil sparen en ze dan in haar brievenbus te deponeren als ik bij mijn moeder op bezoek ga. (Paradijsvogel woont vlakbij het WZC snappie ?) Op het einde van de maand krijg ik dan de vraag om enkele poppekes te halen bij mensen die ze dubbel hebben en zijzelf nog niet.

Vrijdag ging ik naar zo’n adres om poppekens te halen. Het was een helse onderneming om bij dat adres te geraken. Dit omwille van wegenwerken die al een tijd aan de gang zijn. Ik moet gek zijn om voor zo’n onbenulligheden de modder en kranen te trotseren. Maar dat ik gek ben weten jullie ondertussen al lang.

Dit was het weer voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Zoals je misschien weet is mijn schoonmoeder enkele maanden geleden opgenomen in een woonzorgcentrum.

Mijn vrouw en haar zus hebben ondertussen al het verderfbare weggedaan. Nu kwam mijn schoonzus onlangs met de vraag of ik even mee wou gaan naar het huis. Daar stonden enkele zakken papier op mijn vrouw te wachten om op te kuisen wat bij het oud papier mag en eventuele documenten, foto’s enz. apart te houden. Zo gezegd zo gedaan.

Tijdens het overlopen van dit alles kwam Greet (mijn vrouw dus) de bovenstaande foto tegen. Daar er geen gegevens vermeld zijn wie dit zijn en waar de foto genomen werd besloot ze die bij het oud papier te gooien. Ik was net in de buurt en dacht er anders over. Ik scande de foto zodat ik die groter kon maken, want het is een kleine niet zo duidelijke foto. Tot mijn verbazing kwamen er een witte pater en non te voorschijn poserend aan een open zwembad. Even bewerken met kleuren en klaar is Kees :

Geen idee dus wie het zijn en waar en wanneer die foto genomen is. Ik vind het wel een intigrerend tafereel. Zouden die twee achteraf een duik in het water genomen hebben wat tot onkuisheid kan leiden ? Vragen die nooit beantwoord zullen worden.

Dank voor uw aandacht en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Ik heb iets gezien zegt nonkel Juul.
Wat heb je dan wel gezien vraagt Oldman.
Zullen we het nog weten zeurt buurvrouw Erna.
Ik zag ook iets door mijn verrekijker zegt Bieke.
Wat dan wel vraagt Flip.

Wat die gasten gezien hebben zullen we ooit wel eens weten. Nu muziek !

Laat maar weten wat jullie onlangs zoal gezien hebben.

Fijne maandag en alvast een prettige week gewenst.

🙂

Gelukkig hebben jullie Nederlanders deze wethouder nog.

Fijne zaterdag en tot maandag.

🙂

Deze jongeman heb ik onlangs via sociale media ontdekt.
Kevin zoals deze gast heeft heeft over alles wel iets te vertellen.
Gelukkig kan je de tekst ook lezen anders zou niet iedereen mee kunnen volgen.
Voor deze aflevering heeft hij het over GSM opladers.

Fijne vrijdag en alvast een fijn weekend.

🙂

Dinsdag was ik even op het stationsplein. Ik had de boodschappen gedaan voor de VOC Opstap waar Eva ondertussen aan het breien was met de dames van het groepje. Ik had nog even de tijd vooraleer samen met Eva terug naar huis te keren. Ik besloot om nog een boodschapje te doen in één van de zaken op het stationsplein.

Nadat ik betaald had en terug naar buiten stapte werd ik nageroepen door enkele mannen die vlak naast de winkel stonden. Het waren mannen met een getaande huidskleur. Geen Noord-Afrikanen volgens mij, maar dit doet er niet toe.

Mannen : hey maatje ! Alles goed ?
Ik : ja hoor, dank u wel.
Mannen : ga je weg ?
Ik : ja ik moet de dochter nog ophalen.
Mannen : ga je naar huis ? Waarom ?
Ik : Tja ! euh …..
Mannen : Jij hier blijven. Wij hebben meisje. Twintig euro. Jij fucken.
Ik : euh nee dankje.
Mannen : twintig euro niet veel ?
Ik, mja
Mannen : jij mij lenen tien euro, ik ze dan terug geven.
Ik : nee, salut.

Dit was dus een diepgaan gesprek met twee rondhangende “jongeren” op het stationsplein. Hopelijk blijft het bij deze ene keer.

Dit was het voor vandaag. Graag tot de volgende.

🙂

Gisterenavond werden de bewoners van de Elisabethwijk uitgenodigd voor een info vergadering omtrent renoveren. De wijk dateert van begin jaren 60 van de vorige eeuw en de meeste huizen voldoen niet meer aan de huidige normen.

Daarom dat stad Roeselare besloten heeft om de bewoners de kans te geven in groep te renoveren. Een gratis scannen van de huizen is aangeboden. Achteraf kan dan beslist worden hoe dit verder aan te pakken. Groepsaankopen van bvb. isolatiemateriaal is mogelijk. Ik heb in ieder geval ingeschreven voor zo’n scan.

Afwachten hoe het verder zal verlopen.

Tot de volgende.

🙂

Langs de Blinde Rodenbachstraat is een nieuw muurschilderij onthuld. Het gaat om een werk van Tim Degraer van Creatude. Hij vereeuwigde het gedicht waarmee Mira Verhaeghe (12) in februari de titel van Junior Stadsdichter 2025 won.

Over deze mural heb ik het hier onlangs gehad. Vorige week fietste ik aldaar en nam een foto van het gedicht.

Het liggende meisje op de mural stelt Mira voor. Tim heeft haar dus ook in de tekening verwerkt.

Fijne dag verder en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Weer ruzie op straat afgelopen nacht moppert Oldman van achter de krant.
Ik durf bijna niet meer alleen op straat antwoordt Bieke.
In mijn tijd was het anders zegt buurvrouw Erna.
Ik heb jaren geleden voor hetere vuren gestaant antwoordt nonkel Juul.
Werkelijk vraagt Flip.

Houd het veilig als je de straat op gaat. Nonkel Juul kan niet overal tegelijkertijd zijn met zijnen tweeloop.

Tot de volgende.

🙂

Na een week vol met ernstige blogposten sluit ik af met wat lichtere kost. Laat ons eens een kijkje nemen op de kermis :

Tja, wat kan je daar over zeggen ?

Ik wens jullie een fijne vrijdag en alvast een leuk weekend.

Tot de volgende.

🙂