Greet schrijft
morgen KAN Nederland stemmen.
Alleen gebruik je RECHT om te stemmen
In Belgie MOET je stemmen. Dit is altijd op een zondagmorgen.
Voor zover ik weet zijn alleen mensen die een doktersbriefje hebben vrijgesteld daarvan.
Ook als een religieuze feestdag samenvalt daarmee ..
Teveel naar de nederlandse tv kijken mss.
mvg
Greet
Op 1 juni 1967 verscheen het album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, het album dat algemeen beschouwd wordt als het hoogtepunt uit hun artistieke loopbaan. De elpee stelt The Beatles voor als een andere groep, Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band. De extravagante hoes (met liedteksten op de achterste hoes, een noviteit in de popmuziek) is beroemd om zijn fotocollage van beroemdheden, waaronder The Beatles zelf (in de vorm van wassen beelden in keurig maatpak die hun ‘oude’ alter ego voorstellen), die de fictieve groep Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band bewonderen. Door dit statement en natuurlijk door de muziek op de plaat verhieven The Beatles rock-‘n-roll, dat tot dan toe nog steeds als iets voor de jongere generaties beschouwd was, tot een kunstvorm die voor iedereen toegankelijk kon zijn. Een van de directe gevolgen was dat vanaf dat moment het album dominant werd in de popmuziek, daar waar vroeger het succes en de populariteit van artiesten werden afgemeten aan de singles.
Rest mij jullie een fijne zondag toe te wensen.
Groetjes
🙂
Vandaag vrijdag was een echte lentedag. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat in de tuin te werken. Het gras was – schat ik – zo’n 10 cm hoog en de maaier deed zijn werk.
Achteraf nog even naar Menen gereden. Ik had Eva beloofd even langs te gaan. Samen gingen we een verwenkoffie nuttigen in een zaak vlakbij het ziekenhuis en dan terug naar haar afdeling waar we nog een gezelschapsspelletje speelden.
Op de foto zie je Lady, het poesje van de Muizen. Het lieverdje wordt groter met de dag en heeft het duidelijk naar haar zin. Beeldig is ze in ieder geval, niet ?
Alvast een fijn weekend !
Groetjes.
🙂
Terwijl het zowat pijpenstelen goot was ik samen met de collega’s en mensen van de Stad en Politie druk bezig om alles klaar te zetten voor de manifestatie op het stationsplein die in de namiddag doorging. Er werden tenten opgesteld, een parcours uitgestippeld, gekke fietsen aangevoerd, maar wat we niet kregen was de zon. Het bleef maar regenen. Hoe het deze namiddag verlopen is weet ik niet, maar ik vrees er voor. Morgen zal de baas me het in het lang en breed weten te vertellen.
Groetjes.
🙂
P.S : de reden waarom ik er deze namiddag niet bij was komt dat ik deze week en deels volgende week thuis blijf in de namiddag. Dit omwille van Greet die nog niet veel zelf kan met die “ingepakte” arm.
Deze week ben ik iedere namiddag vrij om wat huishoudelijke taken uit te voeren die anders door Greet uitgevoerd werden. Ook maak ik van de gelegenheid gebruik om enkele klussen te klaren die anders nog een tijdje op zich zouden laten wachten. Deze namiddag heb ik alle rekeningen die dienden betaald te worden vereffend. Daar moet ik ook niet meer aan denken.
Greet haar schouder is nog steeds goed ingepakt zodat ze niet veel kan uitvoeren. De wonden genezen goed. Zaterdag mogen de draden er uit. Veel pijn heeft ze niet en het is wat moeilijk slapen maar voor de rest is ze optimistisch over het verloop.
De foto nam ik deze mogen. Het werk aan het nieuwe stationsgebouw gaat gestadig vooruit. Normaal gezien zou het volgende maand klaar moeten zijn. Afwachten. Terwijl ik deze foto nam scheen de zon. Dit doet me nog meer naar de lente verlangen.
Groetjes.
🙂
Deze week las ik op de weblog van Hans dat het aantal reacties achteruit gaat. Ook zouden de verzoekjes voor in zijn wekelijkse show verminderen. Troost U Hans, op mijn blog gebeurt hetzelfde. Het aantal bezoekers is bijna onder het vriespunt vergeleken met de cijfers van pakweg 5 jaar terug. Het zal wel niet aan de inhoud van onze weblogs liggen vermoed ik. Regelmatig vallen er volgers en medebloggers af. Sommigen gooien de handdoek in de ring, anderen komen jammer genoeg te overlijden. Veel nieuwe gezichten die blijvers zijn zie ik zo meteen niet. Afwachten hoe het evolueert.
Dit weekend was mijn verzoekje voor de show van Hans, Money van Pink Floyd, afkomstig uit de LP Dark side of the moon uit 1973. Een ouwe kraker met andere woorden. De volledige show kun je hier beluisteren.
Mocht bovenstaande tekst wat negatief klinken wees gerust, ik ben niet van plan er definitief mee op te houden. Ik ben tevreden met mijn volgers en reageerders. Maar als puntje bij paaltje komt blog ik toch in de eerste plaats voor mezelf. Ik heb er nog steeds plezier in ook al heb ik niet altijd inspiratie en tijd om dagelijks te bloggen.
Groetjes.
🙂
In het café van Noëlla, de rondborstige waardin is er reeds volk op dit relatief vroege uur. Op de achtergrond brengt een reporter van het gesproken dagblad het laatste nieuws.
Goedenmorgen beste luisteraars, dit is het gesproken dagblad, ik herhaal : het gesproken dagblad ! Goedenmorgen dus. We beginnen deze radio uitzending na een weesgegroet u aangeboden door Mgr. Vangheluwe met het nieuws uit ons vaderland. Voor de mededelingen uit de Congo bent u enkele jaren te laat, ik herhaal : te laat. Wat het vaderland betreft is zojuist het bericht binnengekomen dat de genaamde Jules Blomme, in dit dorp en op deze blog beter bekend als nonkel Juul terug is van weggeweest. Volgens bronnen die hier niet vernoemd willen worden zat de heer Blomme in de Verenigde Staten waar hij de medewerkers van president Trump één voor één screende met behulp van zijnen tweeloop. Als president kun je…
View original post 373 woorden meer
Gisteren is Greet terug thuis gekomen. Eerst de huisarts laten komen om de nodige medicijnen voor te schijven en papieren in orde te brengen. Ze was nog maar goed en wel weg of daar stopte zo’n typische wagen van het witgele kruis op onze oprit. Tussen het bezoek van de twee dames was ik naar de apotheek getrokken voor de voorgeschreven pijnstillers en verband te halen. Jammer genoeg had de dokter geen afmetingen voor de pleisters meegegeven zodat ik achteraf nog een terug moest naar de apotheek voor pleisters die beter de wonden bedekken. Zo blijft men bezig.
Toeval of niet, maar net nu ik verlof genomen heb om Greet bij te springen in het huishouden enz. krijg ik allerlei verzoekjes om hulp van de dames van de soapblog. Ik had al een week geleden duidelijk gemaakt dat ik enkele weken voor niets en niemand beschikbaar ben behalve voor vrouw en dochter, maar ze schijnen het niet te snappen. Dat is dan hun probleem, niet het mijne.
Op de foto zie je onze Ginger in actie om het ziekenhuisbed dat in de woonkamer staat te testen en alvast op te warmen. Zo hebben we onze kater graag.
Groetjes.
🙂
Zoals min of meer beloofd laat ik weten hoe de toestand hier is. Greet is dus deze morgen geopereerd aan haar schouder. Deze avond ben ik nog even langs geweest na het werk en vooraleer Eva terug naar Menen te brengen. Greet stelde het goed, maar dit zal wel aan de verdoving te danken zijn. Normaal gezien komt ze morgen terug naar huis, maar wanneer weten we nog niet. Hoe dan ook heb ik donderdagnamiddag vrij genomen just in case. Meer nieuws over Greet en haar schouder mag je in de komende dagen verwachten.
Groetjes.
🙂
In 1972 brak David Bowie door bij het grote publiek. Eén van zijn favoriete bands is Mott the Hoople, een band die al ettelijke jaren aan de weg timmert, maar het succes blijft uit. Meer zelfs : de groep besluit het op te geven. Bowie biedt hen enkele nummers aan om die op te nemen en misschien toch nog succes te hebben. Na wat wikken en wegen besluit de groep “All the young dudes” op te nemen. De single bereikt de top van de hitparade. Een LP met dezelfde titel wordt ook een succes. Daarna volgen nog enkele kleinere successen totdat zanger en songschrijver Ian Hunter de groep eind 1974 verlaat.
Ik heb een verzamelcd met hun grootste hits en daaruit laat ik “All the young dudes” op jullie los.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 