vandaag is het pinksteren maandag. Een dag waarop men thuis mag blijven, behalve dan als men in de horeca of enkele warenhuisketens werkt. Die sluiten dus niet. Voor mij is het een dag waarin niets moet en alles mag. Genieten van het lenteweer ondanks het feit dat er deze voormiddag een onweersbui over ons huis trok. Dit mag natuurlijk de pret niet drukken. Dan maar even een oude foto uit mijn doos vissen en hier plaatsen. Geen idee wie die kleine is en of die nog leeft.
Geniet de dag.
🙂
Francis John Tovey (Londen, 8 september 1956 – aldaar, 3 april 2002), bekend als Frank Tovey, was een Brits muzikant en, onder zijn pseudoniem Fad Gadget optredend, roerganger van de new wave.
In de vroege tachtiger jaren oogstte hij opmerkelijk succes met zijn experimentele, bevreemdende sound. Niettegenstaande de grote erkenning die hem in het elektronische-muziekmilieu te beurt viel, bleken zijn ‘intellectuele’ nummers commercieel niet buitengewoon succesrijk. Toch was zijn fanbasis groot genoeg om verdere, eveneens hoogst originele singles uit te brengen: ‘Fireside Favourite’ (een vrolijk kampeerliedje over nucleaire oorlog), ‘Ladyshave’ (over dwangmatig scheren) en ‘Collapsing New People’ (een soort ironische lofrede op de gothic-scène, tezamen met Einstürzende Neubauten) gelden als baanbrekende new wave-klassiekers.
De excentrieke Fad Gadget maakte heuse performances van zijn optredens, waarin hij levensgevaarlijke acrobatieën uithaalde. Tijdens een optreden in het Amsterdamse Paradiso in 1983 klauterde hij op de installatie, brak bij het vallen zijn beide benen en liep twee blauwe ogen op; vervolgens zette hij met al zijn krachten het optreden voort. Een foto van de gehavende Tovey werd later in het inlegboekje van Under the Flag afgedrukt. Ook choqueerde hij het publiek op een bepaald optreden door op het podium zijn schaamhaar uit te plukken en rond te strooien.
Bron : wikipedia.
Van Fad Gadget heb ik zijn debuutplaat : Fireside favourites !
Deze keer geen nummer uit deze plaat maar ene uit zijn vierde, namelijk het redelijk bekende “Collapsing new people”.
Groetjes.
🙂
greet schrijft.
ouderliefde gaat heel erg ver soms.
bij mijn tandarts vanmorgen heb ik weer vernomen dat onze zoon het goed doet.
Ik twijfel niet aan zijn liefde voor mij. De aspergermoederdagkaart en zijn bezoek aan thuis zijn echt bewijs daarvan.
Maandagmorgen was de poetsvrouw hier, de huisdokter, voor mij. Pijn in zoverre dat ik alweer een afspraak had gemaakt met een huisdokter.
Kwam dat goed uit!
Over onze dochter. Fr had al zondag op bezoek vernomen: je moet bellen naar de behandelende psychiater.Het komt er op neer dat Eva weer is ontslagen over agressie. 7x Francky heeft laten vallen wat viel, en is haar gaan opnemen van moeten. maandagmorgen.
De poetsvrouw vermeld ik nogmaals want het is goed om een getuige te hebben.
De huisdokter heeft zijn werk gedaan. echt goed.
Eva uit zichzelf is dan naar spoed gegaan en is nu opgenomen op een PAAZ afdeling. Ze vroeg of Francky haar kon brengen.
Op mijn netvlies blijft gebrand de verkrampende Francky terwijl ze het zei.
Zelf ben ik dinsdag haar moeten begeleiden voor een EEG onderzoek.
De angst voor je eigen kind tijdens de wachttijdenden tussen onzerzoek en blijft. Mijn litteken op mijn knie blijft ook
Allez wat wel goed ik is. Eergisteren kreeg ik een telefoon van de mevrouw van DOP. Het kan toch niet dat jullie als ouders dat moeten meemaken.
Gisteren een telefoon van een dienst die een jaar geleden was opgebeld over haar voor begeleding.
De professionelen zijn blijkbaar wakker geworden?
mvg Greet
Nonkel Juul sluit hier de werkweek af.
Op naar een lang weekend.
Groetjes.
Enkele bekenden hebben zich verenigd aan de kop van de vaart.
In het water dobbert de duikboot van kapitein Biefstuk.
De kapitein zelf is aan wal gekomen om de omstanders even gedag te zeggen en tante Martha gerust te stellen. Haar echtgenoot is veilig in zijn handen. Ook richt hij een woordje tot de ouders van Gina. Haar zal ook niets overkomen zowaar hij Biefstuk heet. .
Biefstuk himself is gekleed in een blauw en wit matrozenuniform dat rondom zijn pens spant. Zijn snor doet hem aan een walrus met overgewicht denken.
Hartelijk schudt hij de rest van de omstanders de hand. Alleen bij Ernest den evangelist aarzelt hij een beetje. Onze predikant staat heel de tijd citaten uit de bijbel te schreeuwen. Vooral uit het hoofdstuk over Jonas en de vis wordt met overgave geciteerd. Als Mieke en Bieke hun hand uitsteken moet hij even slikken. In de andere…
View original post 211 woorden meer
De eerste helft van deze week zit er weer op.
Nog een duwtje en het is weer weekend.
Het wordt een lang pinksterweekend.
Maar laten we niet te snel van stapel lopen.
Uit mijn oude doos tover ik voor U een foto van belgische soldaten van lang geleden.
Ditmaal herken ik niemand tussen al dat mansvolk.
Of ze ooit een schot gelost hebben weet ik niet.
Eén groot misterie dus, deze foto.
Ik ga eens mijn licht opsteken bij nonkel Juul.
Die komt hier ook nog langs binnenkort.
Groetjes.
🙂
Greet schrijft.
De Aspergerzoon had laten weten: ik kom zondag tegen de middag.
De moederdagkaart die hij verstuurde, daarbij had hij toch wat meer uitleg mogen geven?
Via e-mail een letterlijke kaart van belgie gekregen waarin alle provincies groen zijn en de provincie antwerpen rood.
Blijkt Antwerpen rood te zijn in vieren van een andere moederdag!
DUS LETTERLIJK wat hij niet niet echt heeft doorgegeven
de grap die ik heb gesnapt
wa
Dinsdag, het vervolg op maandag.
Zo ook op deze blog.
De tijd vliegt,
morgen wordt de week terug in twee gezaagd.
Groetjes.
🙂
Er is al heel wat volk als we de parking oprijden. Een oude bekende komt me tegemoet en wenst me proficiat met de communie. Ik leg hem uit hoe de vork aan de steel zit. Daarop wenst de man me proficiat omdat ik uitgenodigd ben op dit heugelijk moment in het leven van Kleine Muis. De zoon van die oude bekende doet ook zijn communie. Vooraleer we verder gaan kijkt de man met bedenkelijk gezicht naar mijn metgezellen.
Buurmeisje en haar mama zijn er reeds. Ook zij doet vandaag haar plechtige communie. en zit in dezelfde groep van Kleine Muis. Dat wordt leuk. Heel wat bloesems komen uit de kerk vergezeld van ouders en familie. Tezelfdertijd komen de verse bloesems en familie aan voor het volgende feest. We besluiten de meute te volgen en de kerk binnen te stappen. Zonder erbij na te denken; zeg maar automatisch grijp ik de…
View original post 580 woorden meer
Goede maandagmorgen.
Zoals beloofd hierbij deel 1 van het communiefeest.
Groetjes.
De laatste dagen is Grote Muis druk in de weer.
Vandaag zaterdag 5 mei is het de plechtige communie van Kleine Muis.
De haren gedaan, vingernagels gekleurd, de juiste kleren. Grote Muis ziet er mooi uit. Zo ook Kleine Muis die een pak aan heeft speciaal voor deze dag. Dit heeft ze van memee zusmuis gekregen. Mama heeft haar haartjes gedaan, deels gevlochten en deels in krullen die langs haar hoofd naar beneden dwarrelen.
Wanneer ik arriveer is er al een deel van de genodigden aanwezig : zusmuis, punkie Muis die transgender geworden is; zoonmuis en zijn vriendin en Dennis, een vriend des huizes. Zoonmuis heeft een blauw oog. Dit heeft hij van zijn vriend gekregen toen ze de geboorte van diens vriend zijn dochtertje vierden. Het feest eindigde in een ferme knokpartij. Hierdoor heeft Grote Muis besloten geen alcoholische dranken te serveren op het feestje.
Ik overhandig Kleine…
View original post 308 woorden meer
The Moans, genoemd naar een nummer van Art Blakey, was midden jaren 60 een muzikale uitspatting van een aantal Arnhemse Kunstacademiestudenten. De band had vanaf het eerste uur onder meer pianist Herman Brood in de gelederen. Nadat Brood zijn carrière voortzette bij Cuby and the Blizzards, ging the Moans nog enige tijd verder als Moan en Moan Nightmare. Moan mondde in 1972, bij wijze van grap, uit in Long Tall Ernie and the Shakers.
Bij optredens speelde Moan voor de pauze progressieve popmuziek om daarna, verkleed als rockers, terug te komen voor rock-‘n-rollcovers onder de naam Long Tall Ernie and the Shakers. Frontman werd Arnie Treffers (Long Tall Ernie), leadgitarist Alfons Haket (alias Alfie Muscles), bassist Hank Bruijsten (Hank the Knife) en – korte tijd later – drummer Alan Macfarlane (Tenderfoot Macfarlane). Even later wordt Jan Rietman, bij The Shakers Jumping Johnny genoemd, als pianist toegevoegd. In een aflevering van het fameuze VPRO-tv-programma Het Gat van Nederland in 1972 werd de grap door regisseur Theo Uittenbogaard visueel gedocumenteerd met opnamen van de Shakers in het beruchte Arnhemse Spijkerkwartier, met jakkerende auto’s en motoren, vechtpartijen en handtastelijkheden en besloten met een stomend optreden in het Amsterdamse Concertgebouw.
In 1982 valt het doek voor de Shakers. Jan Rietman gaat verder als pianist van het Los Vast-orkest en presentator van het gelijknamige NCRV-programma. Henk, Alfons en Alan treffen elkaar later weer in Hank the Knife and the Jets.
In 1995 overlijdt Treffers op 48-jarige leeftijd aan longkanker.
Bron : wikipedia.
Van deze groep heb ik een verzamelcd uit mijn collectie gevist. Hieruit breng ik voor U “Allrigh, making love in the middle of the night”.
Fijne dag verder.
Groetjes.
🙂
Vandaag vrije dag.
Morgen een dagje werken dan weer weekend.
Ik laat het bloggen enkele dagen voor wat het is en kom terug met plaatje uit mn platencollectie.
Ondertussen kunnen jullie dit oude extra lange verhaal lezen.
Groetjes en tot dan.
Het is zaterdagmorgen. Ik draai me op mijn linkerzijde en neem mijn GSM van onder mijn kussen om te kijken hoe laat het is. Het is 7 uur en er staat reeds één bericht klaar om gelezen te worden. Het is van Grote Muis om me te laten weten dat haar ex hun dochter niet zal komen ophalen omdat hij verkouden is en het te hard regent. Eerst de prut uit mijn ogen wrijven, sanitair interludium en dan terug berichtje sturen dat ze haar advocaat en eventueel de politie hiervan op de hoogte moet brengen. Ook wilt hij het meisje het volgende weekend bij zich hebben Dat is iets tussen hen om af te spreken maar opeisen kan hij niet; Als hij haar een weekend niet bij zich neemt is hij naar de letter van de wet dat weekend kwijt.
Ik ga naar de keuken om koffie te zetten. Zo…
View original post 1.989 woorden meer
De dingen des levens ! 