Out of Time is het zevende studioalbum van de Amerikaanse band R.E.M.. Het album werd in 1991 uitgebracht op het Warner Bros. label. Het album betekende de internationale doorbraak van de band: het bevat hun grootste hit, Losing My Religion
Voor deze aflevering “Uit mijn platencollectie” koos ik echter het nummer “Shiny happy people”. Kate Pierson van The B 52s is hier ook op te horen.
Een vrolijke plaat om de week mee te starten.
Groetjes.
🙂
Greet schrijft
Was het natuurlijk schrikken dat Eva ontslagen werd.
Hoe lang en hoe meer moeten wij nog vechten voor er een aangepaste faciliteit voor haar gevonden wordt.
Gisteren is het volgende gebeurd : met het mobiel team ingeschakeld werd er verwacht dat Eva een gesprek had met de psychiater op hun kantoor.
Nu moet ik zeggen dat Eva zelf gister al wat onrustig vertoonde en -achteraf gezien- op facebook weer een post had geplaatst: ik wil gewoon zijn -niet de eeste keer trouwens-
Op de terugweg begon zij papa aan te vallen in de auto, dreigde tot 2 x uit de auto te springen.
Hoe ze zijn thuisgeraakt, erg genoeg voor zo’n ontketende Eva dat ze hier thuis weer vanalles ging kapotgooien. Juist tijd genoeg om de politie te bellen, die haar heeft meegenomen, afgezet op spoed en met resultaat dat ze nu is gecolloceerd.
Meer daa’rover morgen
Greet schrijft
Natuurlijk is het absoluut not done.
Eva in de agressie zo erg dat de politie er bij is moeten komen. Zo erg dus dat “veiligheid voor personeel en patienten” niet gegarandeerd is”.
OK dat kunnen wij begrijpen.
Not done is ook haar nog een paar dagen op een crisisopvang laten en dan maar weer naar huis met voorschriften voor, eerlijk waar, zeer zware medicijnen.
Gelukkig dat WIJ weten waar te beginnen.
De eerste, meest logische stap was de huisdokterpraktijk. Via hen werd gister het acute mobiel team geactiveerd. Met 2 zijn ze vanmorgen komen luisteren.
Na 7 jaar weet ik wel ongeveer wat er bestaat over psychische opvang in de regio.
Ze hebben geluisterd naar ons en Eva.
vanaf morgen komt er elke dag iemand tot en met het weekend om Eva te helpen, haar en ons tips te geven om die zgn aanvallen -is psychotische opstoten- te helpen voorkomen aka bijstaan.
Dit is ECHT veranderd,
Eva zelf is vragende partij om die “aanvallen” tegen te gaan. Ze wil zelfs zo ver gaan om haar te laten opsluiten in haar kamer voor de bescherming van zichzelf en anderen.
Dus ja met tegenzin een slotenfirma gebeld.
mvg
Greet
Deze morgen ben ik even langs geweest bij de dokter.
Ik wist niet wat ik zag toen ik de wachtzaal binnen wou :
de zaal was propvol wachtende zieke mensen, jong en oud leek het begeven.
Uiteindelijk was ik aan de beurt.
Even luisteren aan voor- en achterkant. Een bronchitis is het verdict.
Andere medicatie en verder rustig houden.
Nu ja, rustig houden,
ik had een afspraak gepland met het ex ziekenhuis van Eva.
Er liggen daar nog spullen op haar te wachten waaronder haar portemonnee.
Gelukkig is het slechts een 17 km verderop.
Even later ben ik terug thuis met de spullen.
Dit zit dus snor !
Nu afwachten of er nog dingen snor zitten.
Afwachten is het woord.
Misschien weten we morgen meer.
Groetjes.
🙂
Deze week werd Eva uit het ziekenhuis ontslagen.
Niet omdat ze genezen is,
gewoon omdat de dokter en zijn medewerkers het verder behandelen niet meer zien zitten.
Er wordt verder uitgekeken naar een ziekenhuis waar ze wel aan haar probleem kunnen werken.
Ondertussen is ze dus weer thuis terecht gekomen.
Hoelang zal ze moeten wachten ? 1 week ? 1 maand ? 1 jaar ???
Waar kan ze heen met vragen over haar medicatie ? Wie is haar psychiater momenteel ?
Allemaal vragen waar we zo spoedig mogelijk antwoord op willen.
Zelf ben ik nog een blaffende hond. De hoest zal een bronchitis geworden zijn vrees ik.
Morgen nog maar eens naar de dokter.
Zo blijven we bezig.
Groetjes.
Sedert gistere zit de klad er hier goed in.
Greet lijkt een abonnement op de WC-pot te hebben,
en ik blaf als een hond met hondsdolheid.
Kortom, we zijn ziek.
En alsof dat nog niet genoeg is krijgen we deze middag nog een telefoontje dat ons niet vrolijk maakt. Later meer hierover in een volgende log. Nu nog wat uitzieken.
Groetjes.
🙂
Tattoo You is een album van de Engelse rockband The Rolling Stones, uitgegeven in 1981. Het bevat de hits “Start Me Up” en “Waiting On A Friend”. Een aantal nummers van het album werden opgenomen tijdens de Goats Head Soup-sessies uit 1973 en andere tijden. Daardoor is de opnamedatum van het album erg lang en bestaat het vooral uit nummers die de Rolling Stones nog over hadden. Toch is Tattoo You een van hun succesvolste langspeelplaten.
Uit deze plaat kies ik voor jullie het nummer “Start me Up’. Goed om deze dag te eindigen en ook om de maandag mee te starten.
Groetjes.
🙂
Vandaag was ik met Eva onder andere in Menen. Morgen zondag gaat daar de carnavalstoet door. In afwachting is er reeds een kermis bezig het jonge volk te vermaken.
Eva is een liefhebster van kermissen. Ze kon het dus niet laten enkele attracties een bezoekje te brengen. Hier op het filmpje zie je ze op de popcorn. Ik ben geen fan van dergelijke toestellen en blijf dus aan de kant staan kijken.
Gtoetjes.
🙂
Greet schrijft
Een leuk weetje kan zijn dat nu Fr. over Peegie heeft geblogd zijn schoonmoeder er mee te maken had.
Mijn moeder was dan een lerares naaien in een opleiding aan een stadsschool. De wat men noemt Maten van Peegie vroegen om een kostuumpje te maken aan de school. Waarom mijn moeder en niemand van haar collega’s? Dat weet ik niet.
Het lukte, ik weet nog dat ze klaagde over hoe moeilijk het was een patroon te maken met een scheve schouder.
Ze werd verder nog gevraagd door o.a de bakkers van onze stad om een nieuw kopstuumpje te maken.
Ik heb er nooit aan getwijfeld dat mijn moeder een vakvrouw was. Integendeel, als kind ben ik te vaak paspop geweest.
mvg
Greet
Toen ik deze morgen vlakbij het stadhuis moest zijn nam ik deze foto. Hier volgt wat uitleg over de figuur die dit standbeeld voorstelt.
Het standbeeld werd gemaakt door Jef Claerhout en in september 1982 onthuld. Het stelt Peegie voor, zijn laatste doos schoensmeer aanprijzend, terwijl in de zakken van zijn broek nog twee reservedozen voorradig zijn. Bij volkse gelegenheden wordt het standbeeld van een kostuumpje voorzien door bemiddeling van ’t Gild der Maten van Peegie.
Peegie, de volkse figuur uit de boeken van Willem Denys, leefde op de Nieuwmarkt. Hij maakte het wel en het wee van de leurders van dichtbij mee.
Op een boogscheute van de Sint-Michielstoren, naar het westen toe, wonen de Nieuwmarkters. De rest van Roeselare ligt langs de andere kant. Zij leven sinds eeuwen volgens ongeschreven geplogendheden en stijl. Zij kennen elkaar en als zij weten wie Tarzan en Tanite en Sissen zijn, volstaat dat. Zij zijn van oordeel dat daar eigenlijk niemand zaken mee heeft, zelfs de politiecommissaris en vooral de controleur niet.
Lees meer hier !
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 