De vakantie is begonnen in het onderwijs.
Bij mij nog geen vakantie in zicht.
Toch is het voor mij duidelijk komkommertijd.
Na het werk genieten van het mooie weer.
De inspiratie en zin voor logjes schrijven of verhalen is op een dieptepunt door al dat genieten. Komkommertijd dus.
Daarom dat het hier wat kalm zal zijn de volgende dagen en misschien weken.
Je ziet wel als er iets nieuws verschijnt.
Geniet ook maar van dat mooie weer en eventueel vakantie.
Voor we het goed en wel beseffen is de herst daar alweer.
De tijd vliegt nu eenmaal.
Wees lief voor de komkommers en andere groente !
Bow Wow Wow was een Britse popband die begin jaren 80 erg populair was in het Verenigd Koninkrijk. Boegbeeld van de groep was Annabella Lwin (pseudoniem van Myant-Myant Aye Dunn-Lwin), ook simpelweg Lwin genoemd. Zij werd door de manager van The Sex Pistols, Malcolm McLaren; ontdekt in een stomerij toen ze slechts 14 jaar oud was.
Hun debuutsingle was C30 C60 C90 go!, een ode aan het cassettebandje; de single werd dan ook uitsluitend op zo’n cassettebandje uitgebracht.
Ze hadden een grote hit met I want Candy, van de tweede LP Last of the Mohicans. In 1983 scoorden ze ook in Nederland hits met The Man Mountain en Do you wanna hold me.
Donderdagavond lig ik vroeg onder mijn deken in mijn geĂŻmproviseerd bed in de living.
Greet ligt boven te rillen van de koorts met nu en dan een hoestaanval om de eentonigheid te verdrijven.
Jasper voelt zich ook al enkele dagen niet zo lekker en is ook gaan slapen net als Eva trouwens.
Lekker rustig zo voor mij dus.
TV uit, licht uit, alles stil…
totdat mijn gsm oplicht, er is een berichtje binnengekomen.
Het is volop aan het zomeren.
Het schooljaar zit er op en de grote vakantie staat voor de deur.
Voor veel jongeren was het vandaag al genieten.
De fonteinen vlakbij de beelden op het stationsplein bieden verfrissing voor jong en oud.
Juni 2018 was de droogste junimaand in meer dan 40 jaar. Sedert 1976 om precies te zijn.
Die maand herinner ik me nog heel goed. Dus nog maar eens een foto uit mijn oude doos. 🙂 Dat ben ik dus in juni 1976. Warm dat het toen was !
Voor het weeken beloven ze ons hetzelfde weer. Dat wordt dus genieten.
Niet vergeten in te smeren en voldoende te drinken.
Nu en dan plaats ik op de blog een foto uit vervlogen tijden. Vandaag gaan we terug naar de jaren ’60 van de vorige eeuw. Daar staat een jongen aan de waterkant vlakbij de schaapbrug. De straat die er heen liep noemt – nog steeds – de Schaapbruggestraat. De brug werd in 1979 afgebroken en een nieuwe kwam in de plaats. Momenteel zijn ze druk bezig om de huidige brug te renoveren. Binnenkort ga ik er eens heen en zal enkele foto’s nemen voor op deze blog. En wie die kleine is mag/kan je raden.
Een tijdje geleden toonde ik jullie hoe ze het Sint-Amandsplein aan het heraanleggen waren. Klik hier voor dit logje van enkele maanden terug. Deze werken zijn nu al enkele weken achter de rug. Waar vroeger auto’s konden geparkeerd worden bevind zich nu een groot grasplein.
Het standbeeld van Albrecht Rodenbach staat mooi in het midden van al dat groen. Mensen kunnen daar nu wandelen of zelfs picknicken. De automobilisten, die kunnen ondertussen hun auto op de ondergrondse parkings achterlaten. Plaats genoeg daar.
Deze morgen heb ik de oude wagen ingeruild voor de nieuwe. ttz een vijf jaar jonge Opel Mokka met 48.000 km op de teller. Het voelt wat vreemd aan om na 9 jaar met een andere auto te rijden. Ook heb ik nu een europese nummerplaat. Met de vorige heb ik 35 jaar geleden en die kende ik natuurlijk uit het hoofd. Nu kan ik de nieuwe ook uit het hoofd leren.
We Are The Champions is een nummer uit 1977 van de Britse rockgroep Queen. Het is geschreven door zanger Freddie Mercury. Het lied is afkomstig van het album News of the World en staat ook op het verzamelalbum Greatest Hits uit 1981.
De originele single-uitgave van het nummer, in 1977, betrof een dubbele A-kant met We Will Rock You. Deze single behaalde wereldwijd succes. In Nederland bereikte de single de tweede plaats in de Top 40 en de Nationale Hitparade. Beide versies van het nummer zijn nog immer populair bij met name grote sportevenementen.
Of de Rode Duivels dit zelf zullen mogen zingen valt af te wachten. Momenteel doen ze het goed. Dus alvast even oefenen door mee te zingen met den Freddy.
Het is een mooie zonnige zondagnamiddag in mei. Eva en ik zijn net terug van een bezoek aan haar vroegere school wanneer het muziekje van mijn GSM me duidelijk maakt dat iemand me wilt spreken. Ik zie op het scherm dat het Kleine Mama is en neem dus op. In plaats van haar hese stem hoor ik een kinderstemmetje. Het is de Grote Baas met mama’s vaste telefoon. Ze moet vragen van mama of ik wil komen. Ik kijk hoe laat het is en na een seconde nadenken stem ik toe. Omdat Greet het goed zou horen wie er belt zeg ik klaar en duidelijk “ik kom af baasje, tot straks”. Greet kijkt verschrikt op en zegt het maar een rare zaak te vinden dit meisje me belt. Dat geef ik toe, ik vind het ook een vreemde zaak. Maar Sluipertje heeft me ook al eens moeten opbellen van Kleine…
De dingen des levens ! 