De eerste helft van deze week zit er weer op.
Nog een duwtje en het is weer weekend.
Het wordt een lang pinksterweekend.
Maar laten we niet te snel van stapel lopen.
Uit mijn oude doos tover ik voor U een foto van belgische soldaten van lang geleden.
Ditmaal herken ik niemand tussen al dat mansvolk.
Of ze ooit een schot gelost hebben weet ik niet.
Eén groot misterie dus, deze foto.
Ik ga eens mijn licht opsteken bij nonkel Juul.
Die komt hier ook nog langs binnenkort.
Greet schrijft.
De Aspergerzoon had laten weten: ik kom zondag tegen de middag.
De moederdagkaart die hij verstuurde, daarbij had hij toch wat meer uitleg mogen geven?
Via e-mail een letterlijke kaart van belgie gekregen waarin alle provincies groen zijn en de provincie antwerpen rood.
Blijkt Antwerpen rood te zijn in vieren van een andere moederdag!
DUS LETTERLIJK wat hij niet niet echt heeft doorgegeven
Er is al heel wat volk als we de parking oprijden. Een oude bekende komt me tegemoet en wenst me proficiat met de communie. Ik leg hem uit hoe de vork aan de steel zit. Daarop wenst de man me proficiat omdat ik uitgenodigd ben op dit heugelijk moment in het leven van Kleine Muis. De zoon van die oude bekende doet ook zijn communie. Vooraleer we verder gaan kijkt de man met bedenkelijk gezicht naar mijn metgezellen.
Buurmeisje en haar mama zijn er reeds. Ook zij doet vandaag haar plechtige communie. en zit in dezelfde groep van Kleine Muis. Dat wordt leuk. Heel wat bloesems komen uit de kerk vergezeld van ouders en familie. Tezelfdertijd komen de verse bloesems en familie aan voor het volgende feest. We besluiten de meute te volgen en de kerk binnen te stappen. Zonder erbij na te denken; zeg maar automatisch grijp ik de…
De laatste dagen is Grote Muis druk in de weer. Vandaag zaterdag 5 mei is het de plechtige communie van Kleine Muis. De haren gedaan, vingernagels gekleurd, de juiste kleren. Grote Muis ziet er mooi uit. Zo ook Kleine Muis die een pak aan heeft speciaal voor deze dag. Dit heeft ze van memee zusmuis gekregen. Mama heeft haar haartjes gedaan, deels gevlochten en deels in krullen die langs haar hoofd naar beneden dwarrelen.
Wanneer ik arriveer is er al een deel van de genodigden aanwezig : zusmuis, punkie Muis die transgender geworden is; zoonmuis en zijn vriendin en Dennis, een vriend des huizes. Zoonmuis heeft een blauw oog. Dit heeft hij van zijn vriend gekregen toen ze de geboorte van diens vriend zijn dochtertje vierden. Het feest eindigde in een ferme knokpartij. Hierdoor heeft Grote Muis besloten geen alcoholische dranken te serveren op het feestje.
The Moans, genoemd naar een nummer van Art Blakey, was midden jaren 60 een muzikale uitspatting van een aantal Arnhemse Kunstacademiestudenten. De band had vanaf het eerste uur onder meer pianist Herman Brood in de gelederen. Nadat Brood zijn carrière voortzette bij Cuby and the Blizzards, ging the Moans nog enige tijd verder als Moan en Moan Nightmare. Moan mondde in 1972, bij wijze van grap, uit in Long Tall Ernie and the Shakers.
Bij optredens speelde Moan voor de pauze progressieve popmuziek om daarna, verkleed als rockers, terug te komen voor rock-‘n-rollcovers onder de naam Long Tall Ernie and the Shakers. Frontman werd Arnie Treffers (Long Tall Ernie), leadgitarist Alfons Haket (alias Alfie Muscles), bassist Hank Bruijsten (Hank the Knife) en – korte tijd later – drummer Alan Macfarlane (Tenderfoot Macfarlane). Even later wordt Jan Rietman, bij The Shakers Jumping Johnny genoemd, als pianist toegevoegd. In een aflevering van het fameuze VPRO-tv-programma Het Gat van Nederland in 1972 werd de grap door regisseur Theo Uittenbogaard visueel gedocumenteerd met opnamen van de Shakers in het beruchte Arnhemse Spijkerkwartier, met jakkerende auto’s en motoren, vechtpartijen en handtastelijkheden en besloten met een stomend optreden in het Amsterdamse Concertgebouw.
In 1982 valt het doek voor de Shakers. Jan Rietman gaat verder als pianist van het Los Vast-orkest en presentator van het gelijknamige NCRV-programma. Henk, Alfons en Alan treffen elkaar later weer in Hank the Knife and the Jets.
In 1995 overlijdt Treffers op 48-jarige leeftijd aan longkanker.
Bron : wikipedia.
Van deze groep heb ik een verzamelcd uit mijn collectie gevist. Hieruit breng ik voor U “Allrigh, making love in the middle of the night”.
Vandaag vrije dag.
Morgen een dagje werken dan weer weekend.
Ik laat het bloggen enkele dagen voor wat het is en kom terug met plaatje uit mn platencollectie.
Ondertussen kunnen jullie dit oude extra lange verhaal lezen.
Groetjes en tot dan.
Het is zaterdagmorgen. Ik draai me op mijn linkerzijde en neem mijn GSM van onder mijn kussen om te kijken hoe laat het is. Het is 7 uur en er staat reeds één bericht klaar om gelezen te worden. Het is van Grote Muis om me te laten weten dat haar ex hun dochter niet zal komen ophalen omdat hij verkouden is en het te hard regent. Eerst de prut uit mijn ogen wrijven, sanitair interludium en dan terug berichtje sturen dat ze haar advocaat en eventueel de politie hiervan op de hoogte moet brengen. Ook wilt hij het meisje het volgende weekend bij zich hebben Dat is iets tussen hen om af te spreken maar opeisen kan hij niet; Als hij haar een weekend niet bij zich neemt is hij naar de letter van de wet dat weekend kwijt.
Greet schrijft
Vanmiddag met de post van de FOD sociale zekerheid een “attest van erkenning van een handicap”
Het attest zelf loopt tot maart 2019.
Op zich een geruststelling, want Eva zit in het sociale systeem voor een federale uitkering. . Maandag maak ik zeker een afspraak met de maatschappelijk assistente van het ziekenfonds om heel zeker te zijn dat er niets verkeerd loopt.
Een systeem, dat ze enkel in Belgie kunnen uitvinden zeker?
Fod is federeaal. De bijkomende sociale voordelen die zij kan krijgen zijn korting op kijk en luistergeld in het Waals Gewest, en minder betalen op openbaar vervoer in Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Ja het klinkt belachtelijk. En dan is volgens ik tot nu toe weet, de RSZ niet gesplitst.
Mijn persoonlijke mening: Belgie is natuurlijk een kluwen van bureaucratie.
Maar echt waar : niet een slecht land om in te leven.
Nu nonkel Juul terug is van nooit weggeweest is het weer tijd om even het verleden in te duiken met deze foto.
Staande vierde van links meen ik mijn grootvader te herkennen. Grootvader via mijn moeder’s kant. Een reus was hij allesbehalve. Op mijn twaalfde was ik even groot als hij. Erg gedicipleneerd zien ze er niet uit of ze hadden tussen twee veldslagen wat lol gemaakt. Wie weet ?
Het is eind april. De zon schijnt Het is lente. Terwijl tante Martha met de grote schoonmaak begonnen is, neemt nonkel Juul zijn jaarlijks bad. Hiervoor gebruikt hij het oude zinken bad waar anders de koeien in de weide uit drinken. Het bad plaatst hij dan op de koer, een beetje uit de wind, anders klagen de buren. Zoals de traditie het ten huize Blomme al jaren voorschrijft gaat eerst de man in bad, dan zijn vrouw en tenslotte de kinderen. Bieke en Mieke bekijken dit voorjaars tafereeltje van op de één na hoogste tak van de boom van de buren. Dat zij straks ook in die smurrie hun bad moeten nemen zien ze niet zitten. Gelukkig kan tante Martha niet in bomen klimmen.
Het poortje gaat open. Daar komt de facteur met een brief voor onze nonkel. Zonder uit bad te komen neemt Juul de brief in ontvangst. De…
Goede morgen iedereen.
Deze week is terug een korte week, met Onze lieve Heer die donderdag ten hemel steigt. Dux beginnen we met de Muizen. Nonkel Juul volgt.
Zo wordt het toch nog gezellig, reeds !
Het is vrijdagavond. Ik heb begin deze week de muizen beloofd om hun logé terug naar haar papa te brengen. Ik parkeer de auto vlag voor hun huis. Zo moeten we niet te ver stappen met de spullen van die dreumes. Drie en een half is Piepmuis ondertussen.
ZusMuis en PunkieMuis zijn er ook. Laatstgenoemde voelt zich steeds beter in zijn/haar vel sinds zij besloten heeft om de rest van haar leven als man door te brengen op deze wereldbol.
De kinderen zijn nog op het speelpleintje vlakbij. Samen met Grote Muis ga ik ze halen. Tot grote verbazing van Grote Muis zijn ze nergens te bespeuren. Grote Muis is boos. “Die wordt gestraft” galmt het. Ze gaat terug naar binnen om haar schoenen aan te trekken. Dan gaat ze op zoek gaan. Terwijl ze binnen is zie ik de kids naderbij komen. Ze waren aan de andere kant van…