De dingen des levens !

Greet schrijft

Wat moet ik nog meer zeggen dan wij weer geconfronteerd werden met de 2de maal Eva werd buitengesmeten bij een PC wegens agressief gedrag. Zo fraai en zo maar denken dat ouders weer de draad opnemen???.
Eva zelf is nu 14 dagen verder en ze heeft ZELF de beslissing genomen om op een spoedafdeling opgenomen te worden omdat ze zich niet veilig voelde. Nu is ze op paaz.
Wijzelf kunnen toch zeggen dat ze ietsje beter is. Ze wil met papa dingen doen omdat hij sterk is, en hij tegen haar kan vechten in de auto als zij “een aanval heeft”.
Zelf heeft ze toch in de gaten, eindelijk, dat mama een pijnpatient is., want ik ben niet sterk genoeg om tegen haar te vechten in de auto.

Ischias, is waarschijnlijk nog gaande. ECHT EEN OPLUCHTING dat foto’s uitwijzen dat mijn linkerknie “gewone” slijtage geeft. Enfin morgen daarover toch naar de dokter gaan.

Ouders als wij zijn, wij hebben Annabel en Ginger. Een zeer aanwezige kat is Annabel tout court. Ze is humeurig van karakter, maar ook heel liefdevol als ze merkt dat er met ons iets scheelt.
En Ginger, ach, daarover heeft Fr al genoeg geschreven denk ik.  Zijn buik is een ligplaats. Mijn kleren ook. Lief, maar in een pikorde van poezen, zwak.£

mvg

Greet

L

https://flic.kr/p/223qjEL

Deze week vraagt een collega op het werk me of ik “Crosby, Stills and Nash” ken.
Hij heeft een cd van dit trio gekocht. Ik antwoord dat ik een plaat heb van deze drie aangevuld met Neil Young.  Thuisgekomen heb ik deze even uit mijn collectie gevist.

Déjà vu is een klassiek rockalbum uit 1970 van Crosby, Stills, Nash and Young. Ook Dallas Taylor en Greg Reeves worden op de albumhoes als muzikanten genoemd.

Het album stond op de eerste plaats van onder andere de Amerikaanse Billboard-hitlijst. In 2003 plaatste de muziekzender VH1 Déjà vu op de 61ste plek in hun lijst van de beste albums aller tijden. Het album wordt beschreven in het boek 1001 Albums You Must Hear Before You Die.

Uit deze plaat kies ik voor jullie het openingsnummer “Carry on” geschreven door Stephen Stills.

Roger Slosse (Roeselare, 27 maart 1914 – Roeselare, 11 mei 2005) was een volksschrijver uit Roeselare

Roger Slosse was een haarkapper in Roeselare. Hij was actief in het lokale toneelleven. Later ontwikkelde hij zich tot cabaretier en vooral als volkskunstenaar-humorist. In het lokale weekblad ‘De Weekbode’ van de uitgeverij Roularta had hij van 1956 tot 1989 een wekelijkse columns, genaamd ’t Hoekske van Juul Plastiek. De naam Juul Plastiek werd zijn alter ego. In deze columns gaf hij zijn visie op de lokale samenleving in zijn volkse stijl. Het zijn de belangrijkste schrijfsels in het lokale dialect. Na zijn overlijden zou een werkgroep, ‘De vrienden van Juul Plastiek’, deze columns bundelen en heruitgeven.

Roger Slosse was ook actief als heemkundige waarbij vooral zijn kennis van het Roeselaarse dialect centraal stond. Zo was hij ook de auteur van het boek ‘Zo sprak Koberkie’, maar ook werken over lokale figuren, een roman over ‘Mielke de Pensjager’ en tal van stukken over volksdevotie. In 1964 werd hij in Roeselare verkozen als gemeenteraadslid voor de Volksunie. Hij zetelde een legislatuur in de gemeenteraad. Voor zijn artistieke activiteiten ontving hij in 1991 in Roeselare de Bronzen Blauwvoet, een prijs voor culturele verdienste.

Na zijn dood werden ‘De Vrienden van Juul Plastiek’ opgericht onder invloed van Dirk Lievens. Deze groep ijverde voor een boek met de columns van Juul Plastiek en een standbeeld van dit figuurtje als eerbetoon aan de volksschrijver en –kunstenaar Roger Slosse. Dit beeldje kwam er uiteindelijk op de voormalige Vismarkt in de Wallenstraat te Roeselare. In het parkje bij het beeld zijn ook enkele teksten van Slosse terug te vinden.

Bron : wikipedia.
Noot : de roman “Mielke de Pensjager” was grotendeel geinspireerd op het leven van Nonkel Juul.

Dit was het dan.
Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/27soy48

Deze avond zijn Eva en ik even gaan wandelen tot aan het stationsplein. Daarvoor moesten we door de winkelstraat. Alhoewel de winkels reeds gesloten waren vond Eva het toch interessant hier en daar een etalage te bezichtigen.

Verder hebben we een terrasje gedaan  en even binnengewipt in het – voor haar nieuwe -fietspunt. Op de terugweg naar het ziekenhuis kwamen we dit gekke mannetje tegen.  Wie of wat dit is verneem je later op deze blog. Nu afsluiten want het onwedert hevig.

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/263Ji6t

Deze namiddag hadden we bezoek van een mevrouw van het D.O.P. Wat dat precies inhoudt kun je hier lezen. Dit ter ondersteuning van Eva. Het gesprek verliep vlot. En de administratieve molen, die draait rustig verder.

Rond 18 u was ik bij Eva zelf. Momenteel bevindt ze zich in een ziekenhuis hier vlakbij. Daar kan ze nog maximum twee weken verblijven, dan zien we wel weer. Samen hebben we een wandeling gemaakt in de buurt van het ziekenhuis. Vlakbij bevindt zich een speelplein dat door Stad beheerd en uitgebaad wordt. Daar was het leuk wandelen met dit warme lenteweer. Het was ook daar dat ik de foto hierboven nam.

Nu afwachten wat de toekomst brengt.

🙂

https://flic.kr/p/25fxTov

vandaag is het pinksteren maandag. Een dag waarop men thuis mag blijven, behalve dan als men in de horeca of enkele warenhuisketens werkt. Die sluiten dus niet.  Voor mij is het een dag waarin niets moet en alles mag. Genieten van het lenteweer ondanks het feit dat er deze voormiddag een onweersbui over ons huis trok.   Dit mag natuurlijk de pret niet drukken. Dan maar even een oude foto uit mijn doos vissen en hier plaatsen. Geen idee wie die kleine is en of die nog leeft.

Geniet de dag.

🙂

https://flic.kr/p/27jeW3z

Francis John Tovey (Londen, 8 september 1956 – aldaar, 3 april 2002), bekend als Frank Tovey, was een Brits muzikant en, onder zijn pseudoniem Fad Gadget optredend, roerganger van de new wave.

In de vroege tachtiger jaren oogstte hij opmerkelijk succes met zijn experimentele, bevreemdende sound. Niettegenstaande de grote erkenning die hem in het elektronische-muziekmilieu te beurt viel, bleken zijn ‘intellectuele’ nummers commercieel niet buitengewoon succesrijk. Toch was zijn fanbasis groot genoeg om verdere, eveneens hoogst originele singles uit te brengen: ‘Fireside Favourite’ (een vrolijk kampeerliedje over nucleaire oorlog), ‘Ladyshave’ (over dwangmatig scheren) en ‘Collapsing New People’ (een soort ironische lofrede op de gothic-scène, tezamen met Einstürzende Neubauten) gelden als baanbrekende new wave-klassiekers.

De excentrieke Fad Gadget maakte heuse performances van zijn optredens, waarin hij levensgevaarlijke acrobatieën uithaalde. Tijdens een optreden in het Amsterdamse Paradiso in 1983 klauterde hij op de installatie, brak bij het vallen zijn beide benen en liep twee blauwe ogen op; vervolgens zette hij met al zijn krachten het optreden voort. Een foto van de gehavende Tovey werd later in het inlegboekje van Under the Flag afgedrukt. Ook choqueerde hij het publiek op een bepaald optreden door op het podium zijn schaamhaar uit te plukken en rond te strooien.
Bron : wikipedia.

Van Fad Gadget heb ik zijn debuutplaat : Fireside favourites !
Deze keer geen nummer uit deze plaat maar ene uit zijn vierde, namelijk het redelijk bekende “Collapsing new people”.

Groetjes.

🙂

greet schrijft.
ouderliefde gaat heel erg ver soms.
bij mijn tandarts vanmorgen heb ik weer vernomen dat onze zoon het goed doet.
Ik twijfel niet aan zijn liefde voor mij. De aspergermoederdagkaart  en zijn bezoek aan thuis zijn echt bewijs daarvan.
Maandagmorgen was de poetsvrouw hier, de huisdokter, voor mij. Pijn in zoverre dat ik alweer  een afspraak had gemaakt met een huisdokter.

Kwam dat goed uit!
Over onze dochter. Fr had al zondag op bezoek vernomen: je moet bellen naar de behandelende psychiater.Het komt er op neer dat Eva weer is ontslagen over agressie. 7x Francky heeft laten vallen wat viel, en is haar gaan opnemen van moeten. maandagmorgen.
De poetsvrouw vermeld ik nogmaals want het is goed om een getuige te hebben.
De huisdokter heeft zijn werk gedaan. echt goed.
Eva uit zichzelf is dan naar spoed gegaan en is nu opgenomen op een PAAZ afdeling. Ze vroeg of Francky haar kon brengen.
Op mijn netvlies blijft gebrand de verkrampende Francky terwijl ze het zei.
Zelf ben ik dinsdag haar moeten begeleiden voor een EEG onderzoek.
De angst voor je eigen kind tijdens de wachttijdenden tussen onzerzoek en blijft. Mijn litteken op mijn knie blijft ook

Allez wat wel goed ik is. Eergisteren kreeg ik een telefoon van de mevrouw van DOP. Het kan toch niet dat jullie als ouders dat moeten meemaken.
Gisteren een telefoon van een dienst die een jaar geleden was opgebeld over haar voor begeleding.
De professionelen zijn blijkbaar wakker geworden?
mvg Greet