Woensdag alweer,
die zit er bijna op.
Tijd om de week doormidden te zagen, de matras te keren of gewoon een verhaaltje.
Groetjes.🙂
Een grijze maandagmorgen. De wind waait hevig. Over het dorp luiden de doodsklokken. “Weer een klootzak minder op deze aardkluit” mompelt nonkel Juul terwijl hij rechtop staat van de plee en verstrooid zijn gat afveegt met een oud exemplaar van La Dernière Heure; Tante Marta bevindt zich op het kerkhof. Ze houdt even halt bij de graven van gestorven familieleden en vrienden. Nu staat ze voor het graf van Margariet V. Een nicht van haar die lang geleden gewurgd werd teruggevonden op het veld, niet ver van de armenwijken. Daar leven de verworpenen der aarde. Goddelozen die zweren bij het socialisme in plaats van de Rooms Katholieke Kerk. De dader werd nooit gevonden, maar iedereen had wel een idee waar hem of haar te zoeken. Die nicht was slechts negen of tien jaar oud. Ze woonde toen bij de moeder van Martha. Het nichtje haar moeder was er vanonder met…
View original post 341 woorden meer
Vandaag was ik in de kringwinkel waar ik deze grote pop zag staan volledig aangekleed voor carnaval.
Ikzelf ben niet zo’n groot liefhebber van deze festiviteiten. Toen de kinderen klein of kleiner waren dan nu gingen we ieder jaar naar de stoet in het centrum van Roeselare kijken. Het is nu al enkele jaren dat ik nog geweest ben. Misschien moet ik dit jaar maar eens gaan kijken. Wel even op de agenda van Stad kijken wanneer die doorgaat.
Vroeger had je van die carnavalshits die ze in Toppop toonden. Ik was steeds blij wanneer dit weer voorbij was. Dat blijkt niet meer te bestaan zulke hits of ben ik gewoon niet meer bij de tijd voor deze muziek ?
Groetjes.
🙂
Vandaag de start van het laatste jaar met mijn oude voordeur. Volgend jaar krijg ik een nieuwe. Niet dat ik daarvoor sta te springen. We worden al rap genoeg oud(er).
Geen blog met diepzinnige filosofische bedenkingen vandaag, maar een greep uit de foto’s van mij die op deze blog verschenen zijn de laatste 10 jaar.
Geen bloemen of kransen.
🙂
Get Yer Ya-Ya’s Out! is een livealbum van The Rolling Stones, uitgegeven in 1970. Het werd opgenomen in New York en Baltimore, Maryland in november 1969, net voordat Let it bleed werd uitgegeven. De titel van het album kwam van het nummer “Get Yer Yas Yas Out”, van Blind Boy Fuller. De betekenis van Yas Yas in het nummer staat voor de borsten van een vrouw.
Uit deze plaat heb ik “Carol” gekozen, een cover van Chuck Berry.
Groetjes.
🙂
Eva gaat op zaterdag in de voormiddag dansen. Eerst enkele gratis proeflessen. Nu is ze ingeschreven voor dit semester. Deze lessen gaan door in een zaal die ook als dojo dient voor een karateclub. Niet deze waar ik lid van ben/was. Ondanks we elkaar al enkele decades niet meer gesproken hebben was het weerzien met de karatetrainer hartelijk.
Terwijl Eva haar lessen volgde praatten wij over het verleden en het heden. Dertig jaar geleden is het dat we samen trainden. Hij als bruine gordel, ik witte way back in 1987. Mijn vechthandschoenen die ik destijds gebruikte heb ik nog steeds in de kast liggen. Deze middag voor de grap (en voor de foto) nog even van onder het stof gehaald.
“Nee, ik heb me niet verveeld terwijl ik zat te wachten” antwoordde ik op de vraag van Eva toen we naar huis reden.
Groetjes.
🙂
Hoi,
een verhaaltje voor het slapengaan op donderdag.
Fijne avond.
🙂
Omstreeks middernacht. Blootvoets stappen Mieke en Bieke door de geheimzinnige gang die enkele jaren geleden uit het niets verscheen. Ze stappen naar de deur waarmee je naar het jaar 1944 of 1945 kan terugkeren. Ook kunnen mensen uit die periode door de deur naar het heden komen. Dit deed onder andere Mieke.
Om de één of andere reden die niemand weet wil ze nu terug naar haar tijdstroom. De laatste weken hoorde ze telkens ze sliep een stem. Die stem vertelde haar dat ze terug moet. Terug naar het dorp tijdens het einde van de tweede wereldoorlog. Dit zag ze eerst niet zitten. Dit betekent afscheid nemen van de mensen die haar hier in 2019 omringen. Nonkel Juul, tante Martha, de kinderen van het dorp in haar klas bij meester Pilchard. Maar de stem wist haar toch beetje bij beetje te overhalen. Nu enkele weken later is ze er klaar…
View original post 290 woorden meer
(uit het Grieks: nostos = terugkeer en algos = droefheid, pijn, lijden) is het gevoel iets belangrijks of dierbaars te zijn kwijtgeraakt. Dit uit zich in heimwee naar het (persoonlijke) verleden.
Als ik met de auto de baan op ben staat de radio meestal op Nostalgie. De ene oude hit na de andere komt voorbij. Sommige herinner ik me nog, maar er zitten er ook tussen die ik vergeten ben. Gisteren was ik weer eens onderweg met de auto en toen hoorde ik een nummer dat me op het eerste gehoor niets zegt maar hoe langer ik luisterde des te meer ik het me herinnerde. Ik heb een display in de auto waarop de naam van de artiest en het nummer te lezen zijn. Zo kan ik het ook makkelijker onthouden. Thuis even op youtube en vond dit :
Volledig vergeten dus totdat ik het weer op de radio hoorde.
Ligt het aan mij of is er tegenwoordig weinig nieuws op de radiozenders te horen. Zelfs Stubru die altijd fier beweert dat de nieuwste hits eerst bij hen te horen zijn speelt veel oude hits. De tijd van regelmatig nieuwe hits en artiesten op de radio lijkt voorbij. Of heb ik het mis en word ik gewoon te oud voor de jongste ontwikkelingen op gebied van muziek ?
Groetjes.
🙂
Google+ is langzaam maar zeker aan het afsterven. Voor wie niet weet waar ik het over heb : G+ is een sociaal platform van Google dat destijds gelanceerd werd als grote concurent van Facebook. Hoe dan ook, een geducht concurent van FB werd het niet. Vanaf 2 april gaat de stekker er definitief uit.
Daar mijn blogprofiel aan G+ gekoppeld was moest ik het profiel weer loskoppelen wil ik niet Ă©Ă©n en ander kwijtspelen. Gelukkig was daar blogster Tine die me op de juiste weg hielp. Daar ik de laatste jaren niet zoveel met G+ bezig was behalve links van mijn logjes plaatsen wist ik niet meer goed hoe de vork daar aan de steel vastzit. FB heeft dus weer een concurent minder. Wie of wat volgt ?
Groetjes.
🙂
De weergoden zijn druk bezig geweest vandaag. Momenteel regent het hard. Deze voormiddag was het nog droog en vroor het, maar toen ik voor het werk met de fiest er op uit moest begon het te hagelen. Eenmaal terug binnen vielen bakken sneeuw en smeltende sneeuw. Gelukkig (of ongelukkig voor de liefhebbers) bleef de sneeuw niet liggen. Terug naar huis fietsende kreeg ik koude regen te verwerken.
Straks nog even naar de Colruyt voor boodschappen. Goed dat Greet een lijst maakt met wat we nodig hebben. Sinds kort schrijf ik ook van alles op. Of beter gezegd : ik ben van plan op te schrijven. Vergeten dat ik doe. Op alle gebied. Het zal met het ouder worden te maken hebben.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 