De dingen des levens !

Onlangs zat ik wat te prutsen met papier en potlood. Ik had net een verhaal geschreven over een gebeurtenis in dat vreemde dorp. Ik wou dat ik er een tekening bij kom posten. Geen gestolen van het internet ofzo, maar eigen maak. Toen kreeg ik een inval. Geen idee of ik dat daadwerkelijk op papier kon krijgen. Even later had ik al resultaat :

Het verhaal rond deze tekening dient nog verder afgewerkt te worden. De tekening zal waarschijnlijk ook nog enkele aanpassingen hebben. Zo blijft men bezig tijdens deze regenachtige dagen.

Wees zo vrij om zelf iets te schrijven rond deze krabbel. Het kan alleen maar leuker worden.

Fijne dag verder.

🙂

Onze tuin begint van langs on meer op een kattenhotel te lijken. Vroeger kwam Kesha, het harige poesje van de buurvrouw even polsen hoe het met ons en de katten ging. Sedert enige tijd komt daar Seba bij. Seba, zo noemen we hem daar volgens Eva zijn naam op Sebastiaan lijkt, maar hoe die naam precies klinkt weet ze niet meer.

Gisteren dinsdag zag ik nog een poes in de tuin, boven op de compostbak om precies te zijn. Die lijkt op het eerste gezicht als twee druppels op Seba. Bij nader zien zijn er wel enkele verschillen en bovendien draagt die geen halsband.

Onze katten – Louis en Annabel – zijn er ferm gerust in en laten die katten toe in de tuin. Annabel zorgt er wel voor dat geen van de drie in onze living komt neuzen.

Zoals ik al eerder schreef : met katten in de buurt kan men zich niet vervelen.

Fijne dag

🙂

Onlangs heb ik “Eten op zijn vlaams” van L.P.Boon gekocht. Rob had me er in één van zijn reacties op gewezen. Eens iets anders dan “Mieke Maaike” of “Eros en de eenzame man”.

Boon had een schrijfstijl die heel vlot te lezen is. Daarom alleen al houd ik van veel van zijn boeken. Zo ook dit boek dat oorspronkelijk in 1972 verscheen. In dit boek leer je veel over de eetgewoonten van de vlaming tussen pakweg 1920 en 1970.

Een goede raad van Boon : “Als je kookt, hoe arm of rijk je ook mag zijn, laat het dan op geen centje steken. Koop liever een paar panty’s minder, of draag er geen, en neem in ruil ervoor een kwart kilo echte boter van de boer.

Of de bereiding destijds goed was voor hart en bloedvaten betwijfel ik. Er is op het gebied van voeding één en ander veranderd op het gebied van bereiden.

Boon-appetit !

🙂

In september gaat alles terug van start. Zo ook het dansen op zaterdag voor Eva. Altijd leuk voor haar om enkele bekenden terug te zien. Sommigen onder hen ziet ze ook in Opstap als tijdens haar tijdsbesteding.

De danslerares was onlangs getrouwd. Om deze heuglijke gebeurtenis nog eens met haar leerlingen te vieren had ze voor de gelegenheid haar huwelijksjurk nog eens aangetrokken. Dat vonden de dansers leuk.

Tijdens de dansles toverde één van de mama’s enkele emmers vol met groenten te voorschijn. Eigen kweek.Iedereen mocht ervan nemen.

Kortom : het was een originele start van de lessenreeks.

Fijne dag !

🙂

Vandaag gaan we weer eens de religieuze toer op met de oude kraker uit 1971.

Put your hand in the hand is een lied geschreven door de Canadees Gene MacLellan (1938-1995). Het is een christelijke religieus lied in de stijl van countrymuziek met gospelachtige trekjes, voortgekomen uit de beweging van de “Jezus-hippies”

In 1971 nam de Canadese muziekgroep Ocean het nummer op. De titel werd zowel gebruikt voor hun debuutalbum, als voor hun debuutsingle. Het werd een klein wonder want het plaatje haalde de nummer 2-positie in de Billboard Hot 100 in 14 weken notering.

Eveneens in 1971 nam de Nederlandse band Himalaya met zangeres Patricia Paay het nummer op. Ondanks airplay van Radio Veronica bereikte het nummer slechts de tipparade.

Amen !

🙂

Zo is het ! Verder wens ik jullie een fijne zaterdag ofte fijn weekend en tot de volgende.

🙂

Afgelopen zaterdag waren er in het centrum van Roeselare straatmuzikanten aan het werk. Die trokken ook heel wat volk.

Hieronder vind je enkele foto’s van die muzikanten.

Dit was het laatste deel over wat er afgelopen weekend zoal te beleven viel in Roeselare. Er was ook nog de Rally van midden Vlaanderen, maar daar ben ik niet naartoe geweest. Je kan nu eenmaal niet overal zijn, nietwaar ?

Fijne dag nog.

🙂

Elk eerste weekend van september verandert de Grote Markt van Roeselare in een stukje Parijs. Tientallen kunstenaars uit diverse regio’s zie je er aan het werk tijdens de kunstmarkt Paris MontmARTre.

Paris MontmARTre is een realisatie van de organisatie Kunst Kijken/Paris MontmARTre, ondersteund door Stad Roeselare.

Hopelijk spreken de foto’s voor zich.

Geniet de dag.

🙂

Stoffel Vandoorne (Kortrijk, 26 maart 1992) is een Belgische professionele coureur voor Mercedes-Benz EQ in de Formule E. Voorheen was hij Formule 1 coureur voor McLaren tot 2018. Sinds 2019 is hij terug actief in de Formule 1 als testcoureur van het Mercedes-AMG Petronas F1 team om vervolgens in 2020 bij hetzelfde team te dienen als reservecoureur.

Vandoorne won in 2010 won de F4 Eurocup 1.6 en in 2012 de Eurocup Formule Renault 2.0. Verder werd hij in 2015 kampioen in de GP2 Series met ART Grand Prix en in 2022 wereldkampioen in de Formule E met Mercedes.

Stoffel was zaterdagavond te gast in Roeselare. Ik was er niet bij toen hij er was, maar keek wel toe tijdens het opstellen van enkele voertuigen in de namiddag. De foto’s hierboven zijn het resultaat.

Groetjes.

🙂

De start van september is tevens de start van veel ! Afgelopen weekend was er vanalles te doen in de streek. Ik was niet overal aanwezig maar hier en daar wel. Met de fiets er op uit en genieten van het aangename weer. Dat vrijdag in de late namiddag de hemelsluisen open gingen mocht de pret niet drukken. Integendeel, het deed deugd voor mens en natuur. Mijn grasperk begint weer tot leven te komen.

Er was de Rally van midden Vlaanderen, straatmuzikanten, Stoffel Vandoorne en Paris Montmartre.

Het resultaat van dit alles is dat Eva en ik heel wat foto’s genomen hebben waarvan ik er enkele zal posten. Nu en dan zal het hier op een fotoblog gelijken, maar da’s een aangename afwisseling na al die lange verhalen uit dat dorp vermoed ik.

Groetjes en fijne dag gewenst.

🙂