Woensdag begon met regen. Geen bui maar een malse regen waarvan de natuur alleen maar kan genieten. Tegen de middag was het weer droog. Echt afgekoeld voelt het niet. Dat kan nog een tijdje duren denk ik.
Door de hevige plensbui gepaard met wind van dinsdag hadden enkele takjes het begeven. Die heb ik met mijn schoeischaar weggewerkt. Gelukkig geen schade. In en rond Gent is het gisteren erger geweest.
Louis merkt het ook dat het ander weer geworden is. Gedaan met dutjes doen in de oude zandbak. Regen ziet hij niet zitten dus weer binnen slapen in een kartonnen doos.
We zijn alweer over de helft van deze maand – half oogst zoals het vroeger heette – en je kan het hier en daar al merken. Het valt op dat de avonden vlugger donker worden. Heel wat winkels zijn terug van verlof, ook al moet ik er voor de volledigheid bij vermelden dat er winkels zijn die pas nu verlof nemen.
Ook heb ik richting centrum gefietst om te zien hoe het verloopt met de werken in de Ooststraat, zijnde de bekendste en drukste winkelstraat van Roeselare. De werkzaamheden zijn zo goed als klaar. EÊn week in plaats van drie hadden de werklieden nodig. Een prestatie dus. Wel vind ik het ergens jammer dat er asfalt in plaats van de stenen gekomen is.
Het deel van de Ooststraat dat verkeersvrij is heeft zijn stenen mogen behouden. Geen bezoeker die daarvan wakker zal liggen.
Elders in en rond het centrum zijn nog enkele werkzaamheden bezig. Die ga ik ook eens bekijken. Verslag is voor een andere keer.
Een tafereel dat we hier niet dikwijls zien. Louis en Kesha, hier ook gekend als het harige poesje van de buurvrouw, die elkaar eens niet in de haren vliegen, maar gezamenlijk naar iets of iemand zitten te staren. Het was toen reeds avond en iets frisser dan de dag zelf, dus daaraan zal het niet gelegen hebben. Na een tijdje besloot ik even te kijken wat hen zo bezig hield. Zodra ik mij vertoonde vloog er een duif vliegensvlug weg. Het was dus dit sappig brokje dat hun aandacht trok. Hebben zij pech en de duif geluk.
Goed dat we de katten hebben om over te schrijven op deze blog. Met die gasten valt er altijd wel iets te beleven dat de moeite waard is om te publiceren.
Vorige week startte ik met The Byrds een nieuwe reeks in “Muziek op zondag”. Thema voor deze maand en september zijn hits die een religieuze ondertoon hebben. Vandaag richten we ons op het oude testament.
Rivers of Babylon is een lied geschreven en opgenomen door Brent Dowe en Trevor McNaughton van de Jamaicaanse reggaegroep The Melodians in 1970. Het nummer werd echter populair door de coverversie van de Duitse discogroep Boney M. in 1978.
Boney M 1979 (Photo by Chris Walter/WireImage)
Het karakter van dit nummer vloeit vooral voort uit de letterlijk overgenomen Psalmen uit de Bijbel. Het bevat stukken uit Psalm 137:1, 3 en 4 en uit Psalm 19:14 of 19:15. Het betreft de Joden in ballingschap die aan de rivieren in Babel weemoedig terugdenken aan hun vaderland. Voor de Rastafari is dit nummer herkenbaar: De rivier is de Atlantische Oceaan, Zion is Afrika en Babylon is Amerika (het slaven-verhaal).
Dit was het dus voor deze zondag. Volgende week weer een greep in de Bijbel.
Vandaag nog maar eens een warme dag. Morgen zondag ook nog. Pas vanaf maandag is er kleine kans op regen. Afwachten. Blijven voorzichtig zijn met die hitte is en blijft de boodschap.
Woensdag kreeg ik telefonisch de vraag of ik kon helpen met vervoer naar een pretpark niet zover hier vandaan. Het zit zo : Vlam, die je je misschien nog herinnert van mijn soapblog waar momenteel niet veel meer verschijnt, haar vriend en de vier kinderen wilden naar dat pretpark gaan. Een neef van Vlam zou met vervoer helpen, maar hij krijgt niet iedereen reglementair in zijn auto. Of ik ook wou rijden was dus de vraag.
Donderdag rond 10 u kwamen we aan. Er stonden reeds lange rijen auto’s aan te schuiven. Een medewerker van het pretpark stuurde de automobilisten door naar verder gelegen parkings. Neef en ik zetten onze auto’s aan de kant en lieten Vlam, haar vriend en de kids uitstappen. Voor hen stonden enorm lange rijen mensen aan te schuiven om er binnen te geraken. Wat was ik even blij om daar niet tussen te moeten gaan staan. Afspraak om hen rond 17 u op te halen. Vlug terug naar de auto en hop naar huis.
Rond 17 u was ik op de afspraak. De auto terug aan de kant en Vlam opbellen zodat ze wist dat ik er was. Toen ze met haar gevolg bij de auto kwam liet ze weten dat haar neef de twee kleinsten reeds om 14u30 opgehaald had. De warmte en de drukte waren hen teveel geworden. Blijkbaar moesten ze een uur aanschuiven voor de achtbaan en 45 minuten voor de boomstronken. En dat onder een blakende zon. Allen waren blij dat ik er was. Vlug alles en iedereen inladen en terug naar hun huis.
Dit zou ik niet overleefd hebben. Geef mij maar de rust en de schaduw.
Gisteren ben ik langs geweest bij mijn jarige moeder. Haar kamer was versierd en ze kreeg een glas sangria. Weliswaar alcoholvrij. Het is nu niet de bedoeling om haar zat te maken.
Verder heeft Eva een namiddag met VOC Opstap doorgebracht in Oppost. Oppost is het gebouw waar zich ondermeer de kringwinkel bevindt. Er is daar ook ruimte om workshops te volgen. Daar heeft ze samen met nog enkele deelnemers een tasje gemaakt.
Dat was het zo voor vandaag. Geniet van deze zonnige woensdag.
Vanaf maandag 8 augustus (dat was dus gisteren) is de drukste winkelstraat van Roeselare afgesloten voor werkzaamheden. Het wegdek is er in zo’n slechte staat dat er ingegrepen diende te worden. De straat werd in 2009 volledig heraangelegd, maar ondertussen is men 13 jaar verder en een nieuwe bestrating is meer dan nodig.
De werkzaamheden zouden hoogstens drie weken in beslag nemen zodat alles klaar is wanneer de scholen op 1 september terug van start gaan. Voor mij geen probleem daar ik de auto niet nodig heb om daar te geraken. Met mijn fiets ben ik daar in 5 minuten.
Stad is druk bezig met vernieuwen en heraanleggen van straten. De ene straat is nog maar pas terug open of men begint aan de volgende. Dat er weer gemopper zal zijn is zeker.
De dingen des levens ! 