De dingen des levens !

Zaterdagmorgen kreeg ik via Messenger een bericht van de weduwe met de vraag of ik haar dochter bij de vader kon ophalen en naar haar kon brengen. Dat paste gelukkig voor mij, dus ik heb dat dan maar gedaan.

In de namiddag kregen we dan telefoon van Greet haar broer. Hij moest met allerlei spullen uit het huis van hun moeder naar het containerpark, maar was blijkbaar haar identiteitskaart vergeten. Omdat hij zelf niet in Roeselare woont, mocht hij met zijn eigen identiteitskaart het containerpark niet binnen. Daarom reed ik met Greet haar identiteitskaart naar het huis van hun moeder. waar hij druk bezig was.

Toen de bestelwagen eenmaal volledig geladen was, besloot ik mee te rijden naar het containerpark. Vele handen maken nu eenmaal licht werk. Samen was alles snel uitgeladen en verwerkt. Zo werd mijn “vrije” namiddag opnieuw nuttig besteed. Soms zijn het net die onverwachte kleine hulpjes die ervoor zorgen dat een dag toch voldoening geeft.

Fijne zondag en tot de volgende.

🙂

Colt Clark and the Quarantine Kids

Colt Clark and the Quarantine Kids is een virale familieband bestaande uit vader Colt, een professioneel muzikant, en zijn kinderen – Cash, Beckett en Bellamy – die tijdens de lockdown van de pandemie in 2020 samen begonnen te spelen. De band, afkomstig uit de omgeving van Tampa, staat bekend om hun covers van klassieke rock-‘n-rollnummers op YouTube en Facebook, waarmee ze miljoenen views genereren voor hun levendige, thuis opgenomen optredens.

We zijn ondertussen enkele jaren verder en ik vroeg me af of die nog steeds zulke clips opnemen. Dat doen ze dus nog steeds. De kinderen zijn duidelijk gegroeid. Logisch, we zijn vier à zes jaar verder.

Dit is de laatste clip tot op heden :

Fijne zaterdag en tot de volgende.

🙂

Donderdag was precies een herfstdag. De temperaturen gingen niet hoger dan 12 graden wat behoorlijk koud is voor de tijd van het jaar. Verder regen- en hagelbuien. Nu mag ik niet klagen want ik hoorde op de radio dat het (on)weer elders veel schade veroorzaakt heeft. Uitgerukte bomen en kapotte daken…..

In de namiddag even langs geweest bij mijn moeder in het WZC. Ze heeft nu een aangepaste rolstoel waarin ze confortabel zit. Wel klaagt ze van pijn in haar benen. Daar had de huisarts het maandag met mij over gehad. Ze krijgt nu dagelijks een pijnstillend middel.

Er lagen een stapel enveloppes in haar vakje. Die mee naar huis genomen en de facturen betaald. Achteraf alles klasseren. Zo is dit werkje ook weer gedaan.

Vandaag is voor velen een bruggedag tussen gisteren Hemelvaartsdag en morgen het weekend. Even boodschappen doen en verder zien wat de dag brengt.

Groetjes.

🙂

Begin mei 2026 is het grondwaterpeil in Oost-Vlaanderen, na een kurkdroge aprilmaand, gedaald tot laag tot zeer laag voor de tijd van het jaar. Ongeveer 62% van de meetlocaties in Vlaanderen vertoont lage standen, met een specifieke concentratie van zeer droge gebieden in het Meetjesland.

Gevolgen: Vanwege de droogte zijn er in delen van Oost-Vlaanderen al gedeeltelijke oppompverboden voor grondwater van kracht.

Na heel warme dagen ziten we nu met een koudegolf. Veel regen hebben we nog niet gehad. De afgelopen maanden waren heel droog. Het klimaat is duidelijk aan het veranderen en dat is niet ten goede.

Verder alles rustig hier. Vandaag is het Hemelvaartdag. De kerk herinnert ons er aan dat Jezus op die dag naar de hemel gevlogen is. Een gebeurtenis waar niemand nog van wakker lijkt te liggen, behalve dat dit een dag is waarin men niet moet werken.

Fijne donderdag en tot de volgende.

Afgelopen maandag rond de middag had ik in het WZC waar mijn moeder verblijft een gesprek met haar huisarts en een verpleegkundige. Het doel van dit gesprek was afspraken te maken over hoe ze verder behandeld moet worden indien ze opnieuw een longontsteking krijgt.

Die longontstekingen worden veroorzaakt doordat ze zich tijdens het eten regelmatig verslikt, waardoor voedsel in haar luchtpijp terechtkomt. Dat is de voorbije weken al tweemaal gebeurd.

De vraag was of het nog zinvol is haar opnieuw naar het ziekenhuis over te brengen als dit nog eens voorvalt.

De conclusie van het gesprek was dat ze in dat geval niet meer naar het ziekenhuis zal worden overgebracht. Wel zal ze alle nodige zorgen krijgen in het rusthuis, zodat ze zo comfortabel mogelijk kan blijven. Haar levenskwaliteit is ondertussen sterk achteruitgegaan en niemand acht het nog verantwoord haar telkens opnieuw zware ziekenhuisopnames en behandelingen te laten ondergaan.

Geen gemakkelijke beslissing, maar we moeten realistisch blijven. Nu afwachten hoe het verder met haar verloopt.

Groetjes en tot de volgende.

🙂

DE LETTER “S” !

Nieuw jaar… nieuwe foto-uitdaging in blogland..Melodybegon een Alfabet
een foto passend bij het ABC.

De “S” van  strips !

Gedurende vele jaren hebben Greet en ik strips verzameld. Daar hebben we een hele kast vol mee.

Als kleine jogen las ik vooral Nero, Suske en Wiske en Jommeke. Later kwamen daar de verhalen van Superman en Batman bij. Tegenwoordig lees en verzamel ik Amerikaanse comics. Niet meer zoveel als vroeger. Greet had ook een verzameling mee van thuis. Later gingen we naar een stripwinkel in Brugge om daar onze verzamelingen aan te vullen.

Dit was het voor deze dinsdag. Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

De Rolling Stones hebben een nieuwe single uitgebracht leest Oldman in de krant
Wie zijn dat nu weer ? bromt nonkel Juul terwijl hij koffie schenkt.
Die ken ik ook niet zegt Bieke terwijl ze een boterham smeert.
Van die gasten komen geen platen in ons huis binnen sneert buurvrouw Annie.
Van wie dan wel vraagt Dikke Annie
Zullen we toch maar eens luisteren vraagt Flip.

In juli verschijnt het nieuwe album. Ik ben benieuwd.

Tot de volgende.

🙂

Moederdag begon rustig in het dorp. Té rustig. Dat betekende meestal miserie.
Nonkel Juul zat al van zeven uur ’s morgens aan de keukentafel met een pint in de hand. Tegenover hem zat dikke Annie in haar zondagse bloemetjeskleed, haar armen over elkaar geplooid alsof ze de koningin van Vlaanderen was.

“En?” vroeg Annie streng. “Wat hebde gij gekocht voor moederdag?” Nonkel Juul trok zijn schouders op. “Ik dacht dat mijn aanwezigheid cadeau genoeg was.”“Dat is eerder een straf,” bromde Annie.

Net op dat moment vloog de deur open. Bieke kwam binnengewandeld met een gigantische cactus in haar armen. Een lelijk gevaarte vol stekels dat precies uit Mexico ontsnapt was.“Verrassing!” riep Bieke vrolijk. “Ik vond dat die plant perfect bij Annie paste. Sterk, stekelig en moeilijk water te geven!”Robby verslikte zich bijna in zijn koffie. Nonkel Juul schoot in een lachstuip. Alleen Annie lachte niet.“Ge zijt niet goed wijs!” brieste ze.

Bieke zette de cactus midden op tafel. Daarbij prikte Annie zich onmiddellijk in haar hand.“Auw! Verdorie!”“Zie,” zei Bieke tevreden, “hij verdedigt zijn nieuwe bazin al.”

Annie stond recht alsof ze Bieke ging wurgen, maar juist dan kwam kruidenier Octaf De Bolle binnengestapt. Achter hem schuifelde zijn moeke mee, een krom vrouwtje met een gezicht als een vergeten rozijn.“Speciaal voor moederdag!” riep Octaf trots terwijl hij een boeket verwelkte rozen omhooghield. De bloemen hingen slap naar beneden alsof ze onderweg gestorven waren.“Die bloemen zijn kapot,” zei Robby.“Dat noemt vintage,” antwoordde Octaf beledigd.“En hoeveel kost die miserie?” vroeg Nonkel Juul.“Vijftig euro.”“VIJFTIG?!”Moeke De Bolle knikte ernstig. “Ze zijn beperkt houdbaar.”“Dat zie ik!” bulderde Juul.

Tien minuten later zat iedereen ruzie te maken, had Annie de cactus buiten gegooid en verkocht Octaf toch nog twee boeketten aan de pastoor, die dacht dat het rouwbloemen waren.

Aan alle moeders een fijne moederdag gewenst.

🙂

Met dit prachtig weer zaten we met zijn drietjes lekker buiten op ons terras. Greet met de krant, Eva met haar breiwerk en ik met de laatste Marvel.

Het is weer om buiten boekje te lezen.Ik dacht aan een boek dat ik onlangs terug ontdekte. Het komt van bij mijn moeder en verhuisde hierheen toen ze in het WZC introk.

Het boekje heet “Mielke de pensjager” geschreven door Roger Slosse. Het gaat over het wel en wee van een stroper. Doet dit een belletje rinkelen ? Jawel, het verhaal is grotendeels gebaseerd op het leven van nonkel Juul himself. Een echte biografie is het dus niet. De afgebeelde persoon lijkt ook in de verste verte niet op Jules Blomme.

Het boek ligt klaar om gelezen te worden. Wie weet deze zomer ?

Alvast een fijne avond en tot de volgende.

🙂

Op de website van Vonnie las ik volgende vraag :

Heb je een citaat dat je naleeft of waar je vaak bij stilstaat?

Voor mij is dat: Leef en laat leven . Een herinnering om de controle over anderen los te laten en je te focussen op je eigen gedrag. Ik maak me al lang niet meer druk om wat anderen uitspoken. Ze doen maar is mijn gedachte. Ik bemoei me er niet mee. Verder leef ik dag na dag, Niet bang zijn of piekeren over wat kan komen. Verspilde energie

De slakken op de foto leven ook dag na dag. Die maken zich nergens druk om, denk ik toch.

Dit was een korte blogpost. Die van nonkel Juul dan weer langer; Zo blijft alles in evenwicht.

Tot de volgende;

🙂