Dat fruit en groente goed is voor je gezondheid hoef ik hier niet meer te schrijven. Dat zou je moeten weten. Een stuk fruit per dag houdt je gezond. Dat je met groente en fruit ook plezier kan hebben is dan weer iets anders.
Ga met die banaan en voor de rest een fijne zaterdag gewenst.
🙂
Op zaterdag heeft Eva dansles in een gebouw dat zich nabij de haven bevindt. Daar de les slechts een uur duurt blijf ik ter plaatse. Dan ga ik soms even wandelen in en rond de haven. Afgelopen zaterdag wandelde ik langs de Kaaistraat en nam er enkele foto’s.
Zo valt er altijd wel iets te zien tijdens zo’n korte wandeling. Al de foto’s van zaterdag kan je hier bekijken. Waarschijnlijk ga ik de volgende keer de andere richting uit. Dan zal ik terug foto’s nemen.
Fijne dag gewenst en tot de volgende.
🙂
In deze straat (op de foto dus) woonde tot voor kort een dame die ik min of meer ken. Ze is de moeder van 13 kinderen. De vader van die kinderen is reeds jaren geleden overleden. Later kreeg ze een vriend. Die is ondertussen ook overleden. Het huis is piepklein en er is geen tuin of koer. Weer of geen weer, altijd stond de deur open. Telkens er visite was van enkele van haar kinderen met hun gezin stonden die gewoon op de stoep of op straat bij te praten. Als ik er voorbij fietste of zwerfvuil opruimde in de buurt spraken ze me aan. Altijd hadden ze wel iets te vertellen.
Plots is die dame weg uit dat huis. Eva kwam haar onlangs tegen. Blijkbaar is ze momenteel dakloos. Met haar zijn ook de kinderen en kleinkinderen uit het straatbeeld verdwenen Het is weer stil in de straat.
Groetjes en fijne dag.
🙂
Vandaag zetten we onze huisdieren en die van de buren eens in het zonnetje.
In feite is het hier iedere dag dierendag. Toen ik deze morgen opstond zat Kesha aan de achterdeur te janken om haar korrels. Deed ik het rolluik van de voorste venster omhoog kwam Seba aangestormd in de straat. Het is hier precies een luxe kattenhotel geworden.
Groetjes en fijne dag.
🙂
Maandag begon rustig. Gewoon even enkele kleine boodschappen doen en dat zou het zowat zijn.
Belt er rond de middag iemand aan de deur. Eva gaat kijken wie het kan zijn. Blijkt het een buurvrouw te zijn die me dringend nodig heeft. Haar man is in zijn garage gevallen en raakt blijkbaar niet meer recht. Eva en ik helpen de man naar de woonkamer stappen. Hij voelt slap gelijk een vaatdoek. Ik stel voor er een dokter bij te halen. Hij weigert en argumenteert dat het de eerste keer niet is dat hij zo valt. Dat voor iemand die slechts enkele jaren ouder is dan ik. Ongeveer 65 dus. Later op de dag zie ik hem in zijn tuin. Vandaag dinsdag zal hij naar de dokter gaan. Ik kan hem alleen maar gelijk geven.
In de late namiddag krijg ik telefoon van Grote Muis. Of ik met haar en kleine Muis naar de MacDonalds kan gaan. Ook wil ze me vergoeden voor het vervoer van en naar de spoed van verleden week. Ze klaagt reeds geruime tijd over pijn vlak onder één van haar borsten. Tot op heden heeft geen arts gevonden wat er precies scheelt. Morgen weer naar een andere specialist. Hopelijk vindt die wat er scheelt.
Tussendoor heb ik wat onzin zitten schrijven voor de verhalen die plaats vinden in dat dorp en heb ik ook een onzinnige tekening neergezet. Die zie je hierboven.
Nu afwachten wat deze dag ons brengt.
Groetjes.
🙂
Het weekend zit er weer eens op. Op naar de eerste week van oktober. Afwachten wat die ons zal brengen.
Vorige vrijdag mijn zoveelste prik tegen dat virus gekregen. Ik was er de dag nadien even niet goed van. Een grieperig gevoel en pijn in de arm. Zondag was alles weer achter de rug. Nonkel Juul hoeft helemaal geen prik tegen welk virus dan ook . Die overleven toch niet in zijn lijf dat duidelijk tegen alles en nog wat bestand is.
Zaterdagavond was er fuif in Opstap. Er was eten en drank voor iedereen. De meesten hielden het bij cola light, ik bij fanta. Dronken worden is er niet bij. Eva leefde zich uit met haar vrienden. Ik zat aan een andere tafel wat bij te praten.
Dat ik tussen alle bedrijven door nog tijd vond om iets te tekenen is duidelijk merkbaar hier.
Rest mij om jullie een fijne maandag toe te wensen en tot de volgende.
🙂
In oktober gaan we de vlaamsche toer op ! Veel onbekend volk voor de ‘ollanders onder jullie en ook onder de Vlaemsche lezers dezer blog.
Jan De Wilde (Aalst, 1 januari 1944) is een Belgische zanger, tekstschrijver, gitarist en kleinkunstmuzikant. Tot zijn bekendste liedjes behoren Een vrolijk lentelied, Joke, Hè hè, Eerste sneeuw, De fanfare van honger en dorst en Walter, ballade van een goudvis.
Wat er verder met Joke gebeurd is zullen we wel nooit te weten komen. Misschien maar best.
Fijne dag verder.
🙂
Moeder de vrouw zal het maar meemaken dat haar man vroeger thuis komt dan voorzien !
Geniet van deze hopelijk voor U rustige zaterdag.
🙂
We zijn weer aan de laatste dag van september aangekomen. Tijd om even een terugblik te maken. In september gaan de schoolpoorten terug open, starten diverse activiteiten en vervangt de herfst de zomer. Dat ondervonden we met lage temperaturen en bakken regen.
Hieronder toon ik enkele foto’s die genomen werden in september, maar niet op de blog getoond werden.
Dit was het dus voor september. Morgen begint oktober. De maand waarin we overschakelen naar wintertijd en ons voorbereiden voor Halloween en ander leuks. Feesten waar ik niets mee heb, behalve warme chocolademelk dan.
Groetjes.
🙂
Ons huis begint meer en meer op een restaurant voor de buurtkatten te lijken. Na Seba komt Kesha – hier gekend als het harige poesje van de buurvrouw – van zodra ze de kans ziet binnen om eten te eisen. Eva heeft een bakje met droogvoer voor haar aan de achterdeur gezet. Madam laat het haar smaken. Ondertussen ligt Seba (het zwarte katje met witte pootjes) uitgeteld in de bergplaats te slapen. Een gezellige drukte met andere woorden.
Onlangs hoorde ik het verhaal van een dame die met haar jonge kater in mei naar de dierenarts geweest was. Bij het naar buiten komen uit de praktijk liep er iets mis met de bench en nam de kater het hazenpad. De buurt van de dierenarts werd doorzocht en ook de buurt waar de dame woont werd uitgepluisd. Zonder resultaat echter. Toch bleef de dame hopen haar kater ooit terug te zien.
Onlangs hoorde ze gekrijs aan de voordeur. “Waarschijnlijk de kinderen van de buren aan de overkant” dacht de dame. Toch ging ze even kijken wat er aan de hand was. Toen ze de voordeur opende stoof de kater als de bliksem naar binnen. Fel vermagerd weliswaar maar levend en wel. Ik hoef hier niet te vermelden dat de dame dolgelukkig was. Ze kreeg vrij van haar baas om voor de kat te zorgen.
Zo zie je maar dat de wonderen de wereld niet uit zijn.
De dingen des levens ! 