De dingen des levens !

Januari is verleden tijd. Wat ging dat weer vlug. Nog een duwtje en we mogen de kerstboom van onder het stof halen.

Veel opzienbarends was er niet te beleven om over achteruit te kijken. Van al die nieuwjaarswensen enz. was er bijna niets te merken. Een maand gelijk een andere dus.

Ook de katten hielden zich rustig. Hier boven liggen ze als broer en zus mooi naast elkaar op een in beslag genomen jas.

Het afbreken en opbouwen gaat rustig verder in Roeselare. Deze foto nam ik gisteren toen ik met Eva in Opstap moest zijn. Dan ging ik even shoppen in Asalam.

Was het bewolkt toen we nabij Roelevard waren, even later waren de wolken weg en verscheen een blauwe hemel. Terwijl ik moest wachten voor mijn afspraak met de peut die daar in de buurt zijn praktijk heeft deed ik een terrasje. Het eerste dit jaar. Vorig jaar geen enkel terras bezocht. Een teken dat ik dit jaar weer naar buiten kom. Dat belooft !

Groetjes en tot de volgende.

🙂

Afgelopen zondag was zo’n beetje vader-dochter dag. We zijn die dag veel samen op weg geweest. Na de middag gingen we samen even langs bij mijn moeder in haar woonzorgcenter.

Ze was niet op haar kamer te vinden. Ze was met haar rolstoel in de eetzaal. Ik zag onmiddellijk dat er iets niet klopte. Ze zag er vermoeid uit. Het haar ging plat op haar hoofd in plaats van golvend zoals steeds. Gelukkig herkende ze ons direct. Ik merkte dat ze haar trui achterstevoren aan had. We gingen met haar naar haar kamer en zorgden dat ze de trui juist aan had. Nadien gingen we naar het cafetaria. Ik een koffie, Eva een thee en moeder zoals steeds een ijsje. Het ijsje ging niet zonder morsen. Verder zei ze zowat geen woord.

Tenslotte trokken we naar haar kamer. Daar stond een stukje taart haar op te wachten. Hoe ze het deed weet ik niet, maar de taart kwam integraal op haar kleren terecht. Eva haalde er een verpleegster bij. Hopelijk is dit maar tijdelijk en knapt ze weer wat op.

Fijne dag.

Als lid van Mooimakers ben ik afgelopen zaterdag terug begonnen met mijn ronde hier in de buurt.

Tijdens mijn ronde werd ik door een inwoner van één van de straten aangesproken. Volgens hem wordt er veel vuil achtergelaten aan de bushalte aldaar. Op zijn grond zag ik inderdaad vuil liggen en ook aan de desbetreffende bushalte. Zijn vraag was of het mogelijk is om daar een vuilnisbak te plaatsen.  Ik heb hierover een mail naar stad gestuurd.

Verder merk ik weer veel papier en karton op de openbare weg en voetpad in de Vijfwegenstraat nadat vrijdag papier en karton opgehaald werd. Ik heb dat papier en karton opgekuist vooraleer het regent en dan aan de grond plakt. Eva zag onlangs iemand foto’s nemen van al dat papier.

Kortom 2023 begint met veel rotzooi in de straten en voetpaden. Ik was goed en wel begonnen en mocht terugkeren naar huis met een volle zak. Het wordt er precies niet beter op met dat zwerfvuil.

Fijne start van de nieuwe week.

🙂

Supergrass is een Britse alternatieve-rockgroep uit Oxford. De band bestaat uit zanger/gitarist Gaz Coombes, toetsenist Rob Coombes, bassist Mickey Quinn en drummer Danny Goffey. Het geluid van de band was hoorbaar beïnvloed door bands als The Jam en Buzzcocks, maar ook Madness en Slade.

In de zomer van 1994 verschijnt de debuutsingle Caught By The Fuzz; het gaat over Coombes’ aanvaring met de politie wegens drugsbezit. Begin 1995 volgen Mansize Rooster en Lenny, en in mei van het Britpopjaar verschijnt het lovend ontvangen debuutalbum I Should Coco. De vijfde single Alright wordt, mede dankzij een humoristisch bedoelde videoclip, een grote zomerhit.

En nu maar dromen van zomer 2023.

Fijne zondag gewenst en tot de volgende.

🙂

Donderdag verliep hier heel erg rustig. Veel de baan op ben ik niet geweest. Dan maar binnen bezig zijn.

In de namiddag kreeg ik zin om nog eens iets te tekenen. Eva had me onlangs enkele boeken gegeven met tips over tekenen. Sommige tips die ik las zijn zinvol. Andere zijn dan weer te hoog gegrepen voor mij, te moeilijk dus. Dan maar zelf een beetje “krabbelen”.

Het resultaat heeft weer iets te maken met de verhalen van en met nonkel Juul. Het verhaal is nog niet geschreven, maar in mijn hoofd broeit er al iets. Hier de gecensureerde versie. Of de tekening integraal zal verschijnen weet ik nog niet. Wie weet voeg ik er nog iets aan toe. Ik zie wel.

Fijne vrijdag.

🙂

Gisteren nog eens langs geweest bij mijn moeder in het zorgcentrum te Westrozebeke. Normaal doe ik de verplaatsing in 15 minuten, maar een deel van de weg er naar toe is afgezet voor werken. Dit zal zo’n viertal maanden duren. Tegen dan is het zowat zomer. Je zou je beginnen afvragen waar ze NIET aan de straten en wegen werken.

Met mijn moeder gaat het gezien de omstandigheden betrekkelijk goed. Ze had die middag lekker gegeten. Ze had volgens haar zeggen onlangs bezoek gehad, maar de bezoeker in kwestie is in 2009 overleden. Dus weinig kans dat haar verhaal klopte.

Terwijl ik haar in haar rolstoel voortduwde door de gangen van het gebouw kwamen we bij een venster met goed zicht op de omgeving. Ik nam er de foto hierboven. Alhoewel we ons op het gelijkvloers bevonden kan je duidelijk merken dat het gebouw hoog staat ten opzichte van de huizen uit de omgeving. Typisch voor de omgeving aldaar. HOOGlede is een buurgemeente. Vandaar de naam waarschijnlijk.

Fijne donderdag.

🙂

Gisteren dinsdag heb ik voor de eerste keer dit jaar naar het containerpark gereden. De zin om één en ander op te ruimen was er. Het was er ook het weer voor. Dan maar de spreekwoordelijke koe bij de spreekwoordelijke horens genomen. Auto vol met papier, karton, piepschuim, wat kapotte electro, een TL lamp en weg er mee.

Veel volk was er niet op het containerpark. Zo had ik in no time alles in de daarvoor bestemde containers of bakken gedeponeerd.

Als het weer kriebelt is dat niet erg. Er ligt nog genoeg spullen te wachten die weg mogen.

Fijne woensdag.

Onlangs hadden we rode kool over. Te jammer en zonde om weg te gooien. Daar die vroeger reeds klaargemaakt in de diepvries gezeten had was dit nu geen optie. Greet dan maar even chefkok Google raadplegen en ze vond een recept om met rodekool soep te maken.

Het kleur van de soep was “rood” of eerder paars. Die was wel lekker. Wel vermoedden we dat men vreemd zou opkijken moest men soep met zo’n kleur opdienen.

Dit was dus een culinair verantwoorde blog. Tot de volgende niet zo culinair verantwoorde blog.

🙂