Gisteren waren we reeds woensdag, halverwege de week dus. Tijd vliegt.
In de voormiddag met Eva even naar de bib gereden om enkele boeken die ze gereserveerd had op te halen. Dan nog even naar de Action. Eva had er iets nodig. Vraag me niet wat. Ik bleef rustig in de auto zitten.
De namiddag dag stond in het teken van boodschappen doen voor VOC Opstap. In de late namiddag was Eva er voor een activiteit. Lees ook maar eens de Opstapkrant. Er staan bekende personen in.
Voor ik het goed en wel besefte was de dag weer om.
Op de foto weer eens een foto van Roelevard. Het gebouw is nog lang niet afgewerkt, maar men ziet vooruitgang.
De palliatieve zorgeenheid Het Anker is een afzonderlijke verpleegeenheid binnen het ziekenhuis waar patiënten die ongeneeslijk ziek zijn, in een meer huiselijke omgeving kunnen verblijven. Het is gevestigd op campus Brugsesteenweg, met een aparte ingang via de Gasthuisstraat. In Het Anker wordt een ‘thuis’ geboden aan maximaal 9 mensen met ingewikkelde pijn- of verzorgingsproblemen en/of complexe psychische en spirituele noden. De benadering van de patiënt en zijn omgeving gebeurt in een sfeer van openheid en met respect voor de eigenheid van de patiënt.
Daar was ik gisteren dus. Kleine Muis was er ook. Die heeft vrij van school tot eind oktober. Wel taken via internet enzo. Grote Muis sliep. Ik heb haar niet wakker gemaakt. Toch had ik het gevoel dat ze wist dat ik er was.
Er is steeds iemand bij haar, ook ’s nachts. Alleen ben ik bang dat dit zwaar weegt bij sommigen. Een iemand is al gecrashed. Spanning stijgt. Hoe dan ook ik houd me afzijdig van die dingen. Met Kleine Muis heb ik afgesproken dat ze me steeds mag contacteren als er iets is. Meer kan ik niet doen.
Het was afgelopen weekend heel druk in het centrum. Er waren onder andere de Rodenbachfeesten en de “Tuin der lusten“. Hier onder enkele sfeerfoto’s waarvan enkele door Eva genomen.
In de straten liepen er reuze dieren :
Een geluk dat de weergoden goedgezind waren die dag. De avond en nacht voordien hadden er enkele ferme buien gevallen. Die zondag was het bewolkt maar het bleef gelukkig droog.
Dat het hier rustig was op de blog zal men wel gemerkt hebben. Of ik deze week terug iedere dag een stukje zal brengen is afwachten.
Bij Grote Muis is de behandeling gestopt. Ze bevindt zich momenteel op de palliatieve afdeling. Kwestie is dat de pijn draaglijk is en ze de juiste begeleiding krijgt.
Dit maakt dat een mens zich allesbehalve vrolijk voelt. Vandaar deze blogpauze.
Ik houd het hierbij voor vandaag.
Fijne maandag gewenst iedereen en tot de volgende.
Ik heb even mijn oud alter ego Lambiorix ingegeven en kwam op mijn oude blog terecht die ondertussen reeds lang verdwenen is. Ik heb even enkele screenshot gemaakt :
Multiply was een sociale netwerkdienst met de nadruk op het toestaan ​​van gebruikers om media – zoals foto’s, video’s en blogberichten – te delen met hun “echte” netwerk. De website werd gelanceerd in maart 2004 en was in particulier bezit met steun van VantagePoint Venture Partners, Point Judith Capital, Transcosmos en particuliere investeerders. Multiply had meer dan 11 miljoen geregistreerde gebruikers.
Het bedrijf had zijn hoofdkantoor in Boca Raton, Florida, maar verhuisde begin 2012 naar Jakarta, Indonesië en maakte onlangs de intentie bekend om over te stappen op e-commerce, waarbij het sociale netwerkaspect volledig werd geschrapt. Quantcast schat dat Multiply op 30 juli 2012 op zijn hoogtepunt 2,47 miljoen unieke bezoekers per maand in de VS had.
Kortrom, hier is mijn interesse voor bloggen ontstaan. Na enkele jaren Multiply ben ik overgestapt op blogspot, ditmaal volledig in het Nederlands. De overstap verliep nogal stroef. Had ik veel contacten op Multiply, nu moest ik volledig opnieuw beginnen zonder volgers of reageerders. Het is toch goed gekomen. Toen ik in 2010 op WP begon was ik weer op dreef.
Op Multiply had ik contact met mensen van over de hele wereld. Wie die mensen waren weet ik niet meer. Het is trouwens tussen de 15 en 20 jaar geleden. Toch heb ik goede herinneringen aan die tijd.
Het volledig verhaal van Multiply kan je hier lezen. Het is in het Engels, maar je kan steeds de vertaalfunctie van je browser gebruiken.
Afgelopen zondag stond in het teken van de veiligheid. Politie en brandweer lieten de bevolking kennis maken met hun beroep. Beiden hadden het stationsplein en omgeving in beslag genomen.
Veel heb ik hier niet bij te vertellen behalve dat Eva de foto’s genomen heeft.
Eva maakte tevens dit korte filmpje :
Ook was het de bedoeling om nieuwe medewerkers te rekruteren. Of het een succes is weet ik niet.
Het was warm tijdens het voorbije weekend. Zaterdag besloten Eva en ik om even te gaan wandelen in het Sterrebos. Niet te verwarren met het sterrebos van Winschoten. 🙂
Het kasteel heb ik hier al meerdere keren getoond. Dit zullen de meeste volgers dan wel herkennen.
Dan maar deze brug over en naar de andere kant van het bos wandelen.
Via deze poort komen we in de schaduw van de bomen. Onder zo’n felle zon wandelen is niet bepaald een pretje.
Hier zijn ze bezig met werken uit te voeren. Welke werken precies kon ik niet achterhalen. Misschien weten we meer tijdens een volgende wandeling.
Nog een laatste foto die ik tijdens onze wandeling genomen heb :
Dit weekend was er veel te doen in Roeselare. Daar ga ik morgen een en ander van tonen.
Tante Martha : wees niet boos op mij. allemaal de schuld van den Juul ! Dolfke Leye : ik ben helemaal niet boos, Ik heb mijn beste kist voor je klaar staan. Bieke : nonkel Juul is boos op je, Dolfke ! Dolfke Leye : ik zal maar maken dat ik weg kom. Krapuul de straathond : geen been krijg ik van die begrafenisondernemer, gierigaard ! Erna : hopelijk komen er vlug nieuwe avonturen, want ik begin me hier te vervelen. Gina : vlug een plaatje opleggen en verder niet meer boos worden.
De nieuwste single van de Stones na bijna twintig jaar.
Shit happens nu eenmaal. Wou ik gisteren met de fiets vlug even een boodschap doen bleek de achterband zo lek als een zeef. Materiaal om de band te herstellen of te vervangen heb ik niet. Al die jaren dat ik in het fietspunt actief was was ik verwend op het gebied van fiets herstellen. Gelukkig woon ik niet zo ver van het station. 20 minuten wandelen als ik flink doorstap. Gelukkig hadden ze een vervangfiets voor me klaar staan. Deze middag mag ik mijn fiets ophalen.
Een korte blogpost deze keer. Er was weinig meer te vermelden. Binnenkort weer de baan op fietsen om foto’s van vanalles in en rond Roeselare te nemen. Het is er trouwens het weer voor.
De dingen des levens ! 