Vandaag zijn we bij de letter “K” aangekomen.
Ik kies voor “K” van karate.
Lezers die mij al jarenlang volgen, weten dat ik tot 2018 actief was in de vechtsport. Meer dan twintig jaar lang beoefende ik karate, tussendoor enkele jaren aikido en uiteindelijk kobujutsu. Het was een belangrijk deel van mijn leven, waarin discipline, doorzettingsvermogen en respect centraal stonden.
Maar in 2018 besloot ik ermee te stoppen. Na meer dan twintig jaar legde ik mijn wapens neer en sloot ik een belangrijk hoofdstuk van mijn leven af. Het voelde alsof ik letterlijk een deur achter me dichttrok: de trainingen, de technieken, de discipline en de lange jaren waarin de vechtsport een vast onderdeel van mijn leven was geweest, behoorden voortaan tot het verleden.
Hier zie je me in 2011 druk bezig met enkele leerlingen.
Sindsdien heb ik mij niet meer met de krijgskunst beziggehouden. Toch krijg ik soms nog de vraag of ik niet wil terugkeren. Na al die jaren zie ik dat niet meer zitten. Al moet ik toegeven: dat het soms nog wel eens kriebelt.
Noot : De hoofdtrainer van de club was op de uitvaartdienst van mijn moeder aanwezig. Het was een aangename verrassing.
Dit was het voor deze dinsdag. Graag tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Als je eenmaal je leeftijd hebt is het toch niet zo makkelijk om nog hetzelfde niveau te halen. Dan krijg je dat gevoel van dan hoeft het niet meer. Dat had ik toch toen ik lange afstand lopen deed.
LikeLike
K—-karate , het zit je idd in het hart, je schrijft er regelmatig over
ga er gewoon af en toe eens piepen
@->-
LikeLike
Troostend, om de hoofdtrainer weer te zien op de uitvaart.
LikeLike
Dat is inderdaad een hele beslissing geweest, karate was toch wel jouw sport. Hans
LikeLike
Het zal toch nooit meer zo worden als het was, je bent er immers ook niet voor niks mee gestopt.
LikeLike
De K, dat moest wel karate zijn voor jou. Ik kan me voorstellen dat het soms nog kriebelt.
LikeLike
Ik was op de hoogte omdat je het eerder hebt genoemd. Ik vind dit een mooi inkijkje in je leven. Ik kan mij voorstellen dat je het mist. Een afsluiting van iets in het leven wat nooit terug komt.
Fijn en waardevol dat hij op de uitvaart was.
LikeLike
In het leven zijn er nu eenmaal momenten van komen en gaan hé…
Als de tijd van gaan gekomen is, dan vind je wel andere toffe dingen om te doen 👍
LikeLike
Iedere sport heeft wel zijn liefhebbers, voor mij was het Judo zoals je weet. Ik heb daar ook jarenlang les in gegeven en als leiding samen met twee andereen jarenlang grote toernooien georganiseerd. Ook ik ben gestopt.
LikeLike
En toch zal het je goed doen dat je nog niet vergeten bent. Op zich is in beweging blijven goed natuurlijk maar dit soortsporten vraagt toch iets meer dan alleen bewegen. Ik denk dat je toch nog wel voordelen hebt van de jaren dat deze sport deel uitmaakte van je leven. Zo heeft Henk op oudere leeftijd nooit schade opgelopen bij een val door het valbreken dat hij in zijn Judo jaren leerde, je blijft dat onbewust doen.
LikeLike
Wat jij hebt met die edele vechtsport heb ik met werk. Ik mis dat nog steeds, maar zou toch niet meer terug willen naar die dagelijkse routine en discipline. Ik geniet nu toch meer van de andere dingen des levens. Zeker nu ik weet dat het zomaar anders kan lopen in een mensenleven…
LikeLike
Soms moet je bepaalde keuzes maken. En dat heb ik ook ooit gedaan met de vechtsport vaarwel te zeggen.
Aum Shanti
LikeLike
Ja dat zijn de leuke dingen van bekenden…
Ha daar zit ook een k in
LikeLike
Bij deze K, laat je een mooie, aparte inkijk zien. Je hebt vast veel voor de club betekend. Dat de trainer op de uitvaart van je moeder was zegt genoeg.
LikeLike
Ja Suske dat herinner ik me nog maar al te goed en ook je beslissing te stoppen. Is dat al zo lang? Wat vliegen we verder…
LikeLike
Dat is een mooie actiefoto van jou als trainer. Ik denk zo dat je stilletjes nog altijd gemist wordt.
Fijne dag verder.
LikeLike
Sommige dingen afsluiten kan je met pijn in het hart doen. En jaren later denk je er haast niet meer aan. Ik dan toch.
LikeLike
Een mooie foto van wat ooit heel belangrijk was in je leven. En dat de hoofdtrainer op het afscheid van je moeder was zegt dat jij ook belangrijk was voor de club.
LikeLike
Wat een mooie foto Suske. Karate lijkt me een heel bijzondere sport die ook mentaal heel veel doet.
LikeLike
mogge Suske
een mooie invulling van de K
tevens een deel van je leven
en ook mooi dat de hoofdtrainer bij je moeders uitvaartdienst was 😦
geniet de dag
LikeLike
Als kind al antisport maar een nicht van mij deed wat jij deed… ook jaar in jaar uit.. discipline had/heb ik dan wel.. .ik danste (wedstrijdniveau ook) maar ja een ongeluk bracht daar een einde aan.
Hoe dan ook… een mooie invulling van de letter K als invulling van een fase in een mensenleven. Terugkeren kan (denk ik) niet, je vindt niet terug wat je er toen had.
LikeLike
Karate beginnen is zeker hele ervaring. Leeftijd speelt ook rol aan. Je kriebelt wel eens aan. Was wel leuke verassing voor jou. Echt leuke foto. Fijne dag.
LikeLike
Als je ergens een deur dicht trekt. Gaat er een andere deur open.
Fijne dinsdag
LikeLike