Zaterdagnamiddag was ik bij mijn moeder. Nadat een verpleegster haar in haar rolstoel geholpen had stonden we op punt om naar het cafetaria te gaan. In de gang zag ik een man met een rollator. De man met grijze baard kwam me bekend voor. Hij bleef staan, keek me aan en zei : “Jij bent het ! Jij bent van de ontvangerij !” Toen wist ik het weer. Een collega van meer dan veertig jaar geleden op het stadhuis. Lang heeft hij er niet gewerkt. Later startte hij een eigen winkel vol antiek en brocanterie. Ik herinner me nog dat hoofd van een indiaan uit het amazoneoerwoud. Dat gekoppesneld hoofd was een pronkstuk dat later gestolen werd. Ook een manier om je hoofd te verliezen. 🙂
Ik stelde voor om samen met ons naar het cafetaria te gaan. Daar haalden we herinneringen op van toen we samenwerkten. Ook vertelde hij me over zijn tijd als paracommando in Belgisch Congo tijdens de grote opstand. Hij heeft veel meegemaakt in zijn leven. Nu is hij in het WZC voor een kort verblijf. Dit nadat hij enkele maanden in het ziekenhuis gelegen heeft. Nu terug op krachten komen en dan terug naar zijn zaak.
Over onze samenwerking destijds op het stadhuis kan ik nog veel vertellen. Wie weet doe ik dat ooit.
Fijne dag verder en tot de volgende.
😉
De dingen des levens ! 
Een onverwachte ontmoeting die jullie zeker deugd heeft gedaan.
Leuk weerzien.. maakte het bezoek aan je moeder vast een beetje fijner, zo verhalen op te kunnen halen met die oud-collega.
Leuk! Dat geeft ineens een heel andere wending en invulling aan je bezoek.
Dit zijn de leukere ontmoetingen….En zo te zien een kleurrijk type….
Best we leuk als je dan iemand na al die jaren weer eens ziet.
Ja doe maar vertellen
Altijd leuk zo’n onverwacht terugzien. Nu herinner ik mij dat wij ook zo’n stukje schedelhuid met haar, dus een scalp van een indiaan hadden. Een kapitein had dat gegeven aan mijn zus. En als je eraan rook kon je schedelhuid ruiken. Brrr.
mogge Suske
leuk na zo’n lange tijd bekenden te treffen
ja zeker mooi dat het kort verblijf nog niet is weg bezuinigd
geniet de dag
Altijd leuk om een oude bekende terug te zien en zeker als je ze nog herkend.
Daar zitten vele jaren tussen en toch elkaar herkennen
Heel goed dat kortverblijf ook bestaat
Best apart elkaar na zoveel jaar weer te zien lijkt mij. Jij bent dan in zijn ogen niet veel veranderd, aangezien hij je gelijk herkende.