De eerste maal dat de stadsarchieven van Roeselare melding maken van “brandbestrijding” is in 1499. Er is dan sprake van de aankoop van een emmer en een vat ter waarde van 12 shilling ten laste van de Stadskas. Deze waren tijdens bluswerkzaamheden verloren door een Pieter Coene en een Katelijne van Houte. De brandbestrijding was toen nog georganiseerd op buurtniveau waarbij buren elkaar hielpen en het blusmateriaal bestond uit emmers, vuurzwepen, ladders en ander bruikbaar handmateriaal.
Ook tijdens deze donkere dagen schijnt nu en dan de zon. Dan neem ik de fiets om naar mijn bestemmingen te trekken. De kans is dan groot dat ik hier en daar foto’s neem.
Zo zag ik de kans om een foto te nemen van de toren van de brandweerkazerne. Binnen de kazerne bevindt zich een grote mural. Als er publiek toegelaten wordt zal ik even langs gaan om die op de foto te krijgen. Of die mural op de toren deel uitmaakt van een geheel weet ik niet.
Nu hopen op enkele zonnige droge dagen. Ook hopen dat ik dan tijd vind om er op uit te trekken met fiets en telefoon. Ik heb het druk hoor sinds ik op pensioen ben. 🙂
Dit was het weer voor vandaag. Rest mij jullie een fijne donderdag te wensen.
😉
De dingen des levens ! 
Ik ben benieuwd naar die muurschildering.
Mooie herinnering is dit. Deze schoorsteen is zeker prachtig om te zien. Heel mooi.
Fijn weekend.
Oh wat een ontdekking over de aankoop brandweer. Een brokje geschiedenis.
Leuke foto.
Op pensioen, ik ook tijd tekort.
Wat een heerlijke tijden, toen een emmer nog genoeg was : )
En wat dat je de fiets pakt Suske. Met mooi weer is dat ook best fijn om te doen.
Een emmer en een vat, veel zal dat vast niet geholpen hebben toen
Ja, niet echt hele mooie architectuur, maar het zal functioneel zijn.
Prachtig de eerste aankoop van de brandweer, toen was het ook belangrijk samen de brand te blussen want iedereen had er belang bij dat zijn houten woning ook niet in de brand zou gaan.
Ook hier een toren bij de brandweerkazerne om te oefenen en de slangen te drogen. Hans
@ de Sint kan ook niet wachten, de meiden aan boord zijn hem ondertussen liever kwijt dan rijk.
Die mural op de schoorsteen is prachtig, dat is veelbelovend voor die mural binnen.
Onze brandweerkazerne is één keer per jaar open. Maar een toren is er niet.
dat ken ik: als gepensioneerde moet ik me soms weren om genoeg te schrijven voor je er erg in hebt komt er altijd wel iets tussen dat aandacht vraagt.
Mooi hoor, dat fleurt wél op!
Mooi die mural op die slangentoren. Ben benieuwd naar die mural binnen.
Het mega drukke leven van een gepensioneerde is me ook heel bekend 🙂
Die toren ziet er al veelbelovend uit 🙂
een brandweertoren…..
een toren om te oefenen op grote hoogte
moet wel spectaculair zijn om te zien
1499, toen bestond mijn woonplaats nog niet eens. De brandweer van Drachten ontstond toen er in 1770 een grote brand in een molen en een woonhuis aan de Zuidkade uitbrak, waarbij twee vrouwen om het leven kwamen. Toen werd duidelijk dat emmers water niet meer voldeden. Met een inzamelingsactie onder de inwoners van Drachten werden 1.100 florijnen opgehaald, waarmee de eerste brandspuit en een brandspuithuisje werden gekocht.
Hahaha.. een emmer en een vat nogalliefst! 🙂
Bijzonder gebouwtje zo met die toren.. kan de mural helaas niet echt goed zien, zo klein.
Zo’n toren is nodig om op hoogte te blussen en alle problemen te kennen
Eigenlijk is het dus een soort van vuurtoren, maar dan anders!
mogge Suske
dus in die tijd betaalde men met shillingen niet met franken
ja wie weet is de mural buiten een doorgetrokken geheel met binnen
geniet je fietstochten
geniet de dag
Wat het probleem van de hedendaagse brandweer is; men bouwt hoger en hoger, en als het dan fout gaat (Dubai, Londen, Hong Kong) komt de brandweer er met ladders en slangen niet meer bij. De gevolgen voorspelbaar. Laten we hopen dat het korps in jouw achtertuin elke eventuele brand nog aan kan…
in die tijd zullen er ook wel veel huizen in hout geweest zijn en als ze dat toen moesten blussen met een emmer en een vat zal het in de meeste gevallen wel een hopeloze zaak geweest zijn.