Donderdagnamiddag trok ik richting Staden, een buurgemeente van Roeselare, om kennis te maken met een eventuele klant. Een oude alleenstaande dame die haar tuin niet meer meester kan. Schoonzoon komt regelmatig langs om het gras af te rijden en de haag te snoeien, maar het onkruid laat zich niet temmen. Dus zochten ze hulp.
De kennismaking verliep vlot. Haar dochter was er ook en toen alles rond was, begon ze over mij. Eerst bleek ze me te herkennen van mijn toezicht destijds op de markt. Vervolgens liet ze weten dat we verre familie zijn van elkaar. Tja een familiemens ben ik nooit geweest. De meeste ooms en tantes zijn er niet meer en de neven en nichten zijn ondertussen ook ouders en zelfs grootouders geworden. Zoiets kan ik niet bijhouden.
In ieder geval was het feit dat ik langsgekoen ben en dat we verre verwanten zijn een geruststelling voor de moeder des huizes om met mij definitief af te spreken.
Zo blijven we bezig.
🙂
De dingen des levens ! 
Uiteindelijk moeten we wel allemaal familie zijn, immers Adam en Eva en zo meer… Maar alle gekheid op een stokje, als ik sommige TV-series in NL mag geloven is de helft van de BN-ers hier familie van Willem van Oranje of zo. Dat kan natuurlijk never-nooit, maar het brengt wel kijkcijfers. Ik was al blij toen ik mijn eigen familiegeschiedenis van vaders kant liet uitvogelen en ontdekte dat er wat hoogwaardigheidsbekleders tussen zaten, en de lijn via via toch naar Duitsland liep. Dat maakt mijn voorliefde voor dat land dan wel weer verklaarbaar….
ikzelf ben gek op familiegeschiedenissen, je leert de wonderbaarlijkste mensen kennen en willen of niet, je leert meteen veel over jezelf.
ver weg en toch bekend Suske
succes bij je werkzaamheden Suske
groeten
Bij het ouder worden kan de tuin inderdaad wel een probleem gaan geven. Daar ga je de handen vol aan krijgen denk ik.
Struiken pas op Franky komt eraan 😉
Persoonlijk zou ik me niet door familiebanden laten leiden bij het kiezen van hulp. 8-0
Wat fijn dat je haar gaat helpen in de tuin. Bij mij groeit het onkruid ook weelderig helaas…
Zo leer je nog eens iemand kennen… Mooi dat je er weer een klant bij hebt. En voor de oude dame is het natuurlijk prachtig als de tuin er ook een beetje netjes uitziet.
Dat begrijp ik, ik ken ook niet meer alle neven en nichten van mij. Mocht ik ze tegenkomen langs de straat, ik zou ze niet meteen herkennen.
tof, zo zal ze terug een propere tuin hebben
en ze is gerustgesteld want je weet nooit wie je in huis haalt hé
Fijn voor de mevrouw, veilg idee dat haar achterachterachterneef de tuin verzorgt en verdedigt. 😊
Altijd prettig een beetje bekend, ook al is het ver weg…!
ze zullen blij zijn als hun tuintje weer in orde is
-Een @->- voor jou.
Die mevrouw en haar dochter hebben hier gisteren vast niet op video gezien op wat voor manier je hun tuin mogelijk ‘te lijf’ gaat. 😉
Volgens bepaalde boekwerken zijn we allemaal familie, iets over Adam en Eva. Maar ik kan dat best verkeerd begrepen hebben!
Je moet ook niet zomaar iedereen in huis halen. Daar heeft de dame wel gelijk in.
Love As alwyas
Dimario
als het de tuin van de oude dame goed doet ,doet het haar ook goed
maar wel de struiken en zo meer te lijf gaan zonder harakiri of zo iets 🙂
ja zo als jij overal in Roeselare rond gelopen hebt tijdens de opsluitingen is het geen wonder dat mensen je herkennen , toch , maar dat maakt je nog geen familie 🙂
Als je een grote familie hebt, dan is het ook niet bij te houden. Ik ken ook al mijn nichten en neven en hun (klein) kinderen niet.
Soms kom je op de vreemdste plaatsen verre familieleden tegen. Hans
Volgens mij zijn we allemáál wel ergens verre familie van elkaar hehe. Maar als het helpt voor die mevrouw om er een gerust hart in te hebben, is het wel fijn hè. Werk ze!
Te begrijpen Suske