Toen ik maandagmorgen op het stationsplein richting werk fietste zag ik dat er groot materiaal aangevoerd werd. Blijkbaar was het om het gebouw waarvan de voorhevel nog rechtop staat te doen. Beetje bij beetje werd de bouwkraan in elkaar gestoken.
Dit doe ik die man daarboven niet na. Ik duizel nu al als ik bij wijze van spreken op een stoel sta.
Op de foto hierboven zie je het resultaat. Ik ben benieuwd hoe de werken verder zullen verlopen. Dat vind ik altijd leuk om zien.
PS : wegens druk leven heb ik niet altijd de tijd gehad om hiet iets te posten of om jullie logs te lezen en reacties te geven. Ik doe mijn best om de achterstand in te halen.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 
Ik ben ook mijn achterstand van log-reacties aan het inlopen hier.
Ik vind reacties altijd een prachtige verrassing. 👍🏻
Elke reactie is een cadeautje, bij mij hoef je niet terug te werken als je weinig tijd hebt hoor. Gaaf die eerste foto wat een constructie zeg, met dat klein silhouetje erbij.
het is een knap staaltje wat men hier doet en mij krijg je ook niet de hoogte in hoor.
Het is een vak apart om op die hoogwerkers te werken, altijd heel imposant om te zien.
Rustig aan dan breekt het lijntje niet, niks móet hoor.
Dat is inderdaad een enorme hoogte zeg! Dat is een vak apart.
Brrr, zou niets voor mij zijn. Maar wel fascinerend om vanop de grond te zien.
Die gasten hebben geen hoogtevrees. Vakmannen zijn het. Een druk leven is feitelijk prima.
Wauw wat is deze grote hijskraan om te erop te zetten. Het word zeker heel hoog. Mooi om te zien op de foto’s. Drukke dagen voor jou. Dit moet dan ook gebeuren.
Mooi om te zien, maar ik doe er niet aan mee….!
ik heb ook zo van die dagen, je werk en je leven gaat voor!
En die werken komen wel goed, het is fijn iemand te zien werken :o)
.* Een @->- voor jou.
Geen probleem Suske dat overkomt iedereen al eens. Ja die grote kranen blijven spannend. Staat hier eentje achter mijn appartement…
Nou ik ga helemaal niets nadoen. Ik ga niet eens kijken als je omhoog zou klimmen. De gedachte alleen al.
Love As always
Di Mario
ps.. rustig aan, kalmte kan je redden.
Nou in een bouwkraan zal ik ook niet meer komen, vroeger wel in centraal antennesysteemmasten gewerkt.
Maar de hoogtevrees heeft het van me gewonnen. Hans
Ik ben ook niet zo blij op hoogte, in zo’n kraan klimmen ga ik niet vrijwillig of tegen betaling doen, Ik bezoek de andere webloggen ook onregelmatig, er zijn veel andere zaken die voorrang hebben.
Spannend als een film maar zelf durf ik dat niet. Huiver.😯
Ik vind dat ook mooi te zien hoe zoiets wordt opgebouwd.
Ik houd op zijn tijd wel van een weids uitzicht vanaf een uitkijktoren of iets dergelijks, maar zo’n torenkraan daar krijg je me voor geen goud in,
Reageren is niet verplicht op mijn weblog, Suske. In tijden van drukte is het geen probleem om me eens een tijdje over te slaan. 🙂
Ik had best met de werknemer omhoog gewild. Maar om het als werk te moeten doen, lijkt me zwaai. Wat een verantwoording…
Voor mij hoef je geen achterstand in te halen, Suske. Dat komt een andere keer wel weer goed.
Lieve groet en kalmpjes aan!
Alleen het kijken ernaar doet me al duizelen 🙂
Dit is ook niet voor mij weggelegd ! Beetje hoogtevrees !
Hahahaha, ook niets voor mij hoor Suske!
Waarom moeten die kranen zo onmogelijk hoog zijn? Zelfs voor een bungalow hier wat verder hebben ze zulk een monster gemonteerd.
brrr, ik zou er ook niet aan moeten denken, maar ja hij kan het toch maar mooi suske, knap hoor
ik zou er niet aan denken om daar aan te beginnen Suske
groeten
Mij kreeg je voor geen geld in zo’n kraan – ik zou over gans Roeselare overgeven, denk ik…
Akelig hoog zo’n kraan, ook om eronderdoor te lopen of te rijden. Dat doe ik liever niet. Ik herinner mij dat er ooit zo’n kraan is omgevallen op de snelweg in Drongen, net voor Gent. Met vreselijke gevolgen.
ja dat zijn mooie werken om te bekijken , maar je moet om het zelf te doen geen hoogtevrees hebben
fijne avond groet