Het café zit barstensvol stamgasten. Het is er snikheet. De dochtertjes van de waardin lopen slechts gekleed in een onderbroekje tussen de aanwezigen op jacht naar lege glazen. Rooie Michiel zit samen met drie andere stropers een kaartje te spelen. Op hun tafel ligt Gina de dochter van de voddenraper in haren bloten op haar rug met de benen open zodat de kaarten één voor één op haar gladgeschoren poes belanden. Telkens de kaarten door Michiel of één van de andere drie mannen weggepakt worden schokt heel haar lijf.

Recht tegenover deze tafel zitten enkele prominenten van het dorp naar het gesproken dagblad te luisteren. De speakerin vertelt in het lang en in het breed dat de Hertog Van Alva en zijnen ros unaniem verkozen zijn als schepenen van respectievelijk “Geloof ende zedenfeiten” en “Rust ende Orde”. De hertog heeft in zijnen meidenspeech plechtig beloofd een halt te roepen aan…