Verleden week zaten we samen een broodje te eten in de cafetaria van het station.
“ik heb geen vervoer voor zondag” begon ze aarzelend,
“kan jij rijden ? Ik betaal de benzine !”
ik dacht na.
Zondag is het Pasen en dan zijn we bij mijn schoonmoeder,
bij mij eigen moeder worden we niet verwacht, dus voor de avond is er niets gepland.
Normaal gezien haalt zij haar dochter op bij haar ex met een chauffeur van de Minder Mobiel Centrale maar geen een van de vrijwilligers was beschikbaar die avond.
Met de trein is voor haar ook geen optie daar ze gegarandeerd verloren loopt in die wirwar van perrons en de massa’s mensen die er in en uit lopen.
“Afgesproken, ik ga rijden”.
ze slaakte een zucht. Haar grote probleem was opgelost.
Afspraak dus om 17 uur bij haar thuis.
Om 16 u 55 kwam ik bij haar aan.
ze stond al op wacht.
Instappen en dan richting Brugge.
De oude weg van Roeselare naar Brugge is meestal een ramp, maar gezien de dag en tijdstip viel het reuze mee.
Geen enkele tractor die ons ophield.
Een kwartier later waren we in Zedelgem.
Zij wist de weg daar en enkele minuten later reden we een sociale woonwijk binnen.
De kleine meid stond ons al op te wachten.
Ze vlogen elkaar in de armen.
Ik bleef zitten maar de man gebood me uit te stappen.
“kom maar mee naar binnen” gebood ook het meisje met haar luide stem.
Haar papa wou dat ik eens naar zijn pc zou kijken.
Die werkt nogal traag.
Blijkt het om een toestel uit 2003 te gaan.
Te weinig geheugen volgens mij.
Ook was er geen antivirusprogramma aanwezig.
Die heb ik dan maar geïnstalleerd.
Toen kwam de kleine bij me.
“gaan we samen voetballen ?”
Na het voetballen volgde badminton.
Ondertussen pakte haar mama alles in.
Spullen in mijn auto, kleine vastgemaakt en weg !
Na enkele kilometers lag het kind al te slapen.
Voor ze het besefte waren we terug thuis.
De twee visjes die ze meegekregen had hadden de rit overleefd.
Het eerste wat ze deed was naar haar speelkamer gaan en zien of de klokken van Rome iets voor haar gebracht hadden.
Haar gezichtje klaarde op toen ze al dat leuks zag.
Ik dronk ondertussen een bakje koffie.
Toen liet ik hen.
Als afscheid kreeg ik van beide dames een ferme knuffel.
En dan naar huis.
Deze paaszondag zat er weer op.
De dingen des levens ! 
Je bent écht een goede vriend, die twee knuffels zijn méér dan verdiend!
Je bent weer een schat, maar dat ben je volgens mij altijd wel. En je hebt meteen weer naar een pc kunnen kijken. Tje story of your life.
Love AS Always
Di Mario
Een knuffel is al goud waard deze dagen.
Fijn dat jij ze uit de brand kon helpen.
3 mensen blij. Of eigenlijk mss wel 4 als je de man en zijn bejaarde pc meerekent.
Zo jij bent echt overal voor in te zetten…is ook wel een fijne beloning allemaal blije gezichten…toch?
ha die Suske
ja wat een prachtige dieren hé en de meesten nog mooiere manen dan ik
vandaag wordt het wat HuisHaten en voor de rest rustdag
geniet de dag
Kijk, daar kreeg ik hier zonet even rillingen van… fijne menselijke gebaren kunnen me zo ontroeren. Well done Suske !
… en wat een dag, boordevol lijkt me die wel, jij weet hoe die te vullen met bovendien mooie daden voor je lieve medemensen!
Chapeau, Franky !
Fijn dat je die mensen weer blij gemaakt hebt, Suske…!!
Suske , ik ben en met mij vele blog volgers , trots op je
ja, zo zoeft de dag voorbij, maar gelukkig is er morgen weer eentje!
Je goede daad voor Pasen.
Prachtig toch!
Je bent een prachtig mens!
Fijn dat je zo andere mensen kunt helpen!
Je hebt een goede daad gedaan om te rijden.
oeps gelijk een klusje aan de pc erbij en sporten.
Dat is snel gedaan en een blije vader, moeder en kind, wie doet je dat na. Hans
een goeie daad, Suske!
Dat is toch een heerlijke paaszondag, met knuffels en al! 🙂
🙂
Een ferme knuffel van de dames, en u verdient het.
Mooi dat je dat gedaan hebt. Je hebt in ieder geval twee mensen blij gemaakt…