Ik wist al een tijdje dat ze zou weggaan, maar tegen haar man had ze nog niets laten weten. Toen we met oudejaarsnacht gevraagd werden ging ik er met gemengde gevoelens heen. Er werd gefeest en gedronken alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Enkele weken later was het zover. Terwijl hij op zijn werk was haalde ze met enkele vrienden het nodige weg en vertrok zonder adres achter te laten. Wel lag er een briefje waarin ze verklaarde dat er geen andere man in het spel was. Ondanks mijn raad om hem te zeggen hoe de zaken stonden had ze dus tot de laatste dag niets gezegd. Diezelfde avond belde haar man – klusjesman dus voor de volgers van deze blog – me op met de mededeling dat zijn vrouw hem verlaten had. Haar man had onmiddellijk door dat ik hiervan meer wist en dat ontkende ik dus niet. Ik kan nu eenmaal slecht comedie spelen. Toen ik ‘s anderdaags op mijn werk aankwam was ze nergens te bespeuren (voor de nieuwkomers : ze was poetsvrouw op mijn afdeling). Ik besloot om beide partijen niet op te zoeken en af te wachten. Vroeg of laat zouden ze me wel opzoeken.
Ondertussen liep ik ook op mijn werk rond met gemengde gevoelens. Niemand wist van mijn sollicitatie. Ik kon er met niemand over spreken en dat gaf me een lastig gevoel. Toen ik via de personeelsdienst het bericht kreeg dat de mensen van de vzw me nogmaals wilden spreken wist ik niet of ik blij of ongerust moest zijn. Het stadsbestuur had deze vzw al lang beloofd een ambtenaar te sturen als medewerker en ik was voorlopig kandidaat. Ik die anders altijd alles uit spuug wat op mijn lever ligt moest nu de tanden op elkaar bijten en doen of alles was zoals altijd tegenover de collega’s. Een gemakkelijke periode was het dus niet !
En dat het een koude witte maand was is duidelijk door dit karatefilmpje.
tot in februari !
De dingen des levens ! 
Nooit saai bij jou volgens mij…
De jaren gaan zoals ze gaan. Toevallig heb ik morgen ongeveer dezelfde koptekst.
Lijkt me niet makkelijk om tussen echtelieden in dit soort situaties ,maar inderdaad, dan kun je maar beter tegen geen van beiden je mond open doen. Gewoon lekker op karate alles eruit zweten;-)
jammer voor dat koppel..
maar met je job kwam het wel goed
Heftig begin van het jaar zeg. Ik hoop dat je dit jaar een rustiger begin zult hebben. En natuurlijk de rest van de maanden van het jaar.
Love As Always
Di Mario
Lijkt me lastig om zowel privé als zakelijk tussen hete vuren in te zitten. Vooral als er ook nog eens veel rookgordijnen (moeten) worden opgetrokken…
Gr. Henk
Leuk om in vogelv;ucht het jaar nog even mee te krijgen
dank je. Het was wel een vlucht met hindernissen.
Ik loop vast op de dingen vooruit, maar is die dame nog opgedoken in je leven???
steeds minder en minder. Maanden geleden dat ik ze nog gezien heb momenteel.
Tja oude herrinneringen om het jaar af te sluiten…dikke streep eronder en verder…toch?
natuurlijk ! met dit overzicht zal het voor mij nog makkelijker zijn om dit jaar definitief de rug toe te keren.
Einen schönen Tag für dich da kann man nur hoffen das es besser wird aber aller Anfang ist halt schwer liebe Grüße von mir Gislinde
Alle begin is moeilijk, dat schijnt zo te moeten. 😉
lol, klopt J@n.
En dat is nu bijna weer een jaar geleden.
Van 2013 zou ik graag het hele de eerste helft willen vergeten.
Ik ken dat gevoel, dat ‘tussen twee’ in te staan, zowel bij vrienden als op het werk, wat moet je doen om goed te doen?, is idd heel moeilijk.
Bij de karate waren ze heel blij met die warme chauffage 🙂
Fijne dag,
grtjs
Voor mij ook de eerste keer dat ik die dingen lees. 🙂
soms is het moeilijk iets te weten dat niet iedereen weet en was het achteraf misschien beter geweest van het niet te weten … wie zal het zeggen
mogge Suske
een moeilijke start van een nieuw jaar , maar je hebt je er goed door gewerkt en hebt nu ook ander werk
en waren de kinders kwaad op je , om ze zo op blote voeten de sneeuw in te sturen 🙂
geniet de dag
sommigen waren eerst boos, maar achteraf trots op zichzelf dat ze dit gedaan hadden.
Je schrijft dat je geen comedie kan spelen, maar toch wist je allang dat zij weg zou gaan, en je wist dat al die tijd voor hem te verbergen. Klinkt een beetje raar in een verhaal.
klopt wat je zegt; maar ik zweeg in alle talen en liet hen begaan. Komt daarbij dat hij ook sprak om weg te gaan bij haar. Tenslotte was zij de eerste om de daad bij het woord te doen. Ik zweeg ook tegenover haar wat hij me vertelde. Ik zat zonder het te willen tussen twee partijen en wou geen partij kiezen. Waarom zou ik ? Ze zijn volwassen genoeg toch ? Daarbij zij zou het hem vertellen over haar plannen om hem te verlaten. Dat deed ze dus niet ! Moest ik het in haar plaats doen ? Geen denken aan.
als het je vrienden zijn is het inderdaad moeilijk om partij te trekken, dan zit je soms tussen 2 vuren, maar het is goedgekomen….ps; ik had gisteren een vraagje voor je op mijn blog
Al wat ik lees in die jaaroverzicht zal nieuw voor me zijn. Zo was ik enorm onder de indruk van die bende witte paters in het filmpje…
blijf op je goede want die witte paters komen morgen al terug !
Ik blijf op mijn hoede. Dank voor je verwittiging!
Al bij al is alles goed afgelopen !
Jammer dat het jaar zo moeilijk begon, bovendien stonden je nog meer moeilijke dagen te wachten… Eén lichtpuntje toch: je hebt die baan uiteindelijk wel gekregen hé?
Een bewogen maand om het nieuwe jaar mee te beginnen.
Gelukkig is het met je nieuwe baan toch nog goed gekomen.