De dingen des levens !

Het grootste of hoogste gebouw van Roeselare komt stilaan uit de stijgers. Nu is er vooral werk aan de toekomstige opritten en plaatsen waar er groen zal komen om de omgeving op te vrolijken. Binnenkort ga ik daar ook enke foto’s van nemen en hier tonen.

Op het stationsplein zijn ze ook druk bezig met de vergroening. wat verderop is men een vroegere parking waar heel lang geleden een school stond aan het omtoveren tot een park.

Roeselare zit dus nog steeds goed in de stijgers. Tegen de zomer zal één en ander klaar zijn. Ik volg het in ieder geval.

Fijne dag.

🙂

Tante Martha : er is er vandaag eentje jarig !
Bieke : ik heb een kadootje voor hem.
Erna : kleine meisjes geven geen kadoos aan zo’n oude vent.
Gina : ik zal hem eens goed tegen mijn boezen drukken en 64 kusjes geven !
Nonkel Juul : ge moet die ouwe zeur niet teveel verwennen !!!
meneer pastoor : Gina, je mag hem niet in verleiding brengen met je boezem. Het vlees is zwak !
Oldman : hij met Gina. Als dat maar goed afloopt !!
Flip : HIEPERDEPIEP HOERA !! Voor onze jarige heb ik volgende plaat :

Ziezo, ik ben weer gerust voor een jaar. Fijne zondag en geniet van jullie virtuele punt van de taart die ik jullie stuur.

Groetjes.

🙂

Volgende week Valentijn !!!

Dus mannen, wees gewaarschuwd !!

Tot de volgende !

🙂

Toen ik vorig weekend met Eva op stap was zag ik deze oude boerderij. Vlug nog even een foto van nemen want voor je het weet is ze misschien verdwenen en komt er nieuwbouw of industrie in de plaats.

Vandaag is het even duister als op die foto. Gelukkig regent het momenteel niet. Wat het weekend zal brengen zien we wel.

Fijne dag verder.

🙂

De verpleegkundigen die aan huis komen moeten terug een mondkapje aan. Reden is de vele gevallen van infecties aan de longen en luchtwegen. Code geel met andere woorden.

Buurman is aan de knie geopereerd. Kan dus niet in auto rijden. Zijn vrouw kan ook niet meer wegens gezondheidsredenen. Geen kinderen. Enkele buren helpen hen zo goed als kan. Ik ben één van die buren.

Rond de middag een telefoontje gekregen van Kleine Muis. Ze gaat met jeugdbeweging op kamp ergens tegen de Franse grens. Of ze mij als contactpersoon mag opgeven just in case er iets gebeurt met haar. Geen probleem, doe maar.

Op de foto een creatie van Eva. Die mag hier ook wel eens getoond worden, niet ?

Fijne donderdag en tot de volgende.

🙂

Maandagavond zo rond 20u30 werden we opgebeld. Het was mijn schoonmoeder die ons opbelde vanuit haar huis met de vaste telefoon.

Die namiddag was ze naar cultureel centrum De Spil geweest voor een voordracht. Toen ze nadien buiten kwam wist ze niet meer waar ze haar auto geparkeerd had. Na wat zoekwerk besloot ze te voet naar huis terug te keren. Het is slechts een drietal kilometer, maar voor iemand die de negentig nadert toch een hele afstand.

Ik besloot even een kijkje te gaan nemen in de buurt van het cultureel centrum. In nog geen vijf minuten stond ik bij haar auto. Ik belde haar dat ik die gevonden had. Een pak van haar hart. Ze begreep zelf niet hoe ze zo verstrooid en vergeetachtig had kunnen zijn. Mijn schoonzus en nog iemand die ik niet ken zouden de wagen ophalen. Ik terug naar huis.

Dat kan gebeuren op die leeftijd.

Fijne woensdag en tot de volgende.

😉