Op zaterdag houd ik het hier simpel en grappig. Althans dat probeer ik toch.
Hier onder een filmpje met weinig woorden zodat het voor iedereen verstaanbaar is. Geschikt om te kijken tijdens dit naar het schijnt natte weekend.
Fijne zaterdag en tot de volgende.
🙂
Regelmatig rijd ik langs het kanaal. Dit deed me er aan denken dat ik maar weer eens enkele foto’s moest nemen voor op de blog hier.
Het is duidelijk te zien dat het geen zo’n schitterend weer was gelijk woensdag. Nu en dan kwam de zon zich even tonen, maar ze verdween rap achter de wolken.
Verder was donderdag een gewone doordeweekse dag. Een dag om even tot rust te komen. Vandaag staat er weer één en ander op de planning. Hopelijk werkt het weer toch mee want er wordt regen voorspeld.
Zo naderen we weer het weekend. Geniet van deze vrijdag en tot de volgende.
🙂
Op het stationsplein zijn ze druk bezig met de ontharding ofte de vergroening. Onlangs werden reeds struiken en bomen geplant. Ik blijf de werken volgen.
Van Matroos kreeg ik een link naar deze video van de VRT ofte de Vlaamse televisie. Het gaat inderdaad niet zo goed hier in Roeselare met die drug flakka.
Op het stationsplein lopen er types rond waarvan ik vermoed dat ze met drugs te maken hebben. Flakka zal er wel bij zitten. Het gebruik beperkt zich niet tot het plein. Elders verschijnen ook gebruikers en dealers. Dit kon je zien op de film hierboven.
Dit was het voor vandaag op deze blog over van alles en nog wat.
Groetjes.
🙂
Ver zal die niet meer lopen. Die is stevig vastgemaakt aan de paal. Wie of wat hem vastgebonden heeft en waarom kon ik niet achterhalen. Feit is dat er op het stationsplein dingen gebeuren die het daglicht niet mogen zien. Flakka, weet je wel ?
Zo blijft er steeds wat te beleven op het stationsplein. Gisteren namiddag hield een man me tegen. Hij was op zoek naar een etablissement waar een vergadering doorging. Ik besloot met hem mee te stappen tot waar hij moest zijn. “Is dat hier de normaalste zaak ?” vroeg hij me terwijl hij om zich heen keek. “Alles wat elders niet normaal is is hier normaal” antwoordde ik. Hij knikte. Toen we bij de desbetreffende zaak aankwamen liet ik hem. Tijd om Eva op te halen in VOC Opstap waar ze druk aan het breien was.
Tot de volgende.
🙂
Zondag kwam zoon met de trein van uit Gent naar Roeselare. Ik reed hem naar zijn oma. Eva bleef ook bij oma. Om misverstanden te voorkomen : Oma is de moeder van Greet. Nadien reed ik met zoon en Eva naar het rusthuis in Westrozebeke waar mijn moeder verblijft. Oma wil ook eens mijn moeder bezoeken. Ik zal met haar afspreken. Kan ze met mij mee.
Mijn moeder was blij ons te zien. Erg gemakkelijk waren de gesprekken niet. Ze leeft nog steeds in een vreemde wereld. Ook was het er enorm druk zodat de communicatie niet bepaald rimpelloos verliep.
Tenslotte werd het tijd om terug naar Roeselare te rijden. Zoon nam de trein terug naar Gent en Eva en ik samen met de wagen naar huis.
Fijne dinsdag verder.
🙂
De dingen des levens ! 